"შემიყვარდი, ძალიან შემიყვარდი" (თავი4)

მარიამმა გიორგის წელზე ფეხები ემოხვია და ისე შევიდნენ საძინებელ ოთახში... ორი საათი იყო დაწყებული რომ გავივიძე. თავი საშინლად მტკიოდა, მიუხედავად იმისა რომ ბევრი არ დამილებია. წარმომიდგენია მარიამი როგორ იქნებოდა. ადგომა მეზარებოდა მაგრამ მოვახერხე

რთულია კიდევ ენდო 2

შევიდა.გოგონას ეძინა.იქვე მივიდა და სკამზე ჩამოჯდა.ელენეს ხელს თავისი ხელი ფრთხილად შეახო და გულმა გამალებით დაუწყო ფეთქვა.ბიჭის შეხებაზე გოგონა თითქოს შეკრთა.თვალები ნელა გაახილა და სანდრო რომ დაინახა,სახეზე გაკვირვება გამოეხატა.ძლივს

მარტოობას მივყავდი

ზოგმა დამიკიდა, ზოგმა დამივიწყა. ვიღაცას ვუყვარდი და უცებ გადავუყვარდი. მე ვტიროდი, შენ იცინოდი. მე გელოდი, შენ კი არ ჩნდებოდი.

თეთრი ვარდები (სრულად)

-უკვე რამდენი ხანია ამ სახლში გადმოვედით ამიტომ დღეს ,,ნოვოსელია'' გვექნება.(მაპატიეთ ეს სიტყვა ქართულად ვერ გავიხსენე და ამიტომ ვწერ ჟრგონს) -რააა?აუ კაი რა დედა ხომ იცი ვერ ვიტან ასეთ რაღაცეებს.-აწუწუნდა გოგო და მაგიდაზე დახვავებულ ხილს ერთი

სასურველი ხიზანი (3-4)

_​ვიღაცას მაგონებთ ყმაწვილო – მხიარულად შესძახა, ბიჭს თვალები გაუნათდა მის დანახვაზე _​ამდენი წლის მერე მიცანი მაინც? – ძველი მეგობრებივით გადაეხვივნენ ერთმანეთს _​აქ საიდან გაჩნდი? ან ეს სახელი.. _​ჰო, რა განსხვავებაა, ბედო..ბერდია.. ეს ჩვენი

მოსამსახურის ქალიშვილი.[9]

დადიოდა იქეთ-აქეთ,ხან ერთ თაროს მიაწყდებოდა,ხან მეორეს და საგულდაგულოდ წმენდდა წიგნის ყდებს,იმდენად იყო გართული ამ ყველაფრით რომ ვერ შეამჩნია როგორ შემოვიდა ვიღაც სახლში და როგორ აღმოჩნდა ახლა მის უკან,რეალობას მაშინ დაუბრუნდა,როდესაც ხარზე შეხება

გარდაქმნა (დასასრული 1)

მაგრად დააჭირა ქუთუთოები ერთმანეთს, თავი ენერგიულად გააქნია და შუბლი მტკივნეულად დაიზილა, უკანასკნელი ძალაც მოიკრიბა და კარისკენ დაიძრა, ახლა ყველაზე რთული მისია უნდა შეესრულებინა - ნიასთვის უნდა ეთქვა, რომ მათი შვილი აღარ იცოცხლებდა..

გამოძიების თეორია (2)

ყველაფერი დაათვალიერა და დაწვრილებით შეისწავლა. თითქოს ყველაფერი ჩვეულებრივი იყო, როგორიც მანამდე. თან სურათებს ადარებდა ოთახებს. იყო რაღაცები შეცვლილი, რაც, ბუნებრივია, იმას დააბრალა, რომ უამრავი ხალხი ირეოდა. მაგრამ ღირდა კი დაბრალებად?

თუ ოდესმე დაგივიწყო...

შენითღა ვცოცხლობ, ქვეყანაზე არვინ მჭირდება, თუნდ ამ ღამითვე თავს დამადგეს შავი მცელავი, მკვდრეთით აღმდგარი ოდისეას თუკი გპირდება, მენდე პირობა შეასრულოს უკეთ ვერავინ. მე ხომ სიკვდილის გვირაბები გამოვიარე, უკან დავბრუნდი, აგისრულო რათა ოცნება, ტატო

ავტო მრბოლელი (8)

ნამდვილი შოკი იყო ჩემთვის დემეტრე გიტარით ხელში. -გამარჯობათ,მე დემეტრე ვარ დღეს აქ ამ სცენაზე შევასრულებ წაგებულ სიმღერას-თქვადა სიმღერა დაიწყო მთელი გულით მღეროდა თანთვალს არ მაშორებდა სიმღერა დაამთავრა და აპლოდისმენტებმაც არ დააყოვნა,ისევ ჩაირთო