უადრესატო წერილი

ვიფანტები ...ვიფანტები უწესრიგოდ ისე,როგორც ციფრები შიზოფრენიკის საათიდან... შუშის კედლის მიღმა ჩამწყვდეული ისრების მარიონეტად ქცეულ ციფრებივით ვარ ამ ვერ მოშორებულ ფიქრებთან. სრულიად მარტო.. . ჩახვეული ფრაზებით ...

TOP სამი მამაკაცი ზოდიაქოს ნიშნის მიხედვით რომელიც სიყვარულში

გაგიგონიათ ალბათ ფრაზა - "გცემს, ე.ი. უყვარხარ". ჩვენ რეალობაში რაც არ უნდა ვამტკიცოთ, რომ ევროპელები ვართ, სამწუხაროდ ისევ აქტუალურია სუსტი სქესის ჩაგვრის საკითხი; ზოგჯერ ეს ცემა მაინცდამაინც მუშტი-კრივის სახით არ გამოიხატება, მაგრამ ემოციური

ღამის ზმანება (11 ნაწილი)

დილით ისევ დემეს მკლავებში გავიღვიძე. ვერ წარმოიდგენთ როგორი სასიამოვნო შეგრძნება იყო... მისი სასიამოვნო სურნელით ვიყავი გარემოცული და ისეთ სიმყუდროვეს ვგრძნობდი სახლში რომ არ მიგრძვნია... ჩემი თხელი თითები მის თმებში შევაცურე და თამაში დავიწყე.

ცოლი და დედა კანონის გარეშე ( 11 )

რაღაც დრო ასე გატრუნული იყო მის მკლავებში,მერე ფრთხილად აიხედა მაღლა,საშინლად აინტერესებდა ამ სიახლოვემ გამოიწვია თუ არა მასშიც იგივე ქიმია და მღელვარება,როგორც მას დაემართა.უჩას ვნებით ამღვრეულ სიყვარულით მოციმციმე თვალებს წააწყდა,რომელიც დაჟინებით

ცხოვრების თეორია 3

ქრისტინემ ცივად უშვა ხელები. იგრძნო გეგასგან წამოსული უნდობლობა. ისევ შემოუტია სინანულმა, თანაც უფრო ძლიერად, ვიდრე ადრე. არ უნდოდა აქ, ხმამაღლა ეღრიალა, თუმცა ტკივილის სულში ჩახრჩობაც არ შეეძლო. სააბაზანოში უნდა შევარდნილიყო და გული მოეოხებინა.

შენ თუ გგონია დაგთმობ როდისმე ცდები (6)

ასეთი სილამაზე არსად მენახა, ყველაფერი გასაოცარი იყო, წარმოიდგინეთ ორსართულიანი ხის სახლი, რომლის გარშემოც ულამაზესი ბუნებაა, თავი ზღაპარში მეგონა, სოფლის ხსენებაზე ყოველთვის უბრალოებას ვგრძნობდი არვიცი ეს სოფელია

ექსპერიმენტი საკუთარ თავზე 7

-აქ ვარ პაწუ და აღარასდროს მიგატოვებ-ვიგრძენი ძალა მეცლებოდა,ნიკა ახლოს მოვიდა და მომეხვია,გული გამიჩერდა,ხმის ამოღების თავი არ მქონდა,ცრემლები თავისით მოდიოდნენ.რამდენ ხანს ველოდი ამას,რამდენი ტკივილიანი ღამე გამითემებია,როგორ მაკლდა,როგორ

ვაკანსია სიყვარულით (5)

მოსაღამოვდა, ერეკლეს მოლოდინში ვერანდაზე შემომაღამდა. თავი ვერანდის კიდეზე ჩამოვდე და ფიქრებში გადავეშვი. მზიანი,თბილი ამინდიდან,საღამოსპირს,ცის კიდეზე მხოლოდ მზის მეოთხედიღა მოსჩანდა.პატარაობაში ყოველთვის მჯეროდა რომ, თუ მზის

მომავლის იმედი (7)

სამი თვის შემდეგ ვბრუნდები იქ სადაც ჩემი ახალი ცხოვრება დაიწყო.ახლა ვზივარ თვითმფრინავში და ზუსტად რამოდენიმე წუთში თბილიში დავეშვებით.თვითმფინავის კარები იღება და კიბეებზე ნელნელა ჩამოვდივარ.ირგვლივ ასობით ადამიანი მხვდება

ერეკლე და მე (სრულად)

ის, ვინც იძახის რომ ცვლილებები ცხოვრებაში კარგია, უბრალოდ ცხოვრებას არ იცნობს.გაინტერესებთ რატომ ვარ ასეთი კატეგორიული? არაა პრობლემა, გაგიზიარებთ ჩემს ტკივილს, არ ვარ ამაყი. მინდა იცოდეთ და არ დაუშვათ მსგავსი შეცდომები.ყველაფერი კარგად მქონდა