პატარა მკვლელი (სრულად)

-ნინა, მოდი, წამალს გაგიკეთებ! - უთხრა ქერა, ხალათში გამოწყობილმა, სრულმა ქალმა საშუალო სიმაღლის, შავ კულულებიან გოგონას რომელსაც არეული თვალები ჰქონდა. შეშინებული შეჰყურებდა ნემსმომარჯვებულ ექთანს. პირველად არ უკეთებდნენ წამალს მაგრამ ყოველ

არ მიიხედო წარსულისკენ( გამოღვიძება)

ცივი ქარი ქროდა და ყვავების დამაყრუებელი ჩხავილი არემარეს აყრუებდა.როგორ იქნა გამოჩნდა სინათლის წერტილი და იმედი ჩაესახა გოგონას რომ ეს მისი ცხოვრების დასასრული არ იქნებოდა.უკანასკნელი მუხის დიდი ხეც გამოიარა და ნანატრი ხედი გადაეშალა.

იჩქარე!თორემ ბედნიერი დრო წამივით ჩაგიქროლებს...

-8საათზე გამოგივლი, საღამოს კაბა ჩაიცვი და ეხლა დაძაბული ნუ დგეხარ გაიღიმე რადგან საოცრად გიხდება ღიმილი, ეს ფრაზა დაასრულა და ისევ მოულოდნელობა... ჩემს ტუჩებზე მისი კოცნა, არა საოცრად მაბედნიერებს ეს ადამიანი, ვფიქრობდი და მეღიმებოდა, ჩემს ტუჩებს

მეტი ვიდრე სიყვარული 7

ჩემი რეაქციით,თუ სიტყვებით ეღიმება და წინ იყურება მე აღარ მიყურებს.კარგია ასე მობილიზებას შევძლებ,თუმცა იმის წარმოდგენა რომ ახლა მე მის გვერძძზე ვძივარ სულს მიფორიაქებს,მე მის სუნამოს ვყნოსავ და თავბრუს მახვევს.ღმერთო !ვგიჟდები ამ მამაკაცზე.ჩემ

გოგონა 10000$-ად (მეორე თავი)

-ჰოო გოგონას გავუღიმე და კაბის მოზომვა დავიწყე.მოკლე შავი კაბა ჩემს ტანზე იყო გამოჭრილი. რაც მართალია,მართალია შავი ყოველთვის ელეგანტურია ფეხზე შავი ბალეტკები ჩავიცვი და სარკის წინ დავბზრიალდი.მეც არვიცი რა მინდოდა 16 წლის ბავშვებთან მაგრამ რაც არის

ადექი და ჩამეხუტე, ყველაფერი გაპატიე (დასასრული)

როცა წახვედი პირველი ყოველთვის შენ მირეკავდი, მაგრამ იმ წყეულ დღეს რატომღაც შენც "დაგავიწყდი" და პირველად მაშინ დავრეკე შენთან, შენი ხმა რომ გავიგე მაშინ დავრწმუნდი ჩემს გრძნობებში, მე სულელმა ვერაფრის თქმა ვერ გავბედე და გაგითიშე...

მგონი ვიპოვე(2)

-ხოხოოოო კარგიიი ორი წუთიცც და ავდგები,თქვენც იქ არიყავით გუშინ? ასე ადრე როგორ ადექით(წამოვყავი თავი და გაბურჯგნულმა ვუთხარი) -აჰაჰაჰჰაჰაჰაჰაჰაჰ(ატეხეს სიცილი ჩემ დანახვაზე, სარკეში რო ჩავიხედე მეც გამეცინა ჩემთავზე ისე გამოვიყურებოდი)

გარიგება ეშაკთან (თავი 11)

ძილის დროს ბრინა აცნობიერებს რომ მის გვერძე კიდე ერთი ადამიანის სხეული წევს რომლისგან წამოსული სითბო რომელიც მის გაყინულს სხეულს ათბობდა , მის სხეულისკენ მიიწიე და ჩაეხუტა ასე წოლა ორივეს ჩვევად ექცათ . გოგონას დაჯინებული მზერის გამო გაახილა თვალები

მეცამეტე თვე (8)

თუნდაც ყველაზე ლამაზი ოცნება… ლამაზი სევდა სიცოცხლეზე…არ მახსოვს, როდის გაჩნდა სულში ტკივილი და მერე ცრემლებად ჩამოიღვენთა… როგორ ავაგე შენზე ფიქრით სიყვარულის თეთრი ტაძარი…ულყოფილება ვაქანდაკე არაფრისაგან და მერე…

სადღაც გულის სიღრმეში (10)

დილით ადრე ავდექით. ავდექით რა აგვაყენეს ბიჭებმა , თქვენით თუ არ ადგებითო ცივი წყალი გიშველითო. ამიტომ ძლივს აწიეთ თავები , მოვწესრიგდით და ჩემოდნები გავიტანეთ.ვისაუზმეთ და მერე უკვე სახლიც დავტოვეთ. ორი ვანქანით მივდიოდით მე ჩემი, ჩემი რა მამაჩემის