პატარა გოგონა ზღვის პირას (მეთერთმეტე თავი)

-ანა,როგორ ხარ?-გაისმა ტელეფონში დაიანეს ხმა -კარგად დამი.შენ_უპასუხა გოგონამ -მეც კარგად ვარ_უპასუხა დამიანემ-ანა,ხომ არ იცი ლანა სადაა?

გრძნობებით თამაში (მესამე თავი)

...და როგორც,დოჩანაშვილი წერდა ,,დაწოლისას,დაძინებამდე არის ერთი რაღაც პატარა,გარდამავალი წამი,როცა საკუთარი თავი ყველა ვიცით.'' და მართლაც,ჩვენ მაშინ ყველაზე ნამდვილები და წრფელები ვართ გრძნობებშიც და ემოციებშიც.თავისუფლად ვაფრქევთ ცხარე

ალისფერი ადენიუმი [სრულად]

რამდენიმე წამი თავს დავცინოდი, მართლა მეგონა მის თავზე ცეცხლი? ავდექი. თითოეული ნაბიჯი თხემით-ტერფამდე აურაცხელ ნერვს მიტოკებდა. სიგარეტის ასაღებად რომ დავიხარე, არ მეგონა, კიდევ თუ შევძლებდი გაშლას. თუმცა შევძელი. ფანჯარა გამოვაღე და სიგარეტს

ბუმერანგი.მეორე ნაწილი 16 თავი.

-ვიცი რომ ცხოვრებაც მშვენიერია და სიყვარულიც,მაგრამ დრო და დრო თურმე ისიც კვდება,ირგვლივ ყველაფერი ცარიელდება,სიცარიელეში კი სიცივე იდებს ბინას.

ჩემი სასჯელი ხარ (4თავი)

რეზი და საწყობის მფლობელი ბატონი ვახტანგი ერთმანეთს ფარულად შეხვდნენ მისი მეგობრის ბარში განცალკევებულ ოთახში მოკალათდნენ სავარძლებში და მარტინის წრუპვით დაიწყეს საუბარი -შენი ძმა რას აპირებს? -გადაწყვიტა გოგონას საქმეს თავად მიხედოს

ბედნიერების წუთი(სრულად)

დაჩი ბურდული,რომ გავიცანი ჩემი ცხოვრების ერთი ნაწილი დასრულდა და მეორე დაიწყო. ჩვენი სიყვარული იყო ზედმეტად აუტანელი და მოუნელებელი რამ თუ თავად დაჩი ამაზე ზუსტ პასუხს დღესაც ვერ გაგცემთ.

ილუზია

ავდგები წავალ, ხალხს მოვშორდები , მაგრამ ღამეებს სად დავემალო ? ერთადერთი მეგობარი მყავს მთვარე, ღამის წყვდიადში თეთრად მოელვარე . ის მინათებს ფიქრებს სევდიანს და აძლიერებს გრძნობას შეპარულს ,

ცრემლების პრინცესა (მეცამეტე თავი)

გვერდიგვერდ იწვნენ, მაგრამ ფიქრებით ორივე სხვაგან იყო. თათია მიზეზს ეძებდა გუგას ამ მდგომარეობაში ყოფნის. გუგა კი... გუგა სრულ გაუგებრობაში იყო. გამოსავალს ვერ ხედავდა. ვერ წარმოედგინა თათიას გარეშე არსებობა. ვერ წარმოედგინა მის გარეშე სუნთქვა.

სევდათა მუზეუმი[დასასრული]

გზა უსასრულოდ გაიწელა. უსასრულოდ გათეთრდა და უსასრულოდ გაფერმკთალდა.გულის წასვლიდან გონის მოსვლამდე ერთი ნაბიჯია. უცებ გამოვფხიზლდი,ჯერ სოფლიდან ახალი გამოსულები ვიყავით,მაგრამ თითქოს ეს გზა უსასრულოდ გაიწელა.უცებ თითქოს გამოვცოცხლდი,საბას

expect love /1/

-შენ ჩემი კოცნა გმართებს.-გამჭოლი საზიზღარი მზერით დაუკავშირდა ჩემს თავლებს. -არ გქონდეს იმის იმედი რომ ამ ოცნებას აიხდენ. -როგორ ფიქრობ პატარა ქალბატონო ეს ოცნებაა?-ეშმაკურად ჩაიცინა და ხელიდან წიგნი გამომართვა, მისკენ ნელა მიმიზიდა არც კი ვიცი