სისხლად გამშრალი მიწა

დავწერთ ისტორიას და მომავალს ვაცნობებთ იმ ქვეყნის შესახებ არასდროს რომ დანებებულა,დაცემული რომ წამომდგარა და დროშა ხელში აუღია. ადამიანი ბრძოლის დროს საქართველოს ჰიმნს რომ მღეროდა და გულით ოჯახის ფოტოს ატარებდა. ქვეყანა რომელიც ბოლომდე იბრძოდა და

ელანა /სრულად/

თითქოს ჩემსა და შენ შორის ხმაგაუმტარი მინაა, რომლის იქეთაც ხმა არ ისმის. არ გესმის ჩემი, ელანა. მხოლოდ შენ არ გესმის ჩემი და შენ არ ხარ ღირსი, რომ მე გყავდე. საკუთარი თავი უარყავი, კახპავ და ახლა სხვებისგან ეძებ ნუგეშს.

სილურჯესა და სიმწვანეში (სრულად)

ეს ძველი შეჩერებული კადრის გაცოცხლებას ჰგავდა,თითქოს შევეხეთ და ამოძრავდა.ბავშვობაში მახსოვს ხშირად ვთხოვდი სანდროს "სანდრო გადამადგმევინე ნაბიჯები წყალზე"მაშინ ძალა არ ჰყოფნიდა ავეყვანე ხელში და ფეხის ტერფებით შევეჩერებინე დანაოჭებული წყლის

გრძნობის ფერები

სიტყვებს ადგილი ვერ მოვუნახე დავიწყე მათი დამარცვალება შენი არსება მოვიხვიე მხრებზე სათბილოდ სიზმრებში ვხატე ლურჯი ზეცა თეთრი მტრედებით

ჭირვეული ( თავი 1)

ისტორია ერთი გოგოს შესახებ ( როგორ იქცევა უბრალო გოგოდან შემდგარ ლედად) . გოგო რომელსაც არასდროს ყავდა თაყვანისმცემლები, თუმცა მის წარმატებასთან ერთად ეს ყველაფერიც იცვლება. სიყვარული, რომლისაც ორი მხარიდან არცერთს არ სჯერა. ურთიერთობა რომლის

მექანიკურად! (5 თავი)

თათამ თვალები ნელა გაახილა,რადგან ჯერჯერობით სამარისებური სიჩუმე იყო. ჯერ გიგას გაფართოებული თვალები მოხვდა და მერე ლევანს გახედა,რომელიც გიგას მიმართულებით იყურებოდა და სახეზე არანაირი ემოცია არ ეწერა -ოღონდ ახლა არ იყვიროს,ღმერთო,ოღონდ ახლა

ყავა და სიყვარული

აღარაფერი ორი ნაჭერი ყავა დამისხი..ტორტი დაჭერი გვერდით მომიჯექ სულში ჩაგხედო შენ ხომ ეს გული ორად გაჭერი

უცნობის წერილები(1)

-მომისმინე, ბარბარესთან ახლოს რომ გნახო ხომ იცი რისი გამკეთებელი ვარ, არ გირჩევ ჩემთან გადამტერებას. -ასე რატომ ღელავ მასზე, გიყვარს ხომ, გიყვარს მაგრამ ვერ ხვდები ან იქნებ და არ აღიარებ.-ეშმაკური მზერა მიანათა გეგას.

მოულოდნელი მოლოდინი (თავი 3)

- კარგად რომ ხარ უკვე გასაგებია.. სად ხარ?- კითხვა იმდენად მოულოდნელი იყო შინაარს ვერ მივხვდი - სახლში...- გაკვირვებული პასუხი - ეს ისე ინსტიქტურად... ანუ ჩვენი შეხვედრის მიზეზიც კარგად არის - კი ბატონო... შენ ასე ინტერესდები ყველა თქვენს

Je t'aime (თავი 11)

მთელი დღე დავდიოდი თბილისის ქუჩებში, მოჩვენებასავით. საღამოს კი გავუდექი სახლის გზას, ძალიან არმინდოდა, თუმცა სხვა გზა არ მქონდა. კართან სანდრო დამხვდა -ბარბარე -გაიწიე, მინდა სახლში შევიდე -მინდა მომისმინო -არ მაინტერესებს, უკვე საკმარისი