აქ სიტყვები ზედმეტია (მეორე ნაწილი) პროლოგი

თითქოს არ მსიამოვნებდა ის ფაქტი, რომ ჩემს ცხოვრებაში როცა მოეპრიანებოდა მაშინ იჭრებოდა და ყველაფერს თავდაყირა აყენებდა, თითქოს არ მსიამოვნებდა რომ არ მაძლევდა იმის საშუალებას, მის გარეშე კარგად ვყოფილიყავი (ძალიანაც რომ მოენდომებინა

თმენის ვალდებულება - IX

იმ ღამეს კეკე ვნახე სიზმარში, ოღონდ ვერ ვიტყვი, თვალები ძლიერად დავხუჭე, გამომეღვიძა, ოფლად ვიღვრებოდი, ისევ მაკანკალებდა, რა ჯანდაბა დამემართა არ ვიცი, მაგრამ ეს რა იყო ესეც არ ვიცი, ვერ ვიტყვი, სხეულის და საკუთარი თავის დამშვიდებას სევუდექი, ცივი

Lacrimosa [10]

კასანდრას თაყვანისმცემლების რიცხვი არ იკლებდა. ხშირად უწევდა საუზმის, სადილისა და ვახშმის შეწყვეტა, რომ მასთან მოსასალმებლად მოსულ ხალხს მისალმებოდა.

ცოდვების ხარჯზე... (თავი 5)

-იმ იდიოტზე არ ინერვიულო, მე მივხედა და იმ გოგოს გამაცნობ იცოდე_სიცილით დაუქნია ხელი და ბიჭი რომ გავიდა ხითხითით გადააქნია თავი, იდიოტი, თავად ჩაუგდო დიდი კოზირი ხელში და ისიც ასე გაუაზრებლად.

არჩევანი თავი 9

ოოო წინ დიდი ამბები გველის ვნახოთ რამდენად იაქტიურებთ არც მაკრიტიკებთ და არც არაფერი რაწესია ეგ

დრო {2}

მომხედე… რეები გისვია სახეზე მამი… რაარის ეს? -პომადა. -პატარა ხელით ჩამოშლილი კულული ყურზე გადაიწია და სულ გადარია გიგანი.

ნაბიჯები სიბნელიდან (სრულად)

იცი, მუხლებზე პატარა შრამები მაქვს, ისინი ბავშვობას და იმ დღეებს მიყვებიან რომლის შემდეგაც ჩემთან არიან. მე ვფიქრობ რომ ისინი ინახავენ ამბებს, ხედავ და იცი რასაც ყვებიან და თუ კი მარტო უჭირს ზოგი მათგანის მოსმენა ადამიანს მაშინ მსმენელი აუცილებლად

გრძნობა

სიყვარულმა გაიღიმა და ამოიღო ხმა, მე სიყვარული გახლავართ გთხოვთ რომ დამითმოთ გზა. წინ დაინახა გოგონა უმწიკლო სუფთა პატარა. სიტყვის თქმა ვეღარ მოასწორო გულში ღრმად ჩაუსაფრდა.

იძულება (ნაწილი 2)

- იოანა გაჩუმდი მანამ სანამ ჩემთავს ჯერ კიდევ ვაკონტროლებ. მე შენი ბიძაშვილისთვის სულაც არ შემითავაზებია ფული მაგრამ თვითონ დამიწყო ვაჭრობა. ჩემს ადგილას სხვა რომ ყოფილიყო ახლა სადღაც ეგდებოდი გაუ*****რებული. ახლა კი ცრემლები მოიწმინდე და დაბლა

თქვენო აღმატებულებავ (სრულად)

ხელის ნელი მოძრაობით თხელი მანტო სხეულიდან ჩავისრიალე. თეთრი, გამჭვირვალე მაქმანებით გაწყობილმა პენუარმა გამოანათა სანთლის შუქის პარალელურად. - ღმერთო. იცი, მეტყველების უნარს ვკარგავ - ლოყიდან დაიწყო და მკერდის მიმართულებით ნელა ჩამომისრიალა თითები.