ქერა შავგრემანი

სევდიანი საღამო იყო რაღაც არა ამქვეყნიური უსიცოცხლო,ერთფეროვანი და მოსაწყენი ღამე იყო ვიწექი და ვფიქრობდი იმაზე თუ რა შეიძლებოდა გამეკეთებინა უცებ ერთი იდია მომივიდა თავში და დავიწყე წერა,მინდა ჩემი ასე თუ ისე საინტერესო ამბავი მოგითხროთ...

წყეული ღამეები[15]

-ნინი,მე აქ ვარ..ელენეც აქაა..-დაბნეული სახით შეხედა გოგონას და ნაზად მიიკრა გულზე,ხელებს ზურგზე უსვამდა და მის დაწყნარებას ცდილობდა..-არ ვიცი რა გითხრა.მე დედაც მყავს და მამაც..ისინი ერთად ცხოვრობენ და არ ვიცი რას ნიშნავს გრძნობა,რომელსაც შენ

Life or Death... თავი 5

იმ დღის შემდეგ ყველაფერი შეიცვალა.მე შევიცვალე და ტობიც შეიცვალა.ერთმანეთს უფრო კარგად ვექცეოდით.ერთხელ ჩვეულებრივ მივდიოდით და ტობი გაჩერდა. -რა ხდება?რატომ გავჩერდით? -შენი პირველი შეცდომა უნდა გამოვასწორით.

პატარა ქალბატონი (4)

დილით ადრე გამაღვიძა სახლის მომვლელმა ლელამ და მითხრა თქვენი და გესტუმრათო,ესღა მაკლდა გავიფიქრე და ზოზინით წამოვდექი საწოლიდან,დაუკაკუნებლად შემავარდა მარიკა ოთახში -ვოუ! აი მესმის ცხოვრება და ფუფუნება! შე კიდევ წუწუნებდი,სად გავს გოგო ტვინი?-ჩემი

მხოლოდ შენთვის ვსუნთქავ!! 7

მისაღებში ვიჯექით ყველა.უხერხული სიჩუმე გამეფებულიყო თითქოს განგებ არ იღებდა არავინ ხმას მე თავი მქონდა დახრილი და ვცილობდი ბექასთვის თვალი ამერიდებინა ის კი ურცხვა მომშტერებოდა და თვალს არ მაშორებდა როდადრო ღიმილი შეეპარებოდა ტუჩის კუთხეში.

13 გზა (სრულად)

-ორსულად ვარ. -აბორტი. -შენს შვილს ველოდები -აბორტი! -ვერ გაიგე რა გითხრა ჩემმა შვილმა,მოიცილე ეგ ბავშვი.ჯერ შენ ძლივს გინახავთ და შენს შვილს როგორღა შევინახავთ.

მტრობა (ნაწილი 8)

რა იყო ტერიტორია მონიშნე? შეუბღვირა მარიმ - თუნდაც, ანდრომ ირონიულად ჩაიცინა - ასე გაშინებს შენი ბიძაშვილი? ირონიულად გაუღიმა მარიმ. ანდრო მასთან ახლოს მივიდა, ხელით ნიკაბი დაუჭირა, თავი მაღლა ააწევინა და ღიმილით უთხრა - მე გოგოს ვერავინ დამაწერს,

უბრალოდ მიმტანი (თავი 10)

- რა? -წამოვიძახე განცვიფრებულმა... ამას ნამდვილად არ ველოდი. თითქოს რაღაც ძალიან მეტკინა... გაგა მეტკინა... მივხვდი რამდენად განიცდიდა თავისი ძმის საქციელს... მივხვდი რამდენად უჭირდა მისი ძმის საქციელის აღიარება...მივხვდი, რომ თვითონ გრძნობდა თავის

პატარა ქალბატონი (3)

ოთახი შევათვალიერე,აშკარად არ იყო მისი,ძალა საერთოდ აღარ მქონდა, ბალიში გავასწორე და წამოვწექი,ვეცადე გონება გამეთიშა და არაფერზე მეფქრა,სწორედ ამ დროს გაისმა კარებზე კაკუნი -მობრძანდით-თავი წამოვწიე -შეიძლება?-კარებში ის ქალი იდგა ლანგრით ხელში

ჩემი გულის მეფე (9)

-რა, ეს რაიყო გიორგი?-გაოცებულს აღმომხდა და სწრაფად წამივხტი ლოგინიდან. -გაკოცე-უდარდელად მითხრა და გაიცინა. -რატო?-ვკითხე და ვიგრძენი როგორ ამიხურდა ლოყები -რა არ შეიძლება?-ჩაიცინა მან. -არა, არ გაბედო მეორედ-ვუთხარი და სწრაფად გავვარდი ოთახიდან.