ცხოვრებავ, ირონია დამალე... (თავი 8) +18

-რატომ?-არ ვიცი ალბათ სტრესის ბრალია-გინდა წავიდეთ საავადმყოფოში?-არა კარგად ვარ მალე გამივლის-იქნებ მაინც წავსულიყავით?-არა იო არ მინდა წასვლა, ერთადერთი რაც მინდა შენი ჩემს გვერდით ყოფნაა სხვა არაფერი

ზაფხულის დიდი სიყვარული (თავი1)

ნინო და ანი ბავშობის დაქალები იყვნენ და მთელ ცხოვრებას ატარებდნენ ერთად ყოველთვის ჩხუბობდნენ ნინოს ძალიან უყვარდა მეცადინეობა ხოლო ანი ძალიან ზარმაცი იყო. ანის მშობლები არ ყავდა და მარტო ცხოვრობდა სახლში,ანი და ნინო 16 წლისები

ცოდვების ხარჯზე... (24 თავი)

-ბიჭები არ მოსულან, თანაც ამათმაც გოგონების იმედი გვქონდაო, შენც იმავეს ფიქრობ რასაც მე?_აცრემლებულმა გადახედა ნენემ გვერდით მჯდომს -ღმერთო გადაგვარჩინე_პირჯვარი გადაისახა ლილუმ და უფრო მაგრად მიიკრა თამარი გულზე.

სიყვარული რეალობის წინააღმდეგ

დღეს ჩვენ პირველად ვნახულობთ ერთმანეთს ნერვიულობის პიკზე ვარ მისული, დანიშნულ ადგილას პირველი მე მოვედი და თვალებით ყველგან, ყველა კუთხეში გეძებდი. ტელეფონზე ზარია დავხედე და ეჭვიც არ შემპარვია, რომ შენ

გიჟის გიჟური სიყვარული - IV +18

გაშტერებული ვზივარ სახლში და ცეცხლის დანთებაც კი მეზარება, ბუნებრივია, ექიმები წასვლას მოინდომებენ და მე კიდევ ამ საავადმყოფოში მომიწევს დარჩენა, ვთვლი რომ ჩემთვისაც ეს ყველაფერი მეტისმეტია და თავი უნდა დავაღწიო, ისევ წვიმს

ჰორიზონტს მიღმა IV

ზუკამ დამნაშავის სახელი გაიგო და მათ მოსაძებნად ყველაფერს აკეთებდა, არ უნდოდა ვინმეს ძმაკაცის დაჭრისთვის დაედანაშაულებინათ, როგორ უნდოდა ლაზარე გონს მოსულიყო როგორ უნდოდა ყველას სიმართლე გაეგო და დახმარებოდა ლაზარე

7 წლის შემდეგ! (თავი 1)

-შენი დემეტრე არა?ამის დედაც გოგო ნუ გამაგიჟე.-გადადი მანქანიდან, გაეთრიე და თვალით აღარ დამენახო.-დღეს ჩემთვის მოკვდი ნია დემეტრაძე..

თავისუფლება! (სრულად)

თეთრი ოთახი იყო, ძალიან თეთრი. ამ სიქათქათის სუნიც კი იგრძნობოდა. ვგრძნობდი როგორ მიჯდებოდა ტანში ოთხ კედელში ყოფნა, შეჩვევა. მწარედ ვსუნთქავდი, თან წყალს ვსვადი იმისთვის რომ გული არ წამსვლოდა. არ ვნერვიულობდი, უბრლოდ ბავშვობიდან თანდაყოლილად მაქვს

მეეზოვე (ბანალურად)

ყოველთვის მინდოდა მეეზოვეს თავში ჩამეხედა. ჩემებური მეეზოვეს თვალით დანახვა. მისი ფანტაზია უკიდეგანო უნდა იყოს, მისი გამოჩენის არეალი, თითქოს ჰორიზონტი და ფუნჯებია. მეეზოვეს აზრები მუდამ ფერადი მიმაჩნია, მუდამ მწვანე და ყვითელი.

არაადამიანი

ტროტუარის კიდეზე ვიდექი. მაშინ, როცა მხოლოდ ერთი ნაბიჯი მაშორებდა მთავარ მიზნამდე, თავში დიდი ქარბორბალა დამიტრიალდა, ყველაფერი აურია. გონზე ვერ მოვედი. უცებ აზროვნების უნარი დავკარგე, მაგრამ ის, ვინც ამ გადაწყვეტილებას იღებს, აზროვნების კი არა