ბაიკერის ცხოვრება (სრულად) 1 ნაწილი

სიმართლე გითხრათ, არც მანჩაჩო მქვია და არც ნინჩო. არც მწვანე თვალები მაქვს და არც ცისფერი. არც მთელი თბილისი ლაპარაკობს ჩემზე და სულ ზმანები არ მაცვია. და არც თბილისში ყველაზე სიმპატიურ ბიჭს ვუყვარვარ. არც მდიდარი მშობლები მყავს და არც ჩემ ძმას ან

პატიება(სრულად)

კარეზე გაბმულმა კაკუნმა გამოაფხიზლა, საძინებლში, ემბრიონის ფორმაში მოკუნტულს ტანსაცმლით ეძინა.

მე ის მიყვარდა (სრულად)

გაეცინა, ისევ გაეცინა და მიმიხვდა, რომ გულში ჩარჩენილმა პატარა წყლის წვეთმა მზის სხივის დაცემისთანავე გაანათა, აციმციმდა და ცდილობდა უფრო დიდი გამხდარიყო, მაგრამ გიო ხმას მაინც არ იღებდა.- რატომ მოხვედი?დამაბნია, ჩემი საყვარელი

მოპარული სიზმრები

მაშინ მივხვდი თუ რას ნიშნავს სუნთქვის შეკვრა, ფეხებიდან მიწის გამოცლა და თავში მილიონობით აზრის პეპლებივით აფარფატება. ვერაფერი ვერ ვუპასუხე, უბრალოდ, ძლივს შეკოწიწებული გამბედაობით ძლიერად ჩავეხუტე.

მე შენ მიყვარხარ! -1

ყველაფერი ასე დაიწყო.ზაფხულში ჩემი და ემას ოჯახი წავედით დასასვენებლად ბათუმში.მე და ემა საუკეთესო მეგობრები და კლასელები ვართ ისევე,როგორც ემას დედა ნინა და დედაჩემი მაია.ემას დედა ჩემი ნათლიაა. ბათუმში,რომ წავედით სასტუმროში

სანაპიროზე

ორიათასოცდაერთი წლის შვიდი ნოემბერი, ღამდება, სანაპიროსთან დგახარ ხელებგადაჯვარედინებული, სახე მაღლა ღრუბლებისკენ გაქვს მიშვერილი, სადაც წვიმის წვეთები შენს სახეზე ისე ეცემა, როგორც მარგალიტი ციდან შენთვის გადმოცვენილი.

სიზმარში მეზმანე

ქუჩაში გავყავარ მომღერალ როიალს,სველ, ვიწრო ქვაფენილს სუნი აქვს ატმების,და აქვე, კაფეში, კუთხეში გოგონა მარტო სვავს კოქტეილს, ორმაგი ვნებებით. კედელთან დავდექი, სიგარას ვაბოლებ,თითქოს და ვერც ვამჩნევ, არადა და ვერ ვწყდები,

ჯაშუში. (თავი 1)

მანქანიდან გადმოვიდა და სახლში სწრაფი ნაბიჯით შევიდა. მე სახლს უკნიდან მოვუარე, სიტუაცია დავზვერე და ღობეზე გადავძვერი. ფრთხილი ნაბიჯებით მივიწევდი წინ, რომ ხმაური არ გამომეწვია. გააზრებაც ვერ მოვასწარი ისე

ნათლის მფენი -პირველი თავი

ხელში ავიყვანე და შევეცადე დამემშვუდებინა მაგრამ ხელიდან გამისხლტდა და სამზარეულოს კარებიდან გაიქცა რომელიც მოულოდნელად ისე სწრაფად გაიღო რომ ვერცკი შევნიშნე მისაღები ოთახიდან დედაჩემის ხმა გავიგე - ლიზი ლიზიი გაიქეციი სწრაფ...

განყოფილება N14 (1)

-ნორა გამოდი სწრაფად, უკვე ნახევარი საათია გიცდი.-მისაღებიდან მდინაზე ნახევრად ჩაიძუნებული გავკივივარ.-მოვდივარ.-სამზარეულოდან პირ გამოტენილი ნორა მესახება წინ.-შენ სულ როგორ უნდა ჭამდე, თანაც არც კი გეტყობა, არა რა გავგიჟდები