პირობა 10თავი

- დარო დარწმუნებული ხარ? - სავსებით. - გენდობი. - მოსამართლე მობრძანდება. _ ფრხზე დგება ყველა, მოსამართლე თავის

უმისამართო წერილები

54-ე ღამეა სარკმლიდან ერთად ვუმზერთ ღამის ქალაქს. მე შენს წინ ზურგით ვდგავარ. მუცელზე შენი თბილი ხელები შემომხვევია. ჩუმი, რიტმული სუნთქვა ჩემი სიმშვიდის პირდაპირპროპორციულია. მთვარის შუქი სახეზე გვეფინება და ყველა ემოცია სააშკარაოზე გამოაქვს.

12 ძირითადი ფერი

ფერის სიმბოლისმი დიდ როლს თამაშობს ხელოვნებასა და ანთროპოლოგიაში....ფერის სიმბოლიზმი ცვალებადია დროსა და კულტურაში... დღეს ვისაუბრებთ თუ რა დატვირთვა აქვს თითოეულ ფერს.. დავიწყოთ!

შემდეგ...(9)

თვალები გამიფართოვდა ხმა ვეღარ ამოვიღე...რაო რა თქვაა?! თავში რამდენჯერმე დავსვი კითხვა მაგრამ პასუხი ისევდაისევ ერთი იყო.-რას...-დავიწყე მაგრამ დემნას ხმამ შემაწყვეტინა.-გვაპატიე, ახლა უნდა დაგტოვოთ პირადი საქმეები გვიხმობს.

ქრონიკულად ჩემში (ნაწილი მეორე)

ხელები არ მემორჩილებოდა, მობილური ამოვიღე და მისი ნომერი ავკრიფე. რამდენიმე წამი ზარი გადიოდა, შემდეგ მისი ხმაც გავიგე. არ ჰქონდა მძინარე ხმა, პირიქით საოცრად მშვიდი იყო. არ ვიცოდი რა უნდა მეთქვა, რისთვის ვრეკავდი, რისი იმედი მქონდა მაგრამ

მთებშია თავისუფლება! (5) კოშმარი

ღამის სამი სამი საათი იყო ქალაქში ხმაური,რომ ატყდა..ნერსე ბატონი თავისი ორმოცდაათკაციანი ამალით დაეშვა ფერდობზე..ჯიშკარიანი თვალებიდან ნაპერწკლებს ყრიდა და ცხენს მთელი სისწრაფით მიაქროლებდა სივრცეში.–ნერსე–ბათუ წამოეწია–დამშვიდდი

,,ზაფხულის ფერია'' -1

"ზაფხულის ფერია" ერთი პატარა გოგონაა, რომელიც ერთადერთ მტრებს, კრაზანებს გამოექცა შორს და ტყეში, მდელოსთან ახლოს მდგარ მუხის ხეზე თავის ორ მეგობართან: კალიასა და ფუტკართან ჩვეულებრივი და არაფრით გამორჩეული ცხოვრებით ცხოვრობს.

სიზმრების მცველი(3)

ამ ხნის განმავლობაში ანასტასია პირველად ხედავდა ასეთ მხიარულ ალექსანდრეს,ის არ გავდა იმ კაცს რომელსაც ცოლად გაყვა,არ იყო ჯმუხი და თავხედი,პირიქით მცრუნველი და კეთილი იყო,როგორ უნდოდა დაეჯერებინა რომ ეს ალექსანდრეს ნამდვილი სახე იყო და შეძლებდა

სასიყვარულო თამაშები ( თავი 2)

ნახევრად ჩაბნელებულ კლუბში, ერთფეროვან მუსიკას გუგუნი გაჰქონდა და თავს ატკიებდა. უკვე მერამდენედ გადაწყვიტა გონებაში, რომ ამდგარიყო და წასულიყო, მაგრამ რატომღაც ფეხს ითრევდა, თითქოს რაღაცას ელოდებოდაო. ბარის მაგიდასთან მაღალ სკამზე იჯდა, ვისკის

კლდის პირას

მაშინ როცა ცხოვრება ბედნიერების საშუალებას გაძლევს, უნდა იცოდე რომ ეს დიდი ხნით არ გაგრძელდება. მზად იყავი ყველაზე დიდი დარტყმისთვის, რომელიც ან სამუდამოდ გაგანადგურებს ან ცხოვრების ახალ სტიმულს მოგცემს...