ჩემი თუ არა აბა ვისი უნდა იყო?! (თავი 14)

დილით სიმძიმის გრძნობამ გამაღვიძა, თითქოსდა 100 კილოგრამის ტვირთი დაედოთ ჩემზე, წამწამები ძნელად დავაშორე ერთმანეთს და რას ვხედავ, დემეტრეს თავი კომფორტულად მოეთავსებინა ჩემს მკერდზე და ფშვინავდა, ღმერთო ძილშიც კი სერიოზულია!!! მაგრამ უხდება,

პირადი მცველი [3]

დილით საოცარ განწყობაზე გაეღვიძა,პირველი სექტემბერი იყო ,ზაფხული უკვე მიილია.თვალებგახელილი იწვა საწოლში ნახევარი საათი,მერე ასე კოტრიალი მობეზრდა და უცებ წამოვარდა,ცივი შხაპი მიიღო,როგორც სჩვეოდა ხოლმე სამზარეულოში გოგის მოკრა თვალი

ნაწილი პირველი თავიIII

-ჯონ, გილოცავთ არაჩვულებრივი გოგონა დაიბადა! შეგიძლიათ შეხვიდეთ პალატაში.-კადრი წყდება და სხვა იწყება. -კეიტ,-ამბობს ჯონი და ცოლს ნაზად კოცნის შუბლზე,შემდეგ გოგონას უყურებს აცრემლებული თალებით,- რა ქვია ჩვენს პატარა გოგონას? -ნინა...

ვამპირის ირონია 3

როდესაც ანამ სახლის ზღურბლის გადმოაბიჯა, ისეთი შეგრძნება დაეუფლა თითქოს ხანგრძლივი გრიპი გადაიტანა,მუხლებში სისუსტეს გრძნობდა და მიუხედავად ამისა მაინც იღიმოდა -(ანნა) დამიან! მე წყალს გადავივლებ და დავწვები რატომღაც სუსტად ვგრძნობ თავს.

დღემდე ლექსებშიც ვრჩები ერთგული

დღემდე ლექსების ვრჩები ერთგული, ჩემი ლექსებით ვხედავ სამყაროს. ალალად მინდა მართალი გულით, წარსულმა სევდა რომ არ მაკმაროს! მინდა რომ ვიყო ობოლი ცრემლი, და ისევ ვენთო კენტად სანთელი, რომ არ შეწყვიტოს ამ ჩემმა გულმა ლექსად ნაჟური სიტყვა სათქმელი.

ვარდისფერი სათვალე (3 თავი)

ორშაბათი... უჰ, ისევ ეს სკოლა... საშინელებაა. არ შეიძლება იმის მაგივრად, რომ ორი დღე ვისვენებთ და ხუთი დღე ვსწავლობთ, ორი დღე ვისწავლოთ და ხუთი დღე დავისვენოთ... დადამ! მორიგი სისულელე. დამღლელი გაკვეთილები დასრულდა და სახლში წავედი. დღეს თავისუფალი

შენი ჩახუტება ყველაფერს მირჩევნია! (2ნაწილი)

ავტობუსში გვერდით ლანა მომიჯდა. ნინი უკან ვიღაც ბიჭთან იჯდა და მხიარულად ლაპარაკობდნენ. -აუუ სანდრ, გადავჯდეთ რა მე ფანჯარასთან მინდააა. -კაი წამოდი. გადავჯექით და ზუსტად იმ ბიჭის და ნინის პირისპირ დავსხედით. ლანას ტლიკინს არ ვუსმენდი და მთელი

გაზაფხულს გავცვლიდი შენს ერთ კოცნაში ... (სრულად)

ფრთხილად მოვავლე თვალი ახალ საცხოვრებელ გარემოს და თვალები ცრემლით ამევსო . ოთახი ,სახლი... ყველაფერი გაქრა, ახლა ვზივარ ცარიელ კედლებთან ერთად და გავყურებ ერთმანეთზე დალაგებულ ყუთებს , ტირილი მინდოდა მაგრამ ვერ ვტიროდი , მართალია არც ისე შორს ვარ

самый лучший для меня (4)

ვაგვიანებ ძაან დამაპატიეთ მარა ისე ვიყავი არაფრის თავი არ მქონდა.კიდე ერთხელ ვიგრძენი რა საშინელებაა იმედგაცრუება და იმდენად მტკივნეულია რო რავი . მადლობ რო კითხულობ და ველოდები თქვენ კომენტარებს , სიყვარულით ანუშკა. პატარა ესე 4-5წლის გოგო,მოქერაო

Barman (6)

ძალიან დიდი ბოდიში დაგვიანებისთვის და ამ პატარა თავისთვის. მეტს ფიზიკურად ვერ დავწერდი და ვერც ვასწრებ. გთხოვთ მაპატიოთ და კომენტარი დამიტოვოთ თუ არ დაგეზარებათ. მიყვარხართ მე თქვენ . მას შემდეგ ერთი თვე გავიდა და სანდრო აღარ გამოჩენილა. მეც