სხეულს თუ მომპარავენ,სული მაინც დამრჩება[7]

-ის აღარაა...-მხოლოდ ეს ვთქვი,მაგრამ მეტი არც იყო საჭირო...დედა აღარ იყო..მეტი სიტყვა უბრალოდ კოშმარს რად აქცევდა,არ ვიცი... -გინდა ნახო?-ოდნავრ,როცა დავმშვიდდი შემომთავაზა და მადუღარა გამორთო..თავი დავუქნიე.ისიც დამშვიდდა და მადუღარა აიღო

სევდიანი ამბავი

ბანკეტიდან მოდიოდა ნია. ოდნავ სევდიანი, ოდნავ მხიარული.ენანებოდა კლასელებთან ერთად გატარებული დრო. ცისფერი თვალები სევდით ევსებოდა. მიდიოდა ნია და პატარა მაგრამ ამაყი მხრებით მიჰქონდა ბიჭების აღტაცებული მზერა და ქალების შურიანი თვალები.მიდიოდა ნია

ჩემში პოეტი სად ნახო

ვაჰ მე! სიტყვები არ მყოფნის ჩემში პოეტი სად ნახო, თავში საკმარი არ მომდის ეს გული რასაც მკარნახობს.

აკრძალული ხილი(21 ნაწილი)

-გამახსენდა პირველად რომ გნახე -აა, ჰოო... - მიპასუხა და ჩაფიქრდა - მაშინ რომ დაგინახე, პირველად შენი თვალები და ტუჩები შემიყვარდა. - მითხრა და ისევ ტუჩებზე მაკოცა. -მე კიდევ თვალები - გავუცინე მხიარულად

ნოემბრის წვიმა. "7"

-ერთი ღერი მეც მომეცი. -გვერდით ამოუდგა ნენე და იგივე პოზაში დადგა, როგორც დანი. -ეწევი? -გაკვირვებულმა გაუწოდა სიგარეტი გოგონას. -ხანდახან. -გაეცინა ნენეს და სიგარეტს მოუკიდა. -ეჭვიანობ? -ცოტახნიანი დუმილის შემდეგ კითხა დანის და გამომცდელად

ნუცუბიძე (7,დასასრული)

კაროჩე იმ ბიჭმა ამ გოგოს სახეში გაარტყა,ესხოიცი როგორიცაა გადახტა მანქანიდან და ეს გოგო დაიცვა,იმ არაკაცმა შენ რატო ერევიო,ამან გაარტყა და იმას იარაღი ქონია,ამიოღო და ესროლა,ტყვიაგულთან ძალიან სწრაფად მიდიოდა,შეილება ვერ გადარჩეს ტასო.არ ვიცი რა

მხსნელი (3)

-შენ არ გესმის ბაჩა. თავი გავაქნიე და წამსვე მივხვდი ჩემს შეცდომას. მოფერებითი სახელი დავუძახე ანუ ფაქტიურად ჩემი თავი გავყიდე. ეს ფაქტი არც არაბულს დარჩენია უყურადღებოდ და შევამჩნიე რგოორ გაუნათა თვალები ამ სახელმა.-თავიდან რომ დაგინახე, იმაზე

,,ჯარისქალი'' (2)

ანას ეყოლა ბიჭი. ზუსტად მამის ასლი. ისეთივე თვალები , ცხვირი , ტუჩები. ბავშვს კონსტანტინე დაარქვა მამის პატისვაცემად. ერთი შეხედვით ყველაფერი რიგზე იყო მაგრამ არავინ იცოდა ანას გულში რა ხდებოდა. ბავშვი 1თვის იყო როცა ანა ჩუმად შევიდა ეკას

ერთი ღამის პარტნიორი (დასასრული)

ქალის ჩახსნილი წითელი კაბა მამაკაცის პიჯაკთან და ჰალსტუხტან ერთად ვერდაოკებული ვნება ვერდაოკებული გრძნობები , უხეში შეჯახება ცივ გლუვ იატაკზე და კაცის მარწუხებად შემოჭდილი ხელები სიამოვნების ჰანგებში ჩაარგული ორი იდუმალი არსება , მამაკაცის ხელები

სიკვდილი სიცოცხლისა

შემდეგ კი თეთხალათიანს ავადმყოფისკენ შეუძღვა. პატარა ლიზა უკვე თითქოს გამოცოცხლებული საწოლზე წამომჯდარიყო და სულგანაბული ელოდა თუ ვინ შემოვიდოდა კარში,მაგრამ ექიმის დანახვაზე მიხვდა რომ კარგად არ იყო,რამაც გუნება წაუხდინა.