ცივი სინათლე-(ეძღვნება თორნიკე ინატაშვილის ხსოვნას)

ბაკურიანში მივლინებით ჩასული ახალგაზრდა ბიჭი,რომელსაც სახლში ცოლი ელოდება,ახლა დგას ერთ-ერთი შენობის სახურავზე და ღიღინით ასრულებს თავის სამუშაოს.ყველაფერი ჩვეულებრივად მიდის,რომ უცებ,ერღვევა წონასწორობა და...დრო ჩერდება.იქ,სადღაც,თბილისის ერთ-ერთ

გრძელი და ბნელი 90-იანები...

სამზარეულოში დედა დახვდა.სკამზე იჯდა და ერთ ადგილს მიშტერებოდა.ადვილად შესამჩნევი იყო მის სახეზე სილურჯეები და გახეთქილი ტუჩი...თვალებიც დასიებული ჰქონდა რაც იმაზე მიუთითებდა რომ ღამით არ ეძინა,თუმცა...როგორ უნდა გეძინოს იმ კაცის გვერდით,რომელიც

ბი ემ სი გორგია

ხომ არსებობენ ადამიანები,რომლის დავიწყებაც შეუძლებელია.არ აქვს მნიშვნელობა შენს ცხოვრებაში დიდი ხნით იყვნენ თუ არა..კარგად იცნობდი თუ არა...რომ მათ შეუძლია ბედნიერება მოგიტანონ,მათი გახსენებისას,სიმშვიდეს და სითბოს გრძნობდე,უცებ ქრებიან...არა

კარგი გოგო/ცუდი გოგო +18 (2თავი)

ამის შემდეგ ორი კვირა არ მინახავს. არც მოუწერია და არც მე მიცდია დაკავშირება. უნივერსიტეტშიც არ გამოჩენილა. მეც არ მეცალა, ბევრი სამეცადინო მქონდა. დიდად იმედიც არ მქონდა რომ გამოჩნდებოდა, ეს ხომ უბრალოდ გართობა იყო, ერთი ღამე და მორჩა. კიდევ ერთი

სიყვარული უსიყვარულოდ {17}

_და რა გინდა _ ყელში აკოცა და მერე თავი უკან გადასწია , ისევ თვალებში შეხედა _მოვიფიქრებ _ხელი გაუწოდა და ეშმაკურად გაუღიმა _უკვე გხედავ თეთრ კაბაში ძვირფასო _მასაჟი მჭირდება , ტკივილგამაყუჩებელი და ნოყიერი ვახშამი. მთელი დღეა მშიერი ვარ _როგორც

მხოლოდ შენი (სრულად)

იდეალური იქნებოდა , რომ არა ის, რომ საცხოვრებლად სხვაგან გადავდივართ. მე არც კი დამიწყია კამათი დედასთან, როდესაც მან მითხრა რომ მის საქმროსთან გადავდიოდით საცხოვრებლად, რომელიც საერთოდ სხვა ქალაქში ცხოვრობს, საერთოდ არაფერი არ მითქვამს. უბრალოდ

ღმერთი სიყვარული არს (IV ნაწილი)

-მე მივდივარ,ასეა საჭირო.ჩვენს შვილს მიხედე.მალე დავბრუნდები,მაგრამ თუ გაჭანურდა ,იცოდე,შენს გარეშე ჩემი ყველა ამოსუნთქვა უმიზნო და უაზრო იქნება.მიყვარხარ-მითხრა თვალებგაშტერებულმა,ხელი

ცურვა სიყვარულის მორევში (1)

ტაქს როდესაც მისამართი ვუთხარი და ჩავჯექი უეცრად ვიღაცამ იყვირა კარი გააღო და წამში ჩემს გვერდით ადგილი დაიკავა. ჩემი გაკვირვებული სახის დანახვისას კი მითხრა - მე სანდრო სასიამოვნოა მაინც ერთ გზაზე

ცოცხალი მკვდარი

*კივილი სასტიკი ღამის სიკვდილის, ამომავალი მზისგან მისჯილის, კაშკაშა სისხლი იფეთქებს მიწაზე დედის კივილი მიაღწევს ცისკარზე...*

წარსულის კვალდაკვალ თავი 33.დ დასასრული.

და მანამდე სანამ ქვეყნად არსებობს სოფო გიგაურის და რეზო ბექაურის,ნინია არაბულის და ლევან ქისტაურის, დუდა შენგელიას და თამარ ბექაურის,სოფო გიგაურის და თორნიკე მეტრეველის მსგავსი წყვილები,მანამდე სანამ იარსებებს ასეთი ძლიერი გრძნობები და გამართლებული