ანომალია(თავი3 ნაწილი1)

-მესმის, რომ ბევრ რამეში არ ხარ დარწმუნებული, ისიც მესმის, რომ შეიძლება სანდო ადამიანად არ მიგაჩნივარ, მაგრამ არაუშავს მთავარია, რომ მოდუნდე, დამშვიდდე და ყველაფერი მომიყვე რაც იცი, მე დაგელოდები თუ ამისთვის დრო დაგჭირდება უბრალოდ დამშვიდდი აქ

"მარხილი"

ფიცრულ შენობას კლიტე მოხსნა და თავით მანიშნა შიგნით შესვლა. ირგვლივ თვალი მოვატარე და ხის საჭრელ დაზგაზე შევაჩერე მზერა.

ცხოვრების გზაჯვარედინი (ნაწილი 5)

დინას კარები ღია რატომ არის? - ნელი ნაბიჯებით მიუახლოვდა სახლს აჩი, - დინაა, დინა სახლში ხარ? - კარები შეაღო და კინაღამ წაიქცა, - ეს რა არის? - ძირს დაანათა შუქი აჩიმ და გულწასული გოგო დაინახა. - დინა? დინა, რა დაგემართა? - პულსი შეუმოწმა, გულზე

Him and I (თავი14)

საპირფარეშოდან პირდაპირ მათთან მივიდნენ ანას ორივე მხრიდან დაუჯდნენ ნინი კი მზერას არ აშორებდა არცერთს -ანდრო ანასთან ერთად არ გახვედი? -კი მაგრამ ირაკლისთან კიდე მქონდა საქმე -აფირისტი-ჩაილაპარაკა ნინიმ

შენი სულის მელოდია (პირველი თავი)

კიბეებზე "მოხდენილად" ვეშვები და პირდაპირი მნიშვნელობით ვიღაცას ვეკიდები კისერზე. ის ვიღაცა სწრაფად მიჭერს და შეკავების მიზნით ხელებს წელზე მხვევს. წამწამები ერთმანეთზე მაქვს შეწებებული შიშისგან და გულაჩქარებული მთელი ძალით ვეკრობი იმ ვიღაცას.

უკანასკნელი კოცნა (19 თავი)

ჩემსავე სიტყვებმა გული საშინლად მატკინა, ცხვირი ამეწვა და ცრემლები მომეძალა, იმის მიუხედავად რომ მთელი ძალით ვუწევდი წინააღმდეგობას მაინც გადმომცვივდა

ნუ მირტყამ

ნუ მირტყამ სხეული ისედაც მტკივა,არ მინდა ნუ მომკლავ,მე დედა მქვია!პატარა გვიყურებს,მას ეშინია ! ნუ მირტყამ,გეთაყვა სხეული მტკივა...ათასჯერ დარტყმული სხეული მეწვება,უფალო გაიგე ეს ჩემი ვედრება.უძალო ვარდები,

შობამოპარული

რაც თავი მახსოვს სულ მპარავდნენ შობას. ბავშვობაში ეს ჩემი მეგობარი და მეზობელი თინა იყო, ზუსტად 31 დეკემბრის 9 საათზე მოურიდებლად რომ შემოალაჯებდა სასტუმრო ოთახში ე.წ. ზალაში, დიდი კრძალვითა

ნომერი 10 ( თავი 2)

შეგრძნებები...ზოგჯერ აუტანელიც კია, გრძნობა იმის რომ გეშინია,იმის რომ უსუსური და დაუცველი ხარ,იმის რომ არ იცი როგორ იცხოვრო..რთული და თანაც წრფელი მწუხარება დამიგროვდა სულში,ყველა სათითაოდ ერთმანეთზე

აპოკალიფსი

- თუ ეს სამყაროს დასარულია, სადღა წავლენ ის სულები, რომლებიც დანაშაულის გამოსასყიდად მოევლინნენ ამ ქვეყანას? - არა, ეს ვერ იქნება სამყაროს დასასრული, რადგან ჩვენ, ყოველდღე ვკლავთ ჩვენში რაღაც ახალს ან რაღაც ძველს. ვკლავთ ბუნებრივად, რადგან ისეთები