მაშკას ენატრები ნიკუშ 1

ზუსტად მახსოვს ის ბედნიერი დღეები,შემიძლია თითოეული წამი ავღწერო,ყველაფერი მახსოვს არდამვიწყებია არასდროს ამდენი წლის შემდეგ და მიუხედავად ყველაფრისა ხმამაღლა ვიტყვი რომ ისევ მენატრება გერმანიაშია ახლა.. არავინ იცის რას აკეთებს..არა იციან უბრალოდ

Meet In The Rain (პირველი თავი)

კიდევ ერთი წვიმიანი დილა გათენდა ლონდონში თითქმის სულ ცუდი ამინდები იცის... მზე ათასში ერთხელ გამოვა სამალავიდან და ყველას გაახარებს გოგო წვიმის წკაპუნმა გააღვიძა როგორც ჩანს კოკისპირულად წვმიმდა ლოგინიდან თვალებმოჭუტული ადგა თავის საყვარელ

პატარა გოგო!რამდენს ბედავ?!

მე სანდროს სახელის გაგონებაზე გული ამიფანცქალდა რაღაცნაირად.უცებ წამოვხტი და აბაზანაში შევვარდი.5 წუთში მზად ვიყავი,ისე ძალიან მინდოდა მოსი ნახვა ნახვა.სულ მალე ორივენი შეზლონგზე ვიყავით გაჭიმულები.მეგის ნათქვამი გამართლდა სანდროც მანდ იყო.ისეთი

აკრძალული ხილი(1 ნაწილი)

მოდით, მოკლედ გაგეცნობით, რომ თავი არ მოგაბეზროთ. მე ვარ ნინი ახვლედიანი, ახლა დავამთავრე სკოლა და უკვე უნივერსიტეტში დავიწყე სიარული. ადრე უცხოეთში ვცხოვრობდი, რადგან მამას ცუდი ჯანმრთელობა ჰქონდა და მუდმივი მკურნალობა ესაჭიროებოდა. მისი

ლამაზი გრძნობები

არვიცი რატომ ვწერ აქ ჩემს ფიქრებს ალბად იმიტომ რომ არ მეძინება ყოველთვის მქონდა პატარაობიდან ჩემი ოცნებები და ყოველთვის მათში ვცურავდი წლები გავიდა და ჩემი ოცნებების ნაწილობრივ ახდენა მოვასწარი თუმცა მეეჭვება დანარჩენის ასრულება შევძლო ვინც ამ

სურვილი აგისრულეთ მე შევიცვალე ( 13 დასასრული )

- რავი გოგო ჩემმა ძმამ მითხრა გიო ჩამოდისო ..( მარი) - ვავ მაგარია ... - ჯერ კიდევ არ გითქვია ხომ ? (მარი) - მე არ მითქვია მაგრამ გაიგო... ფეხბურთზე პირველი შეხვედრათურმე მაგის გუნდთან მქონია ... მოვუგეთ ბოლოს ჩემი ანუ კაპიტანის სახელი უნდა

არეული აზროვნება (1)

იშოვე.. წესიერი მაინც გაგეცნო თან ჩვენზე 3 წლით დიდია.. ვერც ანდრეას ვეტყვი... რა უბედურებაა.. ერთი ვარიანტია სადმე ვნახავ და მაგრად უნდა გამოვლანძღო.. იდიოტი! და ფეხი სკამს ჰკრა.... ელენეს გაეცინა.... ცირამაც გაეღიმა და ელეს აეკრა... -რა გაცინებთ?

მხსნელი 1

წამოვდექი, გვერდით ოთახში გავდიოდი და სანამ ფარდას გადავწევდი ვიღაცას დავეჯახე. საბედნიეროდ არ დამიყვირია, ფარდა მან გადაწია და მაშინვე ტუჩებზე თითი მომადო რომ არ დამეყვირა. თვალებში შევხედე და იმ სიმწვანეში აღმოვჩნდი, რომლითაც ცოტახნის წინ

თეთრი მთვარე [5]

- რა თქვი?! - აყვირდა. - გირჩევნია მოეტრიო და შენი დის პრობლემები გაარკვიო! - შენი შვილია და თავად გაარჯვიე გაიგე?! მაგ გოგოს გამი ისედაც ბევრ შარში გავხვიე თავი! - უთხრა და გაუთიშა.კვდრის ფერდადებულ შეშლილივით იღიმოდა, შემდეგ ისტერიკული სიცილი

-შენ ჩემი პატარა ხარ -შენ ჩემი დემონი

დადად დამმმმმმმ ესეგი ბავსჰევო დიდიხანია მე დ თათიას დაწერა გვინდოდა მაგრამ ვერაფერს ვფიქრობდით და ბოლოს როგორც იქნა ერთობლივარ რაგაც ნორმალური ჩამოვაყალიბეთ იმედაია წაიკითხავთ და გამიზიარეთ თქვენი შთაბეჭდილებები .მადლობაა