ადრე მეგონა თვე საუკუნედ

რა მალე გადის ეს წლები გრძელი, გრძელი დღეები და ღამეები. ადრე მეგონა თვე საუკუნედ, ახლა კი ვხვდები,ყოფილა წამი.რისთვის ვიცხოვრე?-თავს ვეკითხები, იქნებ ეს მხოლოდ იყო სიზმარი და წამიერი ეს ილუზია, რომელიც ასე მალე გაფრინდა.

14 მარტის ასტროლოგიური პროგნოზი

ვერძი მეგობრების დახმარებით საქმეებსაც მოაგვარებთ და გართობასაც შეძლებთ. სათანადოდ შეაფასეთ საკუთარი შესაძლებლობები და ნუ გადაამეტებთ.

ჩემი მწვანეთვალება (9)

-ნიცა რა ხდება? ვინ იყო? (საბა) -მამაჩემი.... მამაჩემი.. (მე) -რა მამაშენი ნიცა მაშინებ ძალიან... (საბა) -ჩამოვიდა..... ამდენი წლის მერე ჩამოვიდა და ჩემი ნახვა უნდა...მხოლოდ ეხლა გაახსენდა, რომ შვილი ყავს... (მე) ცრემლები ვერ შევიკავე..... პირველად

შორს მჭვრეტელი მე

მე მოვკალი ჩემი მეგობარი მაიკლი, მაგრამ რამდენად იყო მკვლელობა ეს, თქვენ გადაწყვიტეთ. განზრახ არ ჩამირტყამს მისთვის ნაჯახი თავში. არ ყოფილა განზრახული მისი ტვინის ნაწილების დასხმა ჩემს ფეხზე. ყველაფერი შემთხვევით მოხდა. მე ჩემს ისტორიას გიამბობთ

შემიყვარდი სულელო(მერვე თავი)

დილით ისევ ვაკოს მკლავებში გავიღვიძე რაც ძალიან მესიამოვნა.ცოტახანი არშევიმნიე რომ მეღვიძა და ვაკოს მკლავებში გავაგრძელე ნებივრობა ის კი თმაზე მეფერებოდა.ალბათ მიხვდა რომ გავეღვიძა და უფრო თამამად დამიწყო მოფერება .შემრცხვა და თვალებივიტომ ახალი

წვიმას თუ არა თავს მაინც შეგაყვარებ (11 თავი)

იყო. ისეთი, რომ წამოსრორილი სიტყვებიც ვერ გააკონტროლა: -რა კარგია რომ გაიღვიძე! გაიღვიძე! ღმერთო ეხლა ჩაგეხუტები! - იცოდა, რომ ამას ნამდვილად ინანებდა მაგრამ არ შეჩერებულა. დაიხარა და ხელები ფრთხილად მოხვია. უკვე მეორედ შეიგრძნო ის განსაკუთრებული

ივნის'ის'ეული [დასასრული]

იმდენად უცხო იყო ყველა ის განცდილი ბედნიერება,რაც მე და დანიელს გვაკავშირებდა,რომ ყველა ღირებულს ფარავდა.ადამიანები ვერც კი ვიგებთ,როდის ვაღწეთ ბედნიერების პიკს.მიზეზი ერთია-ძალიან უეცრად მოდის და ხშირად ისე მიდის უკან ვერც ვიგებთ.მე იმ მომენტში

იმათზე მეტად ვაფრენ,ვისაც აცვია გიჟის ხალათი (Part 1)

ჩემი ტკბილი,თბილი სიზმრებიდან ჩემმა ტელეფონის ხმამ გამომიყვანა და დამაბრუნა რეალობაში.თვალებგაუხლად ვეცადე მომეძებნა ლოგინის "რომელიღაც" კუთხეში "ჩაკარგული" ტელეფონი.როგორც იქნა ხელში მომხვდა ცივი საგანი და არც დამიხედავს ისე ავიღე. _კაწია რავა ხარ ?

ყვავილების გამყიდველი (ნაწილი მეათე)

-ბატონო გაბრიელ მგონი ჩემი წამოსვლა ზედმეტია -ჩავილაპარაკე შეწუხებულმა და ტანზე მომდგარი კაბა კიდევ ერთხელ შევისწორე. -ანასტასია . უბრალოდ ერთი დღით ,რომ დაგავიწყდეს შნი კომპლექსები არ შეგიძლია?-მე და კომპლექსიანი ?-შევიცხადე უცბათ .-უბრალოდ მე

ჩემი აგვისტოს ხუთი დღე 6

ვიგრძენი როგორ გამომეცალა ძალა, ფეხზე წამოდგომა მინდოდა მაგრამ ვერ ვახერხებდი. წყლით სავსე ჭიქა, ხელის კანკალით ავიღე და ერთი ამოსუნთქვით გამოვცალე. გულს რომ რაღაც ცივი მოხვდა თითქოს მხურვალებაც ჩაცხრა, რაც კი რამე ძალა კიდევ მქონდა სხეულში