სულ სხვა ფერი 17 მაისი (1)

_ყველაფერი უნივერსიტეტის პირველ კურსზე მოხდა , სამხატვრო აკადემია ფერადი არსებებით და ნიჭიერებით სავსე , უამარავი პიროვენბა ჩემს გარშემო, უამრავი სხეული მოძრაობაში , კედლებთან მერხებთან საკმლებთან , ყველაგან მარიონეტები პატარა მარინონეტები, მტვრის

ჩემი მაშველი(10)

მთელი 3 წელი ვეძებე მაგრამ ვერსად ვიპოვე. ალბათ გათხოვდა. ალბათ ბავშვი უკვე 2 წლის არის. ნეტავ ისევ ისეთია? უღმერთოდ მენატრება. მინდა რომ მისი შავი თვალები ისევ ვნახო. მაგრამ როგორც ჩანს ამ ოცნებას არ უზერია ახდენა. უკვე ყველა იმედი გადაწურული

ცისფერთვალება-3

დილით ტელეფონის ზარმა გამაღვიძა. ბექა იყო. - სოფი რას აკეთებ? - დილის რვა საათზე რას უნდა ვაკეთებდე ბიჭო? ვწევარ. - ალბათ გაგაღვიძე მაგრამ ეგ არაფერი. ნახე ინტერნეტში ჩვენს ვიდეოს რამხელა გამოხმაურება მოჰყვა? რა მაგარია ტოო.- კიი გუშინ ვნახე. რას

ისევ საწყისითან

20 წლის იყო დემეტრე ახველედიანი რომ გაიცნო, მაშინ სამედიცინო უნივერსიტეტის 3 კურსზე იყო, ბატონი დემეტრე კი როგორც გამოცდილი ქართველი ქირურგი მოწვეული ყავდათ იტალიიდან.ლამის ტვინი შეუჭამა ლექტორებს მის ჩატარებულ სემინარებსა და ლექციებს რომ

დასასრულიც კი უსასრულოა (ნაწილი პირველი)

ჭიქა ტუჩებთან მივიტანე და გადავკარი სახის ყველა ნაკვთი დვჭყანე და კიდევ ერთი ჭიქა მოვითხოვე,სასმელი ვერ აღწევდა ტვინის იმ უჯრედამდე რომელიც დამავიწყდებდა ყველა ჩემ პრობლემას,ცხოვრება ამერია სულ რაღაც 3 წლის წინ,აღარ გამაჩნია სიყვარულით და

საბოლოო არჩევანი შენზე (1)

-საღამოს შემეხმიანები?_იკითხა გოგომ და საწოლის გვერდით, სკამზე გადაკიდებული, მოკლე ხალათი შიშველ სხეულზე შემოიცვა. -არა... ნინი უნდა ვნახო._ თქვა ბიჭმა და აივნისკენ დაიძრა, თან სიგარეტს მოუკიდა. ანიტამაც ხმა აღარ ამოიღო ისე შევიდა სააბაზანოში,

Good Girls, Love Bad Boys! 4

- აბა მარტო ხოარ დატოვებს! გამიხარდა ძალიამ, ვატო ჩემი უსაყვარლესი დეიდაშვილია, ისეთი ფუმფულა ლოყები აქვს აი ჩაკბეჩა რომ მოგინდება. აქ რო ცხოვრობდეს ალბათ ბავშვი სახლიდან გაიქცეოდა, იმიტორო ერთს თუ დავიჭერ მერე იმდენს ვაწვალებ. მიუხედავად ამდენი

მიყვარს..მენატრება..მაკლია!

სიყვარულზე,რომელიც გულს მტკენს მაგრამ მაინც მინდა..-იმიტომ, რომ ვიცი არმნახავს, ვიცი მისი უარი ცუდად გამხდის.. რომც მნახოს, ვიცი გულს ვერ დავიწყნარებ,ვერ გავუძლებ იმას რომ, ცრემლები არწამომივიდეს..მისიხმა თუ გულს მიფორიაქებს,წარმოიდგინე დანახვა

shentvis...

ეს ის ლექსია რომელშიც ჩემი სულია.. აღარ ვიცი რა დავწერო თითქოს აზრები მერევა, მონატრებული მისი ღიმილი თითქოს სიზმარში მომელანდება

კახელი'ო(ნაწილი მეორე)

როდესღაც ხო მთავრდება მეგობრობა და რაიმე სხვა იწყება?მაგრამ ჩემშემთხვევაში ესე არიყო ყოველლ დღე ჩამესმოდა ხვა ბექა დევდარიანზე რომელზეც მთელი თბილისი გიჟდებოდა ძალიან მაღიზიანებდა ეს ყველაფერი უსასრულობა იყო რაღაც ჩემთვის მაღიზიანებდა მისი სახელის