ნიკუშა მახალდიანი (6)

საშინელებაა როცა აანლიზებ შენს შეცდომას.ხვდები,რომ ოდესღაც რომ არ გაგეშვა არ წავიდოდა,ახლა შენთან იქნებოდა და ა.შ... რა თქმა უნდა სშინელებაა...აუტანელი ტკივილია და გგონია ტვინი აგიდუღდება,მაგრამ როგორც ჩანს მე ეს არ

გაზაფხულის ფერი(5)

ცოტახნით ყველაფერი გადამავიწყდა,უბრალოდ ვუყურებდი სივრცეს ყვავილებითა და პატარა ქოხით.როგორ მომინდა აქ ცხოვრება თუნდაც მარტო და არავინ სხვა."ის მკვლელია" გამიელვა უცებ თავში და ფიქრებიდან გამოვერკვიე

ბედისწერის ძალა (თავი 5)

-რაა? იმხელაზე დავიყვირე რომ გარშემო ყველამ ჩვენ შემოგვხედა.ბექამ უკან გაიხედა და მკლავში ჩამავლო ხელი.-მისმინე, შენს მეგობრებს კარგად არც კი იცნობ.შენ მათნაირი არ ხარ მაგრამ თუ მათთან მეგობრობას გააგრძელებ შენც.

ცრემლების დედოფალი

ხო თვალები...თვალები ჰქონდა სევდიანი და მრავლის მეტყველი საოცარი იყო მისი ფერი...რაღაც ამოუცნობი თითქოს ცისფერი მაგრამ არა არ იყო ეს ცისფერი...მთვარე ხომ გინახავთ ლურჯიც რომაა და სიცისფრეც რომ გაადაჰკრავს სწორედ

Fight for Love... (7 თავი)

მედა თამო ჩემს სახლში ქურდებივით შევიპარეთ, რაღაც ტანსაცმელები ჩავალაგეთ და სიცილ-კისკისით გამოვდიოდით სახლიდან როცა მეზობელი შეგვხვდა-ქეთი შვილო როგორ ხარ, მოდი გაკოცო რამდენიხანია არ მინახიხარ. სად იყავი?

ოხ, ეს სიყვარული (4)

დავიწყეთ ცეკვა მეც და ლილეც სასწაულად ვცეკვავდით აი ნიკუწი და ცოტნე კი დაბობღავდნენ მალევე დავჯექი. ასე ვიჯექი ცოტა ხანში ლილეც შემომიერთდა ბიჭებიც მოვიდნენ და საუბარი დავიწყეთ მაგრამ უცებ ჩემი და ლილეს ტელეფნი ერთდროულად აწმუკუნდა ორივემ სწრაფად

დაბრუნება!{დასასრული}

ბრუნდებოდა,კიდევ ერთხელ ბრუნდებოდა მაგრამ ატყობდა რომ ეს სამუდამო იქნებოდა,მის ოჯახთან ერთად სამუდამოდ საქართველოში გაიდგამდა ფესვებს და დაბრუნა კიდეც..... თორნიკეს ყველაფერი წინასწარ ჰქონდა გათვლილი რათქმაუნდა და სახლიც მომზადებული

უცნობი სარკეში //7//

ბოდიში დაგვიანებისთვის და ასევე ბოდიში შეცდომებისთვის-გისმენთ! ლილემ ტელეფონს უპასუხა და თან ცდილობდა გულისცემა როგორმე დაერეგულინებინა. -მისმენ?ესეეგი მისმენ ხოოომ.. შენ მოუსმინე იცი ვის? შრნს ხიხო თაყვანისმცემლებს.უნამუსო, უსიმდისო გოგო ხარ შენ.

მოვა ცხოვრებას აგირევს და წავა (5)

არადა ყველამ ვიცით რაც ხდებოდა მის გულში. უყვარდა მაგრამ ვერ ეუბნებოდა. ახლა მიხვდა რომ უყვარდა სიგიჟემდე და იმის იქით. არიცოდა რაუნდა ექნა. დაკარგული იყო სრულ სიცარიელეში და არაფერი ქონდა დასაიმედებელი.

sms 6 თავი

- ალბათ, - ისევ ჩუმად ვსხედვართ და ოთახს ვათვალიერებთ, ირაკლის იმ უცნობ გოგოსთან ჭარმოვიდგენ და თავისთავად მეღიმება. - რატომ იღიმი? - ისე. - ისე არავინ იღიმის, - ახლა გიორგიც იღიმის. - მაგრამ შენ სულ უნდა იღიმოდე, გიხდება. გული რაღაცნაირად