მსხვერპლად შეწირული სიყვარული 7 (დასასრული)

ოთახიდან გამოვედი და თვალები გავაფაციცე. დემე დივანზე იოჯდა, სახელურზე დადებულ ხელს თავით ეყრდნოოდა და თვლემდა. ''საწყალი. ალბათ ჩემს ლოდინში ჩაეძინა''-შემეცოდა მაინც მაგრამ მიუხედავად ყველაფრისა თავში ბოროტულმა აზრმა გამიელვა. ძალა მოვიკრიბე და

8 რამ, რაც ურთიერთობისას გარეგნობაზე მნიშვნელოვანია

1.მოსმენის უნარი საუბარი და სიყვარული ყველას შეუძლია, მოსმენა კი მხოლოდ ერთეულებს. საუბრის მხარდაჭერა მოსმენის გარეშეც შეგიძლიათ და ეს რთული არ არის - ტელეფონში ძრომიალის ნაცვლას თავი დაუქნიეთ და უთხარით "უჰუ".

ჩვენ გადავცურავთ ზღვას!! 7

-დედა..რაღაც უნდა გითხრა-ანამ მორცხვად უთხრა დედას და იქვე სამზარეულოში სკამზე დაჯდა -გისმენ-ღიმილით უთხრა ელენემ და შვილის აწითლებულ ლოყებზე ჩუმად ჩაიცინა -დღეს საღამოს ლუკა მოვა.. აქ ერთად ჩამოვედით.. მამას დაელაპარაკება. ჩვენ ერთად ვართ- ჩუმად

მაგრამ იცი ყველაზე კარგი რა არის ? (სრულად)

-აუუ ჩემი , ნელა სიარული არიცი გოგო? - სწრაფად აუყვირდა სრულიად უცნობ გოგონას. -რაა? მხარი ლამის ჩამომიღე და კიდე მე არვიცი სიარული? - გაკვირვებულს საოცრად გაყინული ხმა ამოსდიოდა . -წინიყურე სიარულის დროს ყველაფერს ჯობია რაა! გოგონას ბიჭის

მიყვარხარ წუთში სამოცჯერ! (თავი 5)

დილით, როგორც ყოველთვის ადრე გავიღვიძე, ვივარჯიშე და სახლში, როცა დავბრუნდი ფეისბუქზე შევედი. გამახსენდა, რომ დღეს ნიკუშას დაბადების დღე იყო. მისი პროფაილი გავხსენი და უამრავი მილოცვა ვნახე. მეგობრობის შემოთავაზებას დავთანხმდი და ცოტახანში

გრძნობები რომელიც არ იმალება ( თავი 2)

ვა ლიზა ულამაზესი ხარ თვალს ვერ გწყვეტ მითხრა დაჩიმ და ლოყაზე ნაზად მაკოცა... - მადლობა დაჩი ვუთხარი და თბილად გავუღიმე... - ყური მოვკარი როგორ უთხრა სანდრომ ანის რომ დზალიან ლამაზიი იყო...

მხსნელი 3

დილით ვიღაცის კოცნამ გამომაღვიძა. თვალები გავახილე. _დედა! _შევძახე გაოცებულმა. _როდის დაბრუნდი, რატომ არ გამაფრთხილე? _ჩემო გოგო. _დედამ გულში ჩამიკრა.. _მინდოდა გამეხარებინე..

ღმერთი თუ ბედისწერა?

იქნებ არსებობს ბედისწერა..და ან იქნებ თვითონ ღმერთი წერს ჩვენს ცხოვრებას ისე,როგორც ჩვენ ჩვენი პერონაჟებისას...ნუთუ, ყველაფერი გარდაუვალია და,ნუთუ,ეს ცხოვრბეაც ამაოებაა?

დროა ნიღაბი მოვიხსნათ !

აი ძალაინ ძალიან გთხოვთ სურათი არ შეცვალოთ რა .რას ვგრძნობ ? არ ვიცი,მართლა არ ვიცი რა ქვია ამას..ერთდროულას სიბრაზეს სიხარულს და სევდას ვგრძნობ...ყველაფერი ერთფეროვანი და მოსაბეზრებელია...რეალურად არავინ არ მყავს ვისაც ჩემს გრძნობებს გავანდობ...

უსაზღვროდ-(1)

-ნინი, ბოლო შანსი გაქვს, ან ამ კასტინგზე გახვალ ან შენს ოცნებას სამუდამოდ მოეღება ბოლო.-მითხრა და ფურცელი შემომაჩეჩა. იმ წამს ჩემს თავში ნამდვილ ძალას ვგრძნობდი და უყოყმანოდ დავთანხმდი, მაგრამ ახლა, როდესაც ფურცელს უაზროდ დავშტერებოდი და ტვინში