ოდესღაც უსაშველოდ მოგენატრები

გული ჩუმად ზღაპარს ჰყვება... ბიჭს რომ გოგო ავიწყდება, გოგოს თვალებს ცრემლი სწყდება, ცრემლს ღიმილი ენატრება, ღიმილი კი ბიჭთან რჩება.

Fight for Love... (13 თავი)

დრო ჩვეულებრივად გადიოდა, დღეები ერთმანეთს მიყვებოდა. თითქოს ყოველი დღე ერთმანეთს ჰგავდა მაგრამ ამავდროულად ძალიან განსხვავდებოდა. ქეთის სულ უფრო და უფრო ცოტა დრო რჩებოდა უნივერსიტეტის დამთავრებამდე. უკვე ზამთრის მეორე თვე იყო. ციდან პატარა, თეთრი

მაინც მოგარჯულებ(5)

სამსახურში მივედი სიტუაცია და გარემო ძალიან მომწონა, ვიკითხე სად იყო ალექსანდრეს კაბინეტი და პირდაპირ იქ მივედი. შევედი და ალექსანდრემ ტელეფონი გათიშა და მომაშტერდა. ამ დროს გულმა ისე დაიწყო ფეთქვა მემგონი ალექსანდრემაც გაიგო ჩემი გულის ცემა. გულში

ცარიელი

რაც უფრო დიდი დრო გადის,მით უფრო მეტად გიხარია საცვლებზე სისხლის ლაქების დანახვამას,რა თქმა უნდა,შენი შიშველი სხეული უფრო აინტერესებს ვიდრე სული,მაგრამ შენ მაინც არ წყვეტ საუბარს იმაზე რაც გაწუხებს. რაც უფრო დიდი დრო გადის,მით უფრო მეტად გიხარია

"სიყვარული იმიტომ არის მტანჯველი რომ სიყვარულია "

როდესაც ორ ადამიანს თუნდაც სრულიად განსხვავებულებს უყვარდებათ ერთმანეთი.... ,გულუბრწყვილო გოგონას გული.გულწრფელად ვიტყვი რომ ამ ადამიანმა ჩემს ცხოვრებაში ბედნიერება შემოიტანა , უფრო გაახალისა და მრავალფეროვანი გახადა, მაგრამ დროთა განმავლობაში, როცა

კოქტეილი 5

-ერთი თვე!-სევდიანად იმეორებს დემე. ტაქსს დანიშნულ ადგილამდე მივყავართ და გარეთ გადმოვდივართ. დემე ტაქსს ანიშნებს რომ დაელოდოს. -ხვალ ბარში შევხდებით!-ვამბობ ღიმილით. -მიდი შედი, თან წვიმა დაიწყო!-ჩემს თმებთან თამაშს წყვეტს და სახლში შევდივარ.

შენს გვერდით სხვა ბიჭი არ დამანახო! (4)

„ღმერთო ჩემოო.. რა სიგიჟეა, ამას რატომ ვაკეთებ...“ - გავიფიქრე და ჩემს სულელურ საქციელზე გამეცინა. „ხისთავიანი მომწონს?!“ - დავსვი მორიგი შეკითხვა და სანაპიროს გასწვრივ დავიწყე სეირნობა. „თუ აქ არ დამხვდა, მაშინ აუცილებლად ვკითხავ ბიჭებს რა ხდება“

ცოდვილი 2თავი

ასე გაგრძელება არ შეიძლება. მე მაგას ვინ ვგონივარ?! ისე მიყურებს, თითქოს ვიღაც გადამთიელი ვიყო. რა უნდა, დავუშავე რამე? მე ხომ არ მითხოვია, მომეფერე-მეთქი. დეგენერატი! გულზე ვარ გამსკდარი. მობილურის ნომერი რომ ვიცოდე, დავურეკავდი და ერთი გემრიელად

ო, ეს ბედისწერა 3 თავი

_ რუსიიიიიიი! სად ხარ? _ ნიკამ ჯერ სამზარეულოში შეიხედა, მერე _ სააბაზანოში, მაგრამ გოგონა ვერსად აღმოაჩინა. ვერაგულად გაქრა, სანამ ეძინა. წერილი მაინც დაეტოვებინა! იქნებ დაესიზმრა ეს ყველაფერი და არავითარი რუსკა წუხელ შინ არ ჰყოლია? არა, რა

ლამაზი გრძნობა (თავი 7)

ბიძაშვილ მამიდაშვილი უჯვე იქ იყო. - იმედია კიდევ გაგახსენდები?_მოწყინა მაიკმა. - მე შენ ყოველთვის მახსოვხარ. - დამირეკე. - კარგი დაგირეკავ._გადაკოცნა და მანქანიდან გადმოვიდა. - კარგად სიხ _გაეკრიჭა გოგო.