მკვდართა ქალაქი

ოდესღაც სადღაც, დიდი ხნის წინათ იყო ალაგი, ნაყოფიერი, ხალხმრავალი, მკვიდრად ნაგები, ახირებული სახელი ერქვა, მკვდართა ქალაქი, ბევრის გონისთვის რთული იყო მისადაგებად.

- მისტერ უჟმურო ოდესმე იცინით? (11)

ემილი ჩემი დაბადების დღე ძალიან მაგარი იყო.. ყველაზე კარგი, რაც აქამდე მქონია... სიურპრიზი, ტორტი, ჩემი ძმა და მამა, მათე.. ''წვეულების'' შემდეგ ოთახში ავედი და საწოლზ

ღალატი კვოტირებით 1

- დედა! ლანა სად არის? მხოლოდ მაიას ფოტოები რატომ არის ოთახში? მე და ლანას გაპარვის დღის სურათები სად წაიღეთ? მისაღებისკენ მიმავალ დედას დავეწიე და შემოვაბრუნე. - ლანა მეშვიდე თვეა რაც გათხოვდა, მაიაც თან ჰყავს, როგორც ვიცით ახლა ბიჭს ელოდება.

პირადი მცველი 6

არა რა ეს დემეტრე ვინ ჩემი ფეხებია!უკვე ჩემს კომპანიასთან კონტრაქტის გაფორმებაც გადაუწყვეტია,თან რა უნდა ?ნუთუ ჩემი ჩაძირვა?!ამბიციურობაც ამას ქვია! გული საშინლად მტკივა,მაგრამ ყველაფრის მიზეზი სულ სხვა რამაა.ხვალ ჩემი მშობლებ..      

მოსამსახურის ქალიშვილი.[13]

-ლანა,საკმარისია,მარიას არასდროს გამოვიყენებ,ის ჩემი ცხოვრების სიყვარულია და მოგწონს ეს თუ არა,მას მალე ჩემი გვარი დაამშვენებს!-ამაყად განაცხადა უმცროსმა ერისთავმა და აცახცახებული გოგონა გულში ჩაიკრა... ტაშის დაკვირს ხმა გაისმა ერთ კუთხეში,შემდეგ

სასურველი ხიზანი (15-16)

უცხო მეუღლესთან ერთად და ქორწინების პირველ ღამეს ზუსტად იმ პერიოდზე ფიქრსა და დაბრუნების ოცნებაში გაატარებდა, რა დროსაც ბედნიერ მომავალსა და მყარ ოჯახზე ფიქრს უთმობდა.. _​მთელი ღამე აქ უნდა გაათენო? – ფიქრებიდან გამოარკვია ხმამ _​არა, შემოვალ ცოტა

არასდროს უშენოდ! (3)

სხეულში სისხლი გამეყინა... ერთ ადგილზე გავშეშდი... გონება ბინდმა მოიცვა... სადღაც სხვაგან აღმოვჩნდი, რეალობისა და აბსტრაქციის გარჩევის უნარიც კი დავკარგე.... ალბათ გაგიკვირდებათ, ასეთი რა მოხდა რომ ამ გოგონას სხეულსა თუ სულში ფეიერვერკად აღდკინდაო,

ბიჭი სახელად 66-33-XX (3)

-ჰა , მორჩი ჩემს თვალიერებას? ეხლა შეიძლება წავიდეთ??? მომახალა და წასასვლელად შებრუნდა. მე კი ყველაზე არაორდინალური რამ ვუთხარი, რაც შეიძლებოდა, იმ წამს მეთქვა. -შენი ნომერი მითხარი რა... ამოვიხავლე უკანასაკნელი ძალით და გაშტერებული მივაჩერდი უცნობ

და ამით ცოცხლობს ადამიანი!

არის წუთები, როცა მოელი (გრძნობ, ამ ოცნებით როგორ იცვლები) და არის წუთი, როცა იღლები, როცა კვდები და როცა იცლები! ასე გარბიან დღეები, წლები და ფერს იცვლიან მოგონებები; ასე პოულობს წუთები წამებს და ამით ცოცხლობს ადამიანი!

გამოიდარებს,გამოიდარებს,თორემ ძვირფასო ნამეტანია.(4)

უფ ძალიან დავაგვიანეე რისთვისაც ბოდიში და პატარა თავისთვისაც ბოდიში რა ყველას..უბრალოთ ვერ ვახერხებ წერას ბავშთან ერთად ..მადლობა ვინკიტხულობს..შეაფასეთ გთხოვთ გამოიდარებს,გამოიდარებს,თორემ ძვირფასო ნამეტანია.(4)