თვალები (7 თავი)

თამრო! თამრო! – მესმოდა მისი ხმა. კიბეებზე სირბილით დავეშვი, ცრემლები ღაპაღუპით მომდიოდა თვალებიდან – თამრო, არ დამტოვო! გეხვეწები! – მესმოდა უკან დადევნებული გიორგის ხმა. გავჩერდი, მისკენ შევბრუნდი - არ დამტოვო! - მეხვეწებოდა იგი,

უზომოდ შეყვარებული(დასასრული)

ბარბარე -ბარბარე ცოლად გამომყვები?-ამ კითხვის გაგონებაზე არ ვიცი რა დამემართა ჩემში ყველა ემოცია ერთად იფეთქა და ცრემლები უნებურად გადმომცვივდა ხალხი უკვე დაწყნარებული იყო და მუსიკაც გაეთიშათ განაბულები მე შემომცქეროდნენ და პასუხს ელოდნენ მე კი

გულგატეხილი (3)

თამო კაი ხანი იქ ცხოვრობდა და მუშაობდა ეს ქალბატონი დაეხმარა რო სასწავლებელეში შესულიყო თამო... წოტა გაუჩირდა მარა მაინც დაითანხმა სკოლის დირექთორი რომ მიეგოთ თაკო რადგან უკვე შუა სასწავლო წელი იყო და ამბობდნენ მაინც არავინ გადაიყვანსო და

ექსპერიმენტი საკუთარ თავზე 21(დასასრული)

გული ამითრთოლდა,როცა მისი ხელები ვიგრძენი სხეულზე,მთლიანად შემომეხვია,მკოცნიდა და მეფერებოდა,ტუჩებიდან ყელზე,ყელიდან კი მკერდზე გადაინაცვლა,როგორც კი მისი ტუჩების სიცხოველე ვიგრძენი,გამაჟრჟოლა,მეგონა მთელს ტანზე

ეს გოგო ჩემი ცოლი გახდება 8 თავი.

-დილამშვიდობისა მშვენიერო, როგორ გამოიძინე?-ბოლოს ასე მაშინ მეძინა 2 თვის რომ ვიყავი და დედას ხელებში ჩამეძინებოდა ხოლმე-ნეტა რა გახსოვს?-რომ არ მახსოვს სწორედ მაგიტო ვამბობ, არასოდეს ასე ტკბილად არ მძინებია, ერთი

შენ თუ გგონია დაგთმობ როდისმე ცდები (17)

უტანელი დაიკო ამქვეყნად ყველაზე საზიზღარ ძამიკოს რამდენიმე დღეში ჩაეხუტება.ჩემი სიტყვების შემდეგ ლუკას სახე წამებში შეეცვალა, თითქოს გულიდან დიდი ლოდი მოეხსნაო მისი ასეთი გამოხედვა შევამჩნიე თავი ვეღარ შევიკავე

ანგელოზი თუ დემონი

პირველად შემიყვარდა გოგო მიამიტი ნაზი მხიარული ყველაფერი ქონდა რასაც მა მაკაცი ქალში ხედავს ბედნიერი ვიყავი როდესაც მას ვხედავდი თითქოს გაზაფხული მოდიოდა ათასნაირი თკბილი სურნელით 3 თვე დავყვებოდი ყველგან მისი ჩრდილი

ცოლი და დედა კანონის გარეშე ( 21 )

ჩემსკენ რაც შეიძლება ახლოს დაიხარა,ჯერ ცხვირზე მაკოცა,მერე თბილი და ტკბილი ბაგეები ჩემს ტუჩებს შეახო,მერე კი ყურში სანატრელი და დაუჯერებელი სიტყვები მიჩურჩულა _ შენგან შვილი მინდა

მე მწამს (4)

თვალები მძიმედ გავახილე. ბუნდოვნად ვხედავდი. თეთრ კედლებს და... და... მოიცა ვინ იჯდა ტახტზე პალატაში?-უცებ გონება გამინათდა. ეს ჩემი მხსნელი იყო, ეძინა. ადგომა დავაპიე, მაგრამ როგორც ძაღლი ისე ვიყავი დაბმული რაღაც მილებით. თითქოს იგრძნო, რომ

დაუნდობელი (1)

უკვე ორი კვირაა რაც ამ ჯოჯოხეთში დაიწყო მუშაობა,და უკვე ჰგონია,რომ დედამიწის ზურგზე ჯოჯოხეთი აღმოაჩინა.ბავშვობიდან სძულს ძალადობა და მოძალადე ადამიანი,ახლა კი გაჭირვებამ აიძულა,რომ თავად გამხდარიყო ყოველივე ამის ყოველდღიური