"Cold bodies''

დილის შვიდი საათია,ძლივს გათენდა და ამოკაშკაშდა მზე,მაგრამ ჩემს მუქ ფარდებში ძლივს სწვდება მისი სხივები.საჭმელად გასვლის დროა,ნუთუ უკვე ეღვიძებათ კურდღლებსა და შვლებს?როგორ მეზარება სისხლით მოვითხვარო მთელი სხეული,მაგრამ რა ვქნა როცა კუჭი უკვე

ჩუმი სიყვარული (სრულად)

ლექსო: რა ხასიათი გაქვს გოგონი, ასეთი ხასიათით ვერ გათხოვდები ნინა: შენ მაგაზე არ იდარდო, თაყვანისმცემლების რაოდენობას არ ვუჩივი ლექსო: შეყვარებული არ გყავს ხო? ნინა: მერე შენ რა? ლექსო: არაფერი, გამიკვირდებოდა რომ გყოლოდა ნინა: თავი დამანებე

Into The Wild

There is a pleasure in the pathless woods, There is a rapture on the lonely shore, There is society where none intrudes, By the deep Sea, and music in its roar: I love not Man the less, but Nature more,

თუკი

თუკი როდესმე დადგება ის დღე, როცა შენ ჩემთან აღარ იქნები ვერ შეგპირდები,რომ დაგივიწყე თუმცა ჩემს გულში ჩაგმარხავ მარად. თუკი როდესმე მომენატრები ნუ შეშინდები არ გეტყვი ამას შენ ვერც კი იგრძნობ თუ როგორ ფეთქავს გული,რომელიც შენს თვალებს ხედავს. თუკი

დედაჩემი წინააღმდეგია! 7

-მიყვარხარ! - ჩასჩურჩულა ნინის. - დღეს 2 წელია, რაც ერთად ვართ და 1 წელი ცოლ-ქმარი. - გაუღიმა და ნელა შეეხო გოგონას წითელ ტუჩებს. -ჩემი სიცოცხლე, - გაუღიმა და ჩაეხუტა. - ტორტი გამოვაცხე, წამო ვჭამოთ. -მმ, ჩემი მზარეული.. - ორივე შევიდა

ალქაჯი ანგელოზების სამყაროში –5–

''ტემპერატურა იწევს და იწევს! ქისტაური კი არ ჩერდება... მეც სხვა რა გზა მაქვს... უკან მივყვები, თორემ თუ ჩამოვრჩი, ახლა უკვე მძარცველების სტუმარი გავხდები და თანაც ისინი შესაძლებელია თომაზე ცუდი მასპინძლები იყვნენ... უჰ, იყოს, არ მინდა! ეს ხელს

ღიმილი ჰქონდა სასწაულად სევდიანი (სრულად)

წვიმის წვეთების შხარუნი ისმოდა ოთახში, ფანჯრის რაფაზე შემომჯდარიყო ლილე და ნამიანი ქუჩებისთვის გაესწორებინა მზერა. უყურებდა ქალაქს... ქალაქს სადაც სიყვარული ყველა კუთხე კუნჭულში ახწევდა და ხალხს აბედნიერებდა, უყურებდა წყვილებს რომლებსაც ღიმილი

"დედაშენს უთხარი ცხვირი მოგხოცოს!" (თავი1)

რაღაც საოცრად ეძინა თეთრ ზეწარში გახვეულ ულამაზეც გოგონას! შავი გრძელი თმა სახეზე გამოყროდა, აშკარად გამოკვეთილად ჩანდა მისი მკვეთრი ვარდისფერი ტუჩები, გრძელი შავი წარბები, გრძელი შავი წამწამები რომელიც მჭიდროდ დაეჭირა ერთმანეთზზე და

ჭირვეული სტუმარი (2 თავი)

- შენს ქურთუკს მე ვიცვამ! - ღიმილით ვაცლი ხელიდან მოკლე ტყავის ქურთუკს დედას. - ამ მავნე ჩვევას ხომ ვერ გადაეჩვიე, შენიც ასეთივე არაა?! - შუბლშეკრული, მკაცრი ხმით მეკითხება. - არაფერიც, შენი უკეთესად დგას ტანზე... - იხტიბარს არ ვიტეხ და ქურთუკში

_ვერ გვიცანი გოგო? (12)

_ნინ....._ტუ ტუ ტუ ტუ ტუ ტუ _ჯანდაბა_ხმამაღლა ჩაილაპარაკა_ორ სუთში უკვე ნინოს კართან იდგა და ზარს რეკავდა ნინომ კარები სწრაფად გააღო წამით ჩაწითლებული შეშუპებული თვალებით ნიკას მიაშტერდა შემდეგ კი მთელი ძალით მიეკრო.ცხვისი მის კისერშ ჩაყო და მისი