ლევან კაპანაძე---მოტაცება

გასწი ჩემო ლურჯა რაშო საარაგვოს გავემართოთ გავიტაცოთ მზეხათუნი ძამის მთებში გადავმალოთ გამაქროლე ისე სწრაფად მდევარმა რომ არა გვნახოს ძამის წყალი არ გეგონოს არაგვს უნდა დავეტაკოთ

მალე დაგიგემოვნებ მარწყვის ტუჩებს (6)

-არ გინდა რომ გაკოცო? - ჰკითხა დახშული ხმით და ტუჩები მკერდთან ჩააცოცა. შემდეგ კოცნით ამოვიდა ისევ ზემოთ და ყურის ბიბილოზე აკოცა. ვნებამორეული გოგონა კნუტივით გატრუნულიყო და თვალები დაეხუჭა.

რომანტიკა თუ დანაშაული?!

_ კარგი, ეგრე იყოს. მეც წავალ, გამოვიცვლი და ორმოც წუთში აქ ვიქნები. თავი დავუქნიე. _ რატომ ხარ უხასიათოდ? _ მომიტრიალდა, სანამ გავიდოდა. _ არ ვარ უხასიათოდ. _ კარგი, ეგრე იყოს. მეც წავალ, გამოვიცვლი და ორმოც წუთში აქ ვიქნები. თავი დავუქნიე.

გიჟი დაქალები (4)

-კაი ბაზარი არა -თემო მე მოვდივარ ესენი კვდებიან. (თემოს გავუთიშე.) მარუს შენი რამე მათხპვე რა (ისე საწყლად ვუთხარი რო რავიცი) -კაი რაც გინდა ჩაიცვი. -მიყვარხარ მარიამ -ოხ ეს აფერისტი

"ოლივია"...ნაწილი მეხუთე

ვინ ვიყავი მე?"ოლია",რომელსაც ასე მიმართავდნენ იმ იშვიათ შემთხვევაში,როცა დაჭირდებოდათ:საკონტროლის გადაწერა ან ტესტზე ფულის დადება და მრავალი.გოგონა,რომელიც მუდმივად თავჩახრილი დადიოდა,სკოლაში ხმას არ იღებდა,ვერასოდეს ავლენდა თავის კარგ

მედიცინა ეს ხომ ყველაფერიაა..(5)

მეორე დღისით სავადმყოფოში მივედი თეო ლიბტთან იდგა. -თეო ვწუხვარ გუშინდლეის გამო არ მინდოდა ცუდად გამოსვლოდა, მართლა ძალიან ძალიან ვწუხვარ. -შეგეძლო უბრალოდ აგეხსნა ყველაფერი და ისე წასულიყავი მაგრამ არა. -ხო მართალიხარ ხო იცი როგორი ვარ..

სიმშვიდიდან სიგიჟემდე,ძვირფასო.(თავი IV)

-ხო,მაგრამ გადაღებები დამინიშნეს ნიუ იორკში,რა ვქნა? -არაფერი საერთოდ,წადი! -დემე.. -ეგრე ნუ მეძახი-მეთქი რამდენჯერ გაგაფრთხილო? -კარგი ხო,დამემშვიდობე მაინც-ეშმაკურად აუთამაშა წარბები,მერე როგორც ჩვევია ხოლმე ეძგერა ტუჩებზე. ჰო,ასე შეეძლო დემეტრეს

გაწბილებული პირველი სიყვარული (3 თავი)

გზად ბენზინ გასამართ სადგურში შევიდნენ.მანქანა ბოლომდე გაავსებინა.ამ დროს მანქანიდან გადმივუდნენ,ზურამ უთხრა: - არაჩვეულებრივი ადამიანი ხარ. - ყოველთვის ასეთი ვიყავი. - მე მხოლოდ ახლა გაგიცანი.

მიყვარხარ,გახსოვდეს ამას ვერ წაგართმევენ (12)

როგორც კი გავიღიძე საათს დავხედე, უკვე 3 საათი იყო, დაჩის ისევ ეძინა,ჩემს გვერდით. საწოლიდან ფრთხილად ავდექი, ზალაში გავედი ბიჭებს ყველას ეღვიძათ და ბორჯომს სვავდნენ,ვაჩეს გვერდით მივუჯექი. -აუ თავი მისკდება,ანა ნიმესილს გამიკეთებ?(ვაჩე)

რატომ შემიყვარდი ასე ძლიერ ( მეექვსე თავი)

-ლილია. ლილი ლილი ლილიიიიიიი. ჩემს ლოგინზე ზის მირა და თმას ცხვირზე მიღუტუნებს. -მომწყდი თავიდან, ვუყვირე და ცხვირი მოვიფხანე. -ლილია, ადექი რააა, ნოე გელოდება. -რა? წამოვყავი თავი. -ჰაჰაჰაჰაჰჰაა, იხარხარა მირამ - რა გაცინებს