ხევსურული ღამეები - VI +18

სახეს დავაკვირდი, თითქოს ასეთი სილამაზე არსად მენახა და ვრწმუნდები რომ არც მინახავს. თმაზე ხელს უდარდელად ისვამს და ჩემს პასუხს ელოდება. -მე არაფერი მაქვს ის რაც თქვენ გამოგადგებათ და არც ის მაქვს რაც თქვენ არ გაქვთ. ქალმა გაიღიმა და უზადო თეთრი

ფრაზები სიყვარულზე

სიყვარული ძლიერია როგორც სიკვდილი, მაგრამ მსხვრევადია როგორც მინდა... გატეხილი მინა აღდგება მაგრამ ბზარები დასჩება ასევეა გულიც აღდგება მაგრამ ბზარი მასაც დასჩება სამუდამოს...

არეულობა (თავი 3)

-თინანო! რაზე? იმაზე რომ უბრალოდ გაგიღიმა?-ლამის ჩურჩულით ვუყვირე მე -ჩვენს ძველ ურთიერთობაზე-ამოიბლუყუნა მან -ნუ მაბრაზებ, იცოდე, არჩილი არ იმსახურებს შენგან ამას, არც არავისგან მაგრამ შენგან მითუმეტეს და თუ ლევანს კიდევ შეხვდები სანამ არჩილის

დრო {9}

-რა გადაწყვიტე? მომყვები პაემანზე თუ არა? -ტელეფონი ჰქონდა ყურზე მიდებული, თან ისე იღიმოდა თითქოს დაინახავდა ლილე.-არა! არ მინდა. -კარგი. -გათიშული ტელეფონი ჯიბეში ჩაიდო, მანქანიდან გადავიდა და სახლისკენ დაიძრა.

"კომა" ლექსები.

და ისევ წვიმა, სიცივე, ნისლი...რუხი ღრუბლების მიღმა სილურჯე, თითქოს ცრემლები, სახეზე სისხლი,ისევ გრძნობების მკვდარი სიმუნჯე.ხეთა სილუეტს გაჰყურებს თვალი, ჩუმი შრიალი ჩაესმით ყურებს,და ჩემს გარშემო

რომ არა შენ... VII

თემო უკვე გასული იყო და დათოც მას მიყვებოდა, მაგრამ გაჩერდა, ევასთან ახლოს მივიდა და ხალათი შეუსწორა -გიხდება. -ჩაიცინა და თვალი ჩაუკრა, მოწყვეტით აკოცა და ჩქარა გავიდა.

ხევსურული ღემეები - V +18

-სიკვდილ თუ გინდა ამოსთქვი, მე რაღას მტანჯავ მითხარი? ნერწყვს გაჭირვებით ვყლაპავ -არვის შეხედო თოლებში, სიტყვა არ დაგცდეს არცერთი- ამატებს მშვიდი ხმით და უკვე მგონია რომ საუბარი დამავიწყდა.

დასაწყისი დასასრულის

ვინმეს თუ გიფიქრიათ დასასრულზე, როგორი იქნება ან რა როლები დარიგდება, ვის რა პერსონაჟი შეხვდება ან და ვის რა მოქმედება ექნება... ალბათ არა... არც მიკვირს, რადგან თქვენ ხო არ დაიღლით ტვინებს ნეგატივზე ფიქრით, თქვენ ხო

ფიქრებო ...

ფიქრები.. ფიქრებს მივყავართ გაგიჟებამდე?! რა გვჭირს? რამდენი კითხვაა და პასუხებივ როგორ ვიპოვოთ ყველაფერზე პასუხი? არის რაღაცეები რასაც სახელს ვერ დაარქმევ ან არ დაარქმევ არ ვიცი მართლა ვერ ვხვდები რა არის ეს ? ნუთუ შეიძლება ადამიანმა

შეუძლებელი (ნაწილი 8)

თემქის აღმართზე ავიდა და თბილისის ზღვის მხარეს გადაუხვია მარგიანმა. დაახლოებით ერთი კილომეტრი იარა და სანაპიროსკენ მდგარ შავ ჯიპს თვალი შეავლო. მანქანა მის გვერდით გააჩერა და გადმოვიდა. მზერა გარემოს მოავლო.