"შემიყვარდი, ძალიან შემიყვარდი"

გამარჯობა, მოკლედ მოგიყვებით ჩემს შესახებ: ლიკა გედევანიშვილი, 17წლის 11_კლასის მოსწავლე, ვარ 1,78სმ შავგვრემანი, მწვანეთვალება, სწორთმიანი. ბევრი თაყვანისმცემელი მყავს მაგრამ ჩემს გემოვნებაში არც ერთი არ ჯდება. მყავს ოჯახი, ჩემი ოჯახი ოთხი

როცა ჩვენს ქუჩაზე სიყვარული თოვს! “11“

უეცრად წამოთოვა.ოთახში ფესვგამდგარმა სიცივემ კოსტა გამოაღვიძა.გვერდით დაიხედა.მარიტა არ იწვა.გაკვირვებული წამოდგა საწოლიდან და ფანჯარასთან მივიდა.მინები დაბურულიყო და გადაწმინდა.წვრილი და ხშირი თოვა იყო.შეღონებული ჩამოსცილდა ცივ ფანჯარას და მარიტას

შევხვდებით... (5) დასასრული

ამის წერა ტკბილი მოგონებების გასახსენებლად დავიწყე და სიამოვნებით გამოვტოვებდი იმას, რაც ახლა უნდა დავწერო და საერთოდ სიამოვნებით გავწყვეტდი წერას, მაგრამ არ მაქვს უფლება ჩემი სიტორიის ფინალი არ მოგიყვეთ. ჩემს ისტორიას „ შევხვდებით“ ვუწოდე, რატომ

ვნებებზე ეჭვიანი (დასასრული)

-მიყვარხარ..მაგიჟებ! ეს სიყვარულზე მეტია! წყალივით მინდიხარ! მიყვარხარ იმაზე მეტად,ვიდრე რომეოს უყვარდა ჯულიეტად...ვიდრე კვაზიმოტოს ესმერალდა,ვიდრე ტეარიელს ნესტანი...ვიდრე შოთას თამარი!-ძლივს ამოისუნთქა..არ ველოდი ამას,არ ველოდი...

სიყვარულის ძალა (2 თავი)

-გამარჯობა!-მომმართა და მომაშტერდა. -გაგიმარჯოს!-ვუპასუხე ზრდილობის გამო და შევნიშნე ულამაზესი მწვანე თვალები. რაღაც დამემართა, დავიბენი. ასე არასდროს მომსვლია. სწრაფად მოვედი გონს და სანამ რამეს მეტყოდა გზა გავაგრძელე.

ჩანახატი (34 თავი)

რა შეიძლებოდა ამისთვის დაგერქმია? ირონია, უბედობა, შოკის მომგვრელი დასასრული?! სულ რაღაც ერთი დღის, ერთიც არა, ნახევარი დღის, თორმეტ საათიან მონაკვეთში შეიცვალა ყველაფერი, ასეთ ფინალზე არ ოცნებობენ. ექიმებს დააგვიანდათ, ლიკა უკვე გარდაცვლილი

ცივილიზებული პრიმიტიულობა

ოდესმე თუ დავფიქრებულვართ ამ საკითხზე სერიოზულად? მიპასუხებთ, რომ არა, რადგან ეს უდაოა! მოდით, მაინც დავფიქრდეთ: სწორედ ეს "პრიმიტიული ადამიანი", რომელსაც ასე დაუნდობლად ვასწორებთ მიწასთან, გახდა საფუძველი ჩვენი დღევანდელი რეალობის; თანამედროვე

ესეც ხომ პოეტურია 3

საღამო ხანი იყო დაძინებას ვაპირებდი და ვიფიქრე საბოლოოდ შევამოწმებ ტელეფონს თქო,ამ დროს ვნახე ერთი შეტყობინება იყო მოსული მაგრამ აზრადაც არ გამივლია,რომ ალექსანდრე შეიძლება ყოფილიყო და ჩემდა გასაკვირად ზუსტად ის აღმოჩნდა

ავტო მრბოლელი (4)

ჩემკენ მოიწია და ტუჩებზე მაკოცა მოშორებას ვცდიოლობდი მარა ის ჩემზე ძლიერი იყო,როგორციქნა დამანება თავი და მაშინვე შეტევაზე გადავედი -მე რა გითხრი შე იდიოტო აღარ მომეკარო თორე ჩემს თავზე პასუხს არ ვაგებ-კიდევ ერთი გემრიელად ვუთავაზე და

დაეწყობიან დღეები და გადიან გაღმა (მესამე თავი)

ბევრი წუწუნი აღარ დამიწყია, მივხვდი, რომ აზრი არ ჰქონდა მასთან ლაპარაკს და ტყუილად ენას ხო არ დავიღლიდი არა? დავიწყე ჩემი თავის გამართლება, ისე თითქოს მე არ მინდოდა მასთან ერთად წასვლა.