თემურ ელიავა - კაცი რომელმაც შეშალა პოეზია (2)

აჰა ძმაო გვეშველა როგორც იქნა დავმარცხდით და არ შეგვრჩა სხეულზე აღარცერთი ნაკაწრი ზეიმია მე კიდევ ლამის ყელში გადამცდე ლამის შენში ჩავსახლდე უსახელო ძმაკაცო რაა ფუთი მარილი

განსხვავებული (თავი 1)

-რას ქვია დაგანებო გოგო!რა არის ეს რას გავხარ!-დედაჩემი.დილა როგორც ყოველთვის დედასთან ჩხუბით დაიწყო.უი მაპატიეთ არ გაგეცნით მე ვარ ლიზა..ლიზა ყიფიანი,გრძელი,მწვანე თმით,ბევრი პირსინგებითა და ტატუებით 18 წლის. ჩემ ოთახში სწრაფად ავედი,სწორედ ამ დროს

ბედნიერება გაზიარებით (31)

_"კაროჩე" რააა!- იყვირა კაცმა,- რა დავაშავე ასეთი, რაა! _თორნიკე, არაფერი მინდა, არაფერს ვგეგმავ სამომავლოდ, არაფერს ვამბობ, დამიბრუნდი გთხოვ, ძალიან მომენატრე.- ქერას ხმა აუთრთოლდა და სატირლად მოემზადა.

მიმიფურთხებია შენი მეგობრობისთვის.

მე მძულხარ!მძულხარ იმიტომ რომ მეგობრობის სამი წელი არ დააფასე.მძულხარ რადგან გამყიდე. მძულხარ რადგან სამი წლის მეგობრობა ორ თვიანზე გაცვალე.მძულხარ რადგან იმ სამ წელს პატივს არ სცემ.მძულს შენი გამოხედვა.მინდა რომ მოგკლა მაგრამ მერე ვფიქრდები მე

არ დაგთმობ(8)

ძნელი მისახვედრი არ არის ვინ იყო სმსის ავტორი, რათქმაუნდა გოგა. "მაპატიე ანი ზედმეტი მომივიდა თავი ვერ შევიკავე. შენ კარგი ხარ, ძალიან კარგი, აი მე კი მივქარე და წარმოდგენა დაგაკარგვინე ჩემზე. ყველაფერს გამოვასწორებ… … აჰა დაელაპარაკა ირაკლი ალბათ

მორჩილი გაბრიელი (2)

საატესტატო გამოცდები წარმატებით ჩავაბარე და მშობლებისგან 63amg coupe დავიმსახურე. ბანკეტი ბანალური რომ არ ყოფილიყო გადავწყვიტეთ წავსულიყავით კახეთში, სიღნაღში. ჩემს მანქანაში ვისხედით მე, დედა, ნია, ჩემი ხვლიკი ნიკი და ლუკა. მაკა თავის

ზღვარი?!

იყო დრო, როცა რეალობა ფერადი იყო... ახლა გაუფერულდა. იყო დრო, როცა სიცოცხლე მიხაროდა... ახლა გაუბრალოვდა. იყო დრო, როცა თოვლი მაციებდა... ახლა მახურებს. იყო დრო, როცა მზე მათბობდა... ახლა მაციებს. იყო დრო, როცა ყველაფერი მიღირდა... ახლა

"ალტერნატიული რეალობა"

სკოლაში წასვლა მიხაროდა,ალბათ სიხარულის მიზეზს ის მაძლევდა რომ ახალი ტანსაცმლით სანდროს ყურადღებას მივიქცევდი.სანდრო ის ბიჭია რომელიც აგერ უკვე 3 წელია მიყვარს.თმები საგულდაგულოდ ჩამოვივარცხნე და ყოველი შემთხვევისთვის თუ დამრიგებელი ტვინის ბურღვას

ჩემი გულის მეფე (13) დ ა ს ა ს რ უ ლ ი

-წაგიყვან, მოემზადე შენ-მითხრა და გარეთ გავიდა, ალბათ თავის ოთახისკენ წავიდა, ოთახიდან რამოდენიმე ხელი ტანსაცმელი გამოვიტანე და ზურგზაკში ჩავაწყვე, ნახევარ საათში უკვე თბილისის გზას ვადექით. სკამის საზურგე უკან გადავწიე და დასაძინებლად მოვეწყვე

იყავი აზარტული! 1

-მე! მე! მე!-შევძახე მოულოდნელად და ჩემს უფროს დას გასაღები ხელიდან გამოვტაცე. მერე ბედნიერმა გადავატრიალე ''დქაგრეხილი ორიანი'' საკეტში და სახლში შევედი. ჩანთა იქვე მივაგდე და მისაღებში შევირბინე. -ვაუუ! რა მაგარია!-აღფრთოვანებულმა კიდევ ერთხელ