მე ვარ კატალეია(7,8 თავი)

თვალები კვლავ გავახილე! პირველი ქმედება მეორე სიცოცხლის შემდეგ, ეს ღიმილი იყო. დარწმუნებული ვიყავი რომ ყველამ იცოდა ჩემი და ჯეიმის შესახებ. ამან შემაშინა არა იმიტომ რომ მრცხვენოდა, არამედ იმიტომ რომ არ ვიცოდი ჯეიმის მდგომარეობა. მხოლოდ ის მინდოდა

ახლი წელი შემობრძანდა...

შემობრძანდა ახალი წელი... ფეიერვერკის ხმა მესმის,მაგრამ მისი ნახვა არ მინდა...ოთახში მარტო ვზივარ და წინასწარ ვამზადებ მისალოც სიტყვას რამდენიმე ადამიანისათვის... ბიძაჩემი კაცმა არ იცის სადაა,ბებიას სძინავს.მას ახალი წლისათვის არ სცალია,ჯერ კიდევ

4love-ლები

ამ სიახლით გაგაცნობთ ჩვენი საიტის მწერლებსა და საიტის ცნობილ "სახეებს".ეს დარწმუნებული ვარ გაინტერესებთ,როგორ გამიყურებიან ისინი და რას წარმოადგენებ,როდის არიან ბედნიერები,როდის შეყვარებულები....

აღიარე, გაები ბაბნიკო ! ! ! (თავი 9)

სამზარეულოში შუქი ენთო, მშობლებთან ისევ ჩხუბი არ მინდა, ამიტომაც უხმაუროდ ავედი ჩემს ოთახში. ვიცოდი დედა მაინც ამოვიდოდა და დამხედავდა. რაღაც უნდა მოვიფიქრო, ასე ყოველდღე ჩხუბი არ შეიძლება, ვხვდები როგორ ვშორდები დღითიდღე მშობლებს მათთან ჩხუბით.

ფიფქის ეფექტი [თავი 9] დასასრული

თქვენც ირწმუნეთ სასწაულების! ირწმუნეთ, რა იქნება... მხოლოდ ამის შემდეგ შეძლებთ ამ ცხოვრებაში აღმოაჩინოთ ის, რაც ადრე უხილავი იყო. ბედნიერების ელექ რწმენაა, რაც უფრო დიდია ის, მით უფრო იზრდება ბედნიერებაც!

ტრადიციის თეორია (სრულად)

– ბავშვები არიან სახლში. დამელოდე, – ვჩურჩულებ და ვშორდები. ვნებამორეულს ნაბიჯები ერთმანეთში მეხლართება, თუმც კედელს ვეხები და ვაგრძელებ გზას. ძიძას ვაფრთხილებ რა გააკეთოს, როცა რეზო მოვა და ლექსოს მივყვები. საბოლოოდ უნდა დავამტკიცოთ ჩვენი

ნიუ-იორკული ახალი წელი (სრულად)

-სად ხვდები ახალწელს? - უკნიდან დაეწია ახალგაზრდა გოგონა რომელიც ალბათ სიუჟეტს წერდა - სულით NY-ში, თ სკამზე ან ფეხით თბილისის ქუჩაში - მშვიდი ღიმილით მიუგო და გამობრუნდა

New Year

უკვე მერამდენედ მესიზმრება მსგავსი სიზმარი, მის ახდენას კი საშველი არ დაადგა. არადა რა კარგი იქნებოდა თეთრად გადაპენტილი ბუნებაში ახალი წლის შეხვედრა.

ერთად ყველაფერს შევძლებთ

ნიკოლოზმა როგორც კი ელე მიიყვანა სახლში,მაშინვე ბიჭებს დაურეკა და მასთან სახლში შეკრება სთხოვა ისინიც უყოყმანოდ დასთანხმდნენ და ნახევარ საათში ყველა სსვარძელში იჯდა და ვისკის მიირთმევდა

მიყვარხარ და ესეც საკმარისია იმისთვის, რომ მოკვდე...

მივდივარ და ქუჩის ორივე მხარეს ცისფრად ანათებენ, წინასაახალწლოდ დადგმული ანგელოზები. არცერთი არ არის ჩემი მფარველი... არცერთი არ არის შენი მფარველი...