დაიჭირე წამი {სრულად}

დანამულ ქალაქს ნაცრისფერი მთვარე დანათოდა თავზე და ჩაბნელებულ ქუჩებს შეძლებისდაგვარად ანათებდა. სამწუხაროდ თუ საბედნიეროდ ყველგან არ წვდებოდა მთვარის შუქი. ერთერთ ქუჩაზე,

ინორი!(ლოცვა, ვედრება.)[სრულად]

ეს ისტორია არა ძლიერ ქალზე, რომელსაც ცხოვრებამ ყველაფერი არგუნა. არაა! ეს ისტორია არის სუსტ,ცხოვრებისგან დაჩაგრულ გოგოზე, რომელმაც ვერაფრით გაუძლო ცხოვრების გამოწვევებს. ბევრჯერ წაიქცა, უამრავი შეცდომა დაუშვა. ალბათ მიზეზიც არ ჰქონდა ბედნიერებისთვის

სიზმრების მცველი(4)

კარი დახურა და სიმძიმე იგრძნო,იგრძნო როგორ მოაწვა სისხლი.უნდოდა საკუთარი თავი ეცემა,უნდოდა დატანჯულიყო და ამას ვერ ახერხებდა,ებრალებოდა ალექსანდრე რომელ;იც იმასაც ვერ ახერხებდა თავი მოეთოკა.ესმოდა ანასტასიას ტკივილი და თავს ვერ პატიობდა მის ტანჯვას,

შენი გაშვება!

შენი გაშვება დაძალებულ სუიციდს ჰგავდა და ნაბიჯები, გადადგმული ანუ შენიდან, უკიდეგანო სიმაღლიდან მეძახდა დაბლა, რომ საბოლოოდ წამეშალე ჩემი გზებიდან.

პირობა 10თავი

- დარო დარწმუნებული ხარ? - სავსებით. - გენდობი. - მოსამართლე მობრძანდება. _ ფრხზე დგება ყველა, მოსამართლე თავის

უმისამართო წერილები

54-ე ღამეა სარკმლიდან ერთად ვუმზერთ ღამის ქალაქს. მე შენს წინ ზურგით ვდგავარ. მუცელზე შენი თბილი ხელები შემომხვევია. ჩუმი, რიტმული სუნთქვა ჩემი სიმშვიდის პირდაპირპროპორციულია. მთვარის შუქი სახეზე გვეფინება და ყველა ემოცია სააშკარაოზე გამოაქვს.

12 ძირითადი ფერი

ფერის სიმბოლისმი დიდ როლს თამაშობს ხელოვნებასა და ანთროპოლოგიაში....ფერის სიმბოლიზმი ცვალებადია დროსა და კულტურაში... დღეს ვისაუბრებთ თუ რა დატვირთვა აქვს თითოეულ ფერს.. დავიწყოთ!

შემდეგ...(9)

თვალები გამიფართოვდა ხმა ვეღარ ამოვიღე...რაო რა თქვაა?! თავში რამდენჯერმე დავსვი კითხვა მაგრამ პასუხი ისევდაისევ ერთი იყო.-რას...-დავიწყე მაგრამ დემნას ხმამ შემაწყვეტინა.-გვაპატიე, ახლა უნდა დაგტოვოთ პირადი საქმეები გვიხმობს.

ქრონიკულად ჩემში (ნაწილი მეორე)

ხელები არ მემორჩილებოდა, მობილური ამოვიღე და მისი ნომერი ავკრიფე. რამდენიმე წამი ზარი გადიოდა, შემდეგ მისი ხმაც გავიგე. არ ჰქონდა მძინარე ხმა, პირიქით საოცრად მშვიდი იყო. არ ვიცოდი რა უნდა მეთქვა, რისთვის ვრეკავდი, რისი იმედი მქონდა მაგრამ

მთებშია თავისუფლება! (5) კოშმარი

ღამის სამი სამი საათი იყო ქალაქში ხმაური,რომ ატყდა..ნერსე ბატონი თავისი ორმოცდაათკაციანი ამალით დაეშვა ფერდობზე..ჯიშკარიანი თვალებიდან ნაპერწკლებს ყრიდა და ცხენს მთელი სისწრაფით მიაქროლებდა სივრცეში.–ნერსე–ბათუ წამოეწია–დამშვიდდი