პან

"ზოგჯერ, როგორ მესმის იმ ადამიანის, ახლა რომ სადღაც, ცივილიზაციასა და ადამიანებს მოწყვეტილი, ხის ქოხში სარკმელთან ზის და მის წინ გაშლილ ხეებს გაჰყურებს. მერე რა, რომ შეიძლება ასეთი ადამიანი სულაც არ არსებობდეს?!..."

ფრანებით ხელში ...

რა ლამაზია, სამყარო დიდი, დიადი სულის ფეთქვის ხმა მესმის, როდესაც ქარში თმა გაწეწილი, მიჰქროდა ქალი ფრანებით ხელში,

იძულებითი ქორწინება 9 თავი

სანდრომ უცნაური არეული თვალებით ახედა ძმას და თვალებში ჩააცქერდა, კარგა ხანს შეჰყურებდნენ ძმები ერთმანეთს ზიზღით, ბოლოს ისევ ნიკამ აარიდა თვალი

ლანგრით მორთმეული (თავი 12)

უკან მოუხედავად ვპასუხობ.- დროებით. - ისევ ძველებურად მემშვიდობება, მაგრამ არის ამაში რაღაც გულის მოკვლამდე განსხვავებული. ისევ ძველებურად არ ვპასუხობ, და საკუთარი დუმილი ძვლებამდე მტკივა.

მოლოდინი (სრულად)

-რა გავაკეთო,მისი ხილვა რომ შევძლო?! რა გავაკეთო,ხელში რომ დავიჭირო?! რა გავაკეთო,სიცოცხლე რომ დამიბრუნდეს?! რა გავაკეთო,შვილმა დედა რომ დამიძახოს?!

ჭორფლიანი ნაკვალევი (ნაწილი 1)

-ლი, მე შენი ყველაფერი მიყვარს. შენი პატარა ტანი და პატარა თითები, ყოველთვის რომ ცივია, შენი ჭორფლები მიყვარს, შენი ლამაზი თვალები, გრძელი, შავი წამწამებით, შენი ნაზი ხმა მიყვარს, შენი გრძელი, მუქი თმა, შენი ტუჩები, რომლებიც მუდამ...

...და მზე ამოვიდა (მეოთხე თავი)

შემდეგ ისევ გავაღე კარი და ის ისევ იქ იდგა. ისევ ისეთი როგორც იმ საღამოს. კლასიკურ სამოსში სულ სხვანაირი იყო. ძალიან მომწონდა. როცა მას ვუყურებდი სხვა არაფერი აღარ მინდოდა. მავიწყდებოდა პრობლემები. თმები თავის სტილზე დაეყენებინა,

ფული,სიყვარულის სანაცვლოდ (ნაწილი12)

დედა! -შენ აქ რას აკეთებ, როგორ მიპოვე? ათასი კითხვა მივაყარე ერთდროულად. გაიცინა და ჩემს წინ დივანთან მდგარ, მაგიდაზე ჩამოჯდა...

☆☆☆

მოგონებებმა სად არ მატარა,რა არ გადამხდა ცხოვრების გზაზე ერთი და იგივე განცდა დამყვება რომ ვდგავარ ისევ გზის გასაყარზე.ვუყურებ წარსულს შენგან მომავალს ვხედავ სინათლეს გვირაბის ბოლოს იმედი არის ჩასაფრებული

ნაცრისფერი {10}

ზუსტად ერთნაირად ისხდნენ, ერთნაირი გამომეტყველებით და ეს ყველაფერი გონება არეული ქალის გრძნობებზე ძალიან მოქმედებდა. -დედაშენი ზედმეტად ემოციურია. -ვიცი, ჩემი ემოციებიც მას აქვს.