ბარიერი. -23-

სინათლე.. ვცდილობ თვალები გავახილო, მაგრამ მიჭირს.. ეს მილები რა არის? ვცდილობ გამოვიგლიჯო პირიდან, ცხვირიდან, მაგრამ ხელს ვერ ვწევ, ორივე დაბმული მაქვს.

ესმერალდა [2]

-აუ ჩემი... შენ რა გულუბრყვილო ტიპი ხარ ტო. - გაეცინა ლომიას. - არ იცი მე და ქორწინება ანტონიმები რომ ვართ? - სიცილში სხვებიც აჰყვნენ. - ასე ვერ იცხოვრებ, ძმაო. ყველა მოგატყუებს, დაგაჯერებს ისეთ რამეს და ამით მერე ისეთ შედეგს მიიღებ, შენც

როცა ქარია გარეთ (5 თავი)

ხელები დამიჭირა და ძალიან მეტკინა, გადამიგრიხა და ისე მოხდა, რომ თავი ვეღარ შევიკავე და მუხლებში მოვიხარე. მერე გავსწორდი, რადგან ოდნავ გამიშვა ხელი. ვხუმრობდით, შედარებით გამოუკეთდა ხასიათი, მაგრამ ბოლოს მაინც წავიდა. ფანჯრიდან ვუყურებდი

Chocolate 12 თავი

-რა თქმა უნდა-ნერწყვს ძლივს ვყლაპავ.გეგას გვერდითა მაგიდიდან სკამი მოაქვს და ჩემსა და ნოეს შუა ჯდება.ლევანი ელენეს უჯდება.გეგა ლიკას და გიგას ეცნობა,ნოეს უკვე იცნობს.დაძაბულობისგან მთელი სხეული მტკივა,გვერდით მიბრუნებას ვერ ვბედავ,გეგა დაჟინებით

რატომ?

მე შენ ვერასდროს ვერ დაგივიწყებ და მე არ ვიცი შენ რას მიპირებ მე არასდროს აღარ ვიტირებ!რატომ წახვედი? აღარ ვიყვირებ მე აღარ მინდა ცალმხრივი გრძნობა!მე ცალმხეივი ბევრი რამ.მქონდა რა მოხდა მეტავ? რატომ დამშორდი!შენ სიყვარული

მინდა მიყვარდეს თავი 7

ბექა ისეთი გავარდა საავადმყოფოს ეზოში რომ უკან არც მოუხედია,ლევანიც უკან გაეკიდა და არ ვიცი მათთან რა ხდებოდა.ვხვდებოდი რომ ზედმეტი მომივიდა მაგრამ ამის აღიარება არ მინდოდა.გოგოები გვერდით დამიჯდნენ და ინტერესიანი მზერით

ნაკვალევი მეორე ნაწილი (15 თავი)

დილით გვიან გამეღვიძა. თავი მტკიოდა. ყავა არ იქნებოდა ცუდი. ტუმბოზე დიმკას წერილი შევნიშნე: - ვახოს ვესაუბრე, სასაუზმოდ რესტორანში ჩავედით. იმედია შემოგვიერთდები. შხაპი სწრაფად მივიღე და მეც მათთან ჩავედი. სალომე არ ჩანდა. თემურიკო როგორც

იდეალურად მიმზიდველი (თავი 1)

გოგო,ზოგი ბიჭი რა ნაგავია არა? სოფლიდან ჩამოეთრნენ და რომელი გოგო ააგდონ არ იციან. -ჰო-თავის მცირედი მოძრაობით დავეთანხმე. -ერთი ჩემს დაკერვასაც ცდილობდა,ბიზნესზე სწავლობს მგონი. -მერე? -თავი დავაღწიე. -როგორ?

რა ლამაზი ხარ!!! - Emylee-ს

რა ლამაზი ხარ, თითოეულ წვეთში, შენა ხარ ღმერთი და ღმერთია შენში ამ ფერთა გამას, ვეხები ფერში რა კარგად ჩანხარ თითოეულ წვეთში. შენია წვიმა, წვიმის ხარ შენ ვერ დაგისველებს, ვერავინ დღეს,

ნუთუ ბედნიერება მართლა არსებობს?! (4)

-ეცადე არაფერი შეიმჩნიო ჩვენ ხომ ეხლა გავიცანით ერთმანეთი კარებში გაშეშებულს ყურში დამიანეს ბოხი ხმა ჩამესმა, ტუჩების მოძრაობით კანზე მეხებოდა და მთელ ტანზე საოცარმა ტაომ დამაყარა, ამას დაემატა მისი ხელის წელზე მოხვევა და ისევ ყველაფერიმა ერთდოულად