ვ/ე (ნაწ2)(6)

-უკვე ორი შვილის მამა ვიქნები, ტო!-დაიწყო ღრიალი დათუნამ. მაშინვე ანასთან ოთახში შევარდა და საწოლზე წამოწოლილ ცოლთან მივიდა და მთელი სახე ჩაუკოცნა.-ჩემო სილამაზევ! ჩემო ანგელოზო! რა ბედნიერი ვარ, რომ იცოდე!

ორი ღამე (თავი 3)

დემეტრემ ქალის მადისაღმძვრელი სხეულის დანახვისას ჰორმონები ვერ მოთოკა და ცალი ხელი კისერზე მოჰკიდა, მეორე ხელი წელსქვეშ შეუცურა და დილის კოცნაც მოჰპარა.. მიზან მიღწეული მამაკაცი ჩამოსცილდა სესილის და

ეს გოგო ჩემი ცოლი გახდება 9 თავი.

-გადავრჩით (ამ სიტყვების გაგონებაზე, უფრო გამომეცალა ძალები, ემოციებს ვეღარ ვაკონტროლებდი ისე წამომცვივდა ცრემლები)-ვიცოდი რომ ღმერთი არ გაგვწირავდა, ჩემი ძლიერი გოგო. ახლა როგორაა? რა მოუვიდა?- გონებაზე მოვიდა,

ანგელოზი თუ დემონი .

აგენტო ჰოლ გარკვიეტ რამე მანქანის შესახებ?დიახ მანქანას რომელსაც მამა პედრო მარტავდა სწორედ ეს ნომრები აქვს ტუმცა დუდი ხანია მანქანას არღარავინ მართავს და პანსიონატის უკანა ეზოშია.კარგია აგენტო ჰოლ მაგრამ

მამაკაცი სიზმრიდან(დასასრული)

-ის შენი ოცნების მამაკაცი იყო.. -მეგონა..ახლა კი ის ოცნების გოგონა შეცვალა..-ვიღიმი,ამ ისტორიას ხომ უკვე მეათასეჯერ ვუყვები თამარას. -ასე სჯობს!-მიღიმის და ჭიქას მართმევს.

რა ავირჩიო სიკვდილი თუ სიცოცხლე?(თავი 16)

დილით სასაუზმოდ რომ ჩავედი, ყველა მაგიდასთან დამხვდა, განგას გარდა. თიკოც ბედნიერი სახით მისჯდომოდა მაგიდას და ოჯახის სტუმრებს, ლანას და ქეთის ესაუბრებოდა. ლანამ დამინახა თუ არა, მაშინვე წამოვარდა

მე-ზღვა.

ხარბად ვისუნთქავ დიდი დოზით ჰაერს და თვალებს ვხუჭავ. ხანდახან ხომ ისე ადვილია შენ თავად იყო სიმშვიდე...თვალებს მიღმა ორომტრიალია. მე ვარ ზღვა. მე ვარ დედამიწა.მე ვარ თვითონ ტკივილი. მე ვარ სიმშვიდე.

ლევან კაპანაძე--სამშობლო

სისხლის ყივილი მომერია სამშობლოს ნახვა მომენატრა, გული დარდისგან გამელია მისი მთა გორები მომელანდა.ქართლის მინდვრები სხვა ფერია, კამკამა წყაროებიც რამდენია. ძამაში ხელაობა მომენატრა,ისევ ბავშვობა მომერია.

წარსულის კვალი I თავი

ყოველთვის ვფიქრობდი რომ,ცხოვრება მოულედნელობებით და წინააღმდეგობით არის სავსე,ბევრს შეუძლია მისი გადალახვა და სიცოცხლით დატკბობა,თუნმცა ისინი ცოტანი არიან,მათზე მეტი ისინი არიან ვინც მათ ვერ ლახავს

ჩემი ანგელოზი ხარ! (თავი 2)

მართალია იქ სულერთიას სახე მეჭირა მაგრამ,სახლში,მარიამთან ერთად ოთახში მოვთქვამდი.მთელი ღამე ნერვიულობისგან თვალი ვერ მოხუჭე დილითაც დარეტიანებულმა გავაღე ოთახის კარი და მაშინვე სიცივე ვიგრძენი წვივებზე.