ბედნიერება გაზიარებით (32)

ღამე თეთრად გაათია შენგელიას ასულმა.ნერვიულობამ მოსვენება დაუკარგა. როგორც კი ინათა, ძაღლს თოკი მოაბა კისერზე, თვითონ სპორტული ტანსაცმლით შეიმოსა და გარეთ გავიდა. ლიფტის მოსვლას დაელოდა,კიბეებზე ჩასვლა არ ისურვა. "ვაი თუ თორნიკე შემხვდეს"-ო,

სიცივე

მინდა, ციოდეს. ძალიან, ძალიან ციოდეს. ისე, რომ გაყინულ თითებს ვერც ცხელი შოკოლადი მითბობდეს და ვერც საკუთარი ცეცხლწაკიდებული ნაწერები. სიცივე რაღაცით სიმარტოვეს ჰგავს - ზოგჯერ კატასტროფულად გჭირდება. იმისთვის, რომ ყველაფრიდან არაფრამდე დაეცე და

ENDI(8)

ლექსო წინააღმდეგობას არუწევდა, არც კი იცავდა თავს შემდეგ საროჭკის საყელოზე ხელიბი ჩაავლო და ზევით აიტაცა (დასაკარგი მაინც არაფერი ქონდა ლექსოს მოკლავდა უეჭველი მოკლავდა)უნდა მოეკლა მუშტი გამეტებით მოიქნია როცა .....იხლებს ურტყავდა, გამეტებით

ბარიერი. -16-

უცებ ფეხებთან მანქანამ გამიჩერა და იქედან გაღიმებული კოტე გადმოვიდა. მაშინებს, რატომ მაშინებს მისი ეს ღიმილი? -არ მომიახლოვდე. -ვუთხარი დამფრთხალმა და უკან დავიხიე

წყევლა (1)

ღამეა.გოგნა ქუჩაში მიდის და არ ეშინია.მერე სიბნელიდან რაღაც საშინელება გამორბის სინათლის სიჩქარით. ეტაკება და კისერში კბილებს არჭობს.რამდენიმე წუთში ის მიწაზე ეცემა სისხლისგან დაცლილი.ახლა ის არსება იმ ფანჯარაში იყურება რომლიდანაც დაინახეს და მისკენ

შოკოლადისფერი “ნაწილი მეოთხე“

-რა ბზიკმა უკბინა?-მომიბრუნდა დაჩი,როდესაც ანეტამ კარი გაიხურა-ჩემზეა ნაწყენი,რომ არ ვუთხარი ჩამოსვლის ამბავი? -არ ვიცი-მივუგე-არამგონია-გავუღიმე და გვერდით მივუჯექი

პატარა ქალბატონი (8)

ინგას დაჟინებული თხოვნით წავედი გიორგი თოფურიას დაბადებისდღეზე,რომელიც ჩემი ძველი კლასელი იყო.სიტუაცია,როგორც ყოველთვის ერთნაირი იყო,უამრავი ახალგაზრდა,სასმლის და სიგარეტის სუნით გაჟღენთილი ოთახები. -ვა ნინა?-ჩემსკენწამოვიდა თოფურია -გილოცავ

მალე მოგირჯულებ გპირდები (21)

-ლამაგალიაა (ლევანი)-ანუ წამოხვალ? (ლუკა)-არ ვიცი, მოკლედ ეს 1 კვირა მე და ელენე ჩემთან ვიქნებით რა, და მერე მოვიყვან სანამ წახვალთ კაი? (სანდრო-და შენ? (ლუკა)-მე მერე ამოვალ, მანამდე ვეტყვი რომ გერმანიაში უნდა წავიდე და მეე დავადგები რა (სანდრო)

გოგონა სალამანდრას ტატუთი -12-

როცა გგონია რომ შენთვის ყველაზე ახლობელი მხლოდოდ შენია და ერთგულია შენი,როცა მხოლოდ ერთი გაგაჩნია ამქვეყნად მხლოდ ვისაც უყვარხარ,როცა ერთ მუცელში ვიჯექით ერთმანეთზე მიხუტებულებს გვათენდებოდა...მერე კი ყტუილის მსხვერპლი ხდები,ქრება ნდობა ქრება

ღამის ზმანება (4 ნაწილი)

დემე ჩემკენ დაიხარა და ხელები მომხვია, თავი ჩემს კისერში ჩარგო და ღრმად ამოისუნთქა. რა დამემართა? სულ ავხურდი, გული ამიჩქარდა და ჟრუანტელმა დამიარა. მისი სუნთქვის შეგრძნებამ კიდევ კისერში საოცრად დამაბნია.