არჩევანი თავი 10

ცოტა არ იყოს გამიკვირდა მაგრამ დავრთე ნება ჩემთან დაწოლილიყო , ისევე მეფერებოდა თმაზე როგორც მიშომ იცოდა მართლა მალე დამეძინა ისე ტკბილად მეძინა როგროც დედასთან ჩახუტებისას ვიცოდი ხოლმე

დრო {4}

-დათვერი პატარა? -ჰო. -ყურებამდე იღიმოდა, თან აბჭყვიალებული თვალებით შესცქეროდა გიგანს. -ბჭყვიალა ხარ, სულ ბჭყვიალებს შენი თვალები…

სისუსტეებიდან- გასხივოსნებამდე !

არ შეიძლება ,რომ მხოლოდ გულით ან ტვინით იმოქმედო შეძლებისდაგვარად ორივეს შერწყმა უნდა მოახდინო. სხვასთან ბრძოლა მარტივია იცი მისი სუსტი მხარე და შეგიძლია დარტყმაც მიაყენო , მაგრამ საკუთარ თავს დარტყმასაც ვერ მიაყენებ

რა არის სიყვარული

“სიყვარული დაუმორჩილებელი ძალაა. როდესაც მის კონტროლს ვცდილობთ, გვანადგურებს. როდესაც ვცდილობთ დავატყვევოთ, გვიმონებს.როდესაც ვცდილობთ გავიაზროთ, გვტოვებს გზააბნეულს და იმედგაცრუებულს.”

აკრძალული სიყვარული (მეთორმეტე თავი)

-მია ჯაფარიძე თანახმა ხართ ცოლად გაჰყვეთ თორნიკე კილაძეს?იყოთ ერთად ჭირში და ლხინში??? ... ბედნიერებასა და მწუხარებაში??? .. სანამ სიკვდილი არ დაგაშორებთ??

ემოციების მსხვერპლი (სრულად)

სტანდარტულად უხერხული სიჩუმის გამო, თავი სულაც არ მიგრძვნია ცუდად, პირიქით ერთმანეთს თვალმოუშორებლად ვაკვირდებოდით და აზარტში შესულები, სულაც არ ვგრძნობდით რაიმე კომპლექსს. სახეზე მშვიდი გამომეტყველება ჰქონდა, არ იკითხებოდა არც ირონია, არც აღელვება,

კომა. თავი 7. წარსული. ნაწილი 3.

ივნისის მშვიდი საღამო იყო...ჩემს სულში კი ედემის ბაღივით გაფერადდა სამყარო...სამყარო, სადაც ამდენი წელი გაუჩერებლად თოვდა...ის დაბრუნდა...ის აქ არის...რეალურია? არ ვიცი...მაგრამ, თუ სიზმარია, მინდა რომ არასდროს დასრულდეს...

დრო {3}

-ცხელ შოკოლადს. -წვრილი ხმით ჩაილაპარაკა და თავი ოდნავ ამოსწია მამის ყელიდან კაცის უკეთ დასანახად. -ახლავე ქალბატონო. -თბილად გაუღიმა ბავშვს, მერე ტელეფონით თავის მდივანს დაურეკა და თვალი ლუკას გაუსწორა. -გისმენ. -დაბრუნება უნდა გთხოვო. -როგორც კი

ბალერინა(სრულად)

ქუჩაში მივდიოდი ნაცნობმა სურნელმა ცხვირის ნესტოები რომ ამიწვა. კედელს ინსტიქტურად მივეყრდენი და თვალები ძლიერად დავაჭირე ერთმანეთს. „ოღონდ ეს არა..ოღონ შენ არა!“

დრაკონის ვაჟიშვილის ცხოვრება (თავი 7)

ის საღამო კარგად არ მახსოვს მაგრამ მაშოზე ძალიან გაბრაზებული ვიყავი, ისეთი გაბრაზებული ვიყავი, რომ თვალებშიც კი არ ვუყურებდი. ის კი გიჟდებოდა ჩემს თვალებზე მე კიდე მხოლოდ იმას ვეკითხებოდი გაბრაზებული ელაპარაკა თუ არა ანჩოს.