შეუძლებელი (ნაწილი 7)

გზის გადაჭრას აპირებდა ელენა მთელი სისწრაფით მომავალი შავი ჯიპი რომ დაინახა. წამში იგრძნო როგორ დაასხა ოფლმა. ადგილიდან ვერ იძვროდა მხოლოდ მანქანის ხმა ესმოდა

მკვლელის ჩანაწერები - 1

დიახ, მე მკვლელი ვარ და მე ის მოვკალი.. მოვკალი ისე რომ არც კი ამკანკალებია ხელები... არც შიში, არც სინანული, სიხარულიც კი... არაფერი არ იყო ჩემში. აღარ. მინდოდა მენახა მის სახეზე აღბეჭდილი ტკივილი, სევდა, შიში. ამისთვის კი უკან არ დამიხევია.

საიდუმლო სამუშაო (ნაწილი2)

მე როგორც ყოველთვიის დავხეტიალობ აქეთ-იქეთ. ვეძიებ ახალ ამბებს. ძალიან ბევრჯერ შარშიც გავეხვიე, მაგრამ თეთე ვერაფრით დავიჭირე ერთ ადგილას. მთელი ერთი კვირა ჩხრიკავდა და პოულობდა რაღაც მასალებს. აი ერთ დღეს

განსხვავებულნი (დასასრული)

ტასოს ისევ წუწუნი აუტყდა,თვალები გაახილა და შიმშილმა უბიძგა კუჭიდან..სანდროს თავი მისი მკერდიდან ბალიშზე გადააწევინა და ფრთხილად წამოდგა..სამზარეულოში გავიდა,მაცივარი გახსნა და შეათვალიერა,მოღუშული

თმენის ვალდებულება - XI

დილამდე იტირა, მერე პატარა ბავშვივით დაიღალა და ჩაეძინა, ჩემ სამოსში დაიკარგა, დაბანილი თმა დაეხვა და სახე დაეფარა, ისე მოიკუნტა სავარძელზე შემეშინდა სისხლის მიმოქცევა წესრიგში ჰქონდა თუ არა, პლედი გადავაფარე და მეც ჩამეძინა, თუმცა დილით გაღვიძება

Love is

კიმისა და რობერტის ბედნიერებამ დიდხანს არ გასტანა. 1975 წელს რობერტოს კიბოს უკანასკნელი სტადია დაუდგინეს. კიმმა ხატვა შეწყვიტა, საყვარელ ადამიანთან მეტი დრო გაეტარებინა. სწორედ ამ პერიოდში კომიქსების ხატვა ინგლისელმა

რწმენა

ირგვლივ ყველაფერი ერთფეროვანი გახდა.თითქოს ბუნებამ მიიძინა, მზეც გარდაიცვალა, ცამ ფერი შეიცვალა, გაზაფხულზე ყვავილებიც კი აღარ ჩანს, ადამიანებს გული ამოვარდნიათ. მაშ, რაღა დარჩა ამ ცხოვრებაში? არის რამე, რამაც შეიძლება

წარსულის სევდა

მოვდივარ, მოვილტვი, შენთან ,ვცდილობ გაკოცო, შენ არ ხარ ჩემთან ,ნელა მოვიწევ შენთან,სიზმარშიც აღარ ხარ ჩემთან.სიზმრები გაფანტა დარდმა, დარდი დაგვიდგა ამ ჟამს ისევ ბრუნდება სევდა, ფიქრებმაც ნელა წარწყმინდა სევდა.

განქორწინებულის დღიური (თავი 7)

მიუხედავად იმისა, რომ მას მერე არაერთ ქალთან ვიყავი, ჩემი მეუღლე, ჩემი ბაბი, ყოველთვის ერთადერთად რჩება. -და ეს არაფერს ნიშნავს ? -ეს ცოტა ბავშვური კითხვაა - ეცინება დანიელს.

ზღაპარში...

წლები გადის... ადამიანი იღლება. ყველა იღლება. მეც დავიღალე. დროს უნდა აყვე თორემ გული გეტკინება... მე არ ავყევი მას... ვერ შევძელი დამევიწყებინა, ამიტომაც ყოველი დღე ტკივილია ჩემთვის...მტკივა... გული ყველას აქვს ... მეც... დრო