X ადამიანი

სათაურის გარეშე 18

სახლთან ნელ-ნელა მოდიოდნენ ეტლებითა და მანქანებით დიდგვაროვნები. გადმოდიოდნენ ჯერ მამაკაცები, დაწკეპილი ულვაშებითა და გადავარცხნილი თმებით. გადმოსვლისას პიჯაკის ღილს იკრავდნენ და იმ კარს აღებდნენ, სადაც ქალბატონები ჩამსხდარიყვნენ.

ჩემოდანში ჩალაგებული ცხოვრება (ნაწილი 4)

დღე მართლაც საოცრად დაიწყო. ჯაჭვივით ყველაფერი კარგი გადაება ერთმანეთს და ჩემს გულს შემოეხვია. მიყვარს ასეთი დღის ბოლო, როდესაც იმ ყველაფერზე ვფიქრობ რაც დღის გამავლობაში გადამხდა და ბედნიერებისგან ვივსები. ასეთი მომენტები არ უნდა მთავრდებოდეს...

რატომ აგირჩიე შენ?(თავი6)

დილით ადრე გამეღვიძა,მგონი მთელიღამე არც მძინებია,რა დამაძინებდა გაგა მეორე ოთახში იწვა და ჩემს მდივანზე ეძინა..გული ამოვარდნას მქონდა სურვილი მკლავდა გავსულიყავი და მეყურებინა მთელიღამე,მაგრამ

ზღვარს მიღმა (თავი მეოთხე)

- უნდა მეშინოდეს? -ნორა ეშმაკურად მომღიმარ ჯეისს მიუახლოვდა და ისე რომ თვითონაც ვერ აცნობიერებდა რატომ გააკეთა, თითები თმებში შეუცურა და აუჩეჩა,

წყურვილი {თავი 2}

თვალებით მჭამდი, ბილ. მიწვევდი, და იცი რა? მე მსგავს გამოწვევებს ყოველთვის ვღებულობ, მითუმეტეს რომ ასეთი კონკურენტი მყავს. იცი როდისაა თამაში ყველაზე კარგი, როცა ორივენი თანაბრად ხარ მოცემულ სიტუაციაში, თუმცა ყველაზე ტკბილი მაშინაა გამარჯვება როცა

ერთადერთი ხარ (თავი 7)

მიდი მოწესრგდი და დაიძინე.-ოთახი ღიმილით დატოვა.ეს რა იყო, ცხოვრება სასწაულს მეც მიმზადებდა თურმე.ძლივს წამოვდექი საწოლიდან ჩემი საყვარელი პიჟამო ჩავიცვი და ისევ საწოლში დავბრუნდი.გული ქვემოთ ჩასვლას მთხოვდა ისევ მასთან

harry wolf /5/

თვალები რომ გავახილე, უცნაური სიმძიმე და თავის გაუსაძლისი ტკივილი ვიგრძენი, ამასთან ერთად უცნაურ შეგრძნებას ვგრძნობდი ხერხემლის არეში, თითქოს ვიღაცამ ძვლები გამომაცალა.

სიყვარული გრძნობების გარეშე 35 თავი

სოფო ცრემლიანი თვალებით უყურებდა ვაჩეს, რომელიც თავდახრილი იდგა მის წინ და ხმის ამოღებას ვერ ბედავდა

ჩემოდანში ჩალაგებული ცხოვრება (ნაწილი 3)

ჩამოვედი. ჩემი მეგობარი აეროპორტში დამხვდა. აუცილებლად უნდა გაიცნოთ ის. ისე უხაროდა ჩემი ჩამოსვლა. აეროპორტიდან ბეიოღლუსაკენ გავწიეთ. საოცარი იყო ირგვლივ ყველაფერი და ძალიან მიმზიდველი. სულ სხვა გარემო, სულ სხვა სამყარო, სულ სხვა ფიქრები...