დედაჩემი წინააღმდეგია! დასასრული

-აუ, რა საყვარელი ხარ, - გაიცინა ტასომ და მოეხვია, - რა თქმა უნდა გაპატიებთ, ოღონდ ერთი პირობით. შენი ხაჭაპურები მომენტრა და უნდა გამიკეთო.. - სიცილით უთხრა და ჩაეხუტა. -ჩვენც მოვდვართ მოიცა.. - გამოვადნენ პატარები და მოეხვნენ. -გაბო, მოდი შენც. -

მაპოვნინე სიყვარული (სოფის თავგადასავალი)

მაპოვნინე სიყვარული, ანუ სოფის თავგადასავალი. ფრანკო ნავარო 29 წლის ესპანელი მაგნატის მემკვიდრეა. ის ესპანეთში ავადმყოფი დედის მოსანხულებლად მიემგზავრება, გზად კი მიმზიდველ და ინტრიგან ახალგაზრდა ამერიკელ ქალბატონ - სოფი ადამსს გადააწყდება.

ტკივილი წავა და ბედნიერება მოვა (თავი 1)

ცხოვრება ისე არაა მოწყობილი როგორც ჩვენ გვინდა,ყოველთვის დიდი ბედნიერებისთის რაღაც უნდა დავთმოთ, რაღაც რაც ჩვენთის ძვირფასია. ადრე მახსოვს ამბობდნენ "ცხოვრება უსამართლოაო", მართალია ადრე არაფერი მესმოდა, მეგონა რომ ისინი აზვიადებდნენ, არასოდეს

მილიონი წლის შემდეგ (3)

ორივე ხელები ძალიან მაგრად მომხვია ვერც კი მივხვდი ჟრუანტელ დავლილს რა უნდა მექნა მეც ნაზად მოვკიდე ხელი მისი სუნთქვა მხრებზე ცხლად მეცემოდა და აშკარად სასიამოვნო იყო აი ეს წუთები არც მე მინდოდა დასრულებულიყო

გი დე მოპასანი - ლამაზი მეგობარი

წიგნში მოთხრობილია ახალგაზრდა ადამიანის გარდასახვის ისტორია, ღარიბი ქუჩაში მოხეტიალე ბიჭიდან ამბიციურ, ყველაფერზე წამსვლელ, ქალთა გულთამპყრობელ და ანგარებიან მამაკაცად.

ქაოსი. #15

ისეთი ვნებიანი კოცნა იყო, ლაშას არ ვიცი, მაგრამ მე ამიწიოკდნენ ჰორმონები. ლაშა ჩემთან ერთად წამოდგა და მის სამუშაო მაგიდაზე შემსვა. კიდევ უფრო ვნებიანად მკოცნიდა და ნელ-ნელა პერანგის ღილებს მიხსნიდა, პერანგი მხრებზე გადამიწია და კოცნით კისერს

მესხები (3)

გოგოებმა გადავწყვიტეთ რამე სასაცილო ფილმი გვეყურებინა,მაგრამ შოკოლადები,ჩიფსები და წვენები არ გვქონდა,ამიტომაც ბევრი კინკლაობის გარეშე მაინც მე მომიწია ჩასვლა.ჩავირბინე კიბეები,შევედი მაღაზიაში ვიყიდე ყველაფერი,გამოვედი და ბორბლების

მაინც ჩემი გახდები სულელო! (2)

დილით ისე ენერგიულმა გავიღვიძე მეც კი გამიკვირდა. მალე მოვემზადე და ველოდებოდი გიოს. ერთ ადგილას ვწრიალებდი და ვცდილოვდი აღელვება არ გამომეხატა, მაგრამ ჩემმა ძმამ მაინც შემამჩნია. - ვინმეს ელოდები? (სანდრო) - მეგობარს,-ვუთხარი და ენა გამოვუყავი. ამ

შეუძლებელი არაფერია (2)

-ფუ რა იდიოტი ვარ! მაგრამ რა ჩემი ბრალია თუ თვალებში მე კი არა ეგვერ იხედება ნორმალურად! ხეპრე! უჟმური! ვირი! სათქმელი არც კი დამასრულებინა..-გზადაგზა მივდიოდი და თან ჩემს თავს ველაპარაკებოდი, რომ უეცრად ნაცნობი ხმა მომესმა -ანა!

თუ მექალთანეს შეუყვარდი, ესე იგი დაგერხა. (11)

ეს რა იყო?-ვკითხე გაკვირვებულმა. -არაფერი, დაიკიდე.-გაღიზიანება დაეტყო. -რა მოხდა და რა მოხდება? -რაც მოხდა წარსულია, გახსენება არაა საჭირო და მოხდენით არაფერი მოხდება.-ნაძალადევად გამიღიმა. -იმედია.