კარგი გოგო/ცუდი გოგო +18 (3თავი)

-ესე იგი ჯოშუა მართალი იყო? -მართალი არ იყო შენთვის არაფერი მომიპარავს... ყოველ შემთხვევაში მატერიალური... მას ჩაეცინა თავისივე ნათქვამზე.

პარანორმალური. 14

- როგორ შეიძლება დაგავიწყდეს, რომ ბიჭის ტანსაცმელი გაცვია? თვითონვე მთხოვე რამე ტანსაცმელი მომეცა, ამიტომ შენ რომ სულელი ხარ, ეგ მე არ დამაბრალო, კარგი? -შენ დამცინი.- ვაქნევ თავს, ვუყურებ მას. - აჰა - მეთანხმება ო'ბრაიანი, კვლავ მიაქვს ტუჩებთან

რაში გჭირდები

რაში გჭირდები მე, ტრფობის ხამი. შენ მიღალატებ მეც გაგიწყრები. დაგავიწყდება ის ტკბობის ჟამი და მეც სულ ისე დაგავიწყდები.

მაპატიე დედა, მე გოგონები მომწონს (8)

-ჰგონია რომ უფრო დასერიოზულდები და საქმესაც უფრო ყურადღებით მიუდგები. ოჯახი დიდი პასუხისმგებლობაა და თუ ამ პასუხისმგებლობას საკუთარ თავზე აიღებ მაშინ შეძლებ კომპანიის მართვას. - ნელა წამოვდექი დივნიდან და სამზარეულოს კარებს ფრთხილად მივუახლოვდი. -და

შუაღამის მზე .

შევიცვალე თუ დრომ შემცვალა? _ დავდუმდები და... ადამიანებს დავაბრალებ ეჭვთა გაჩენას. თუკი არ იცი დამერწმუნე დაბრუნდებიან, ადრე თუ გვიან ვინც წარსულში ვერც კი გამჩნევდა!

ჩემი სიყვარული, მე შენ გაჩუქე (თამუნა ცერცვაძეს)

ჩემი სიყვარული, მე შენ გაჩუქე, შენ მოგიძღვენი ჩემი სიცოცხლე, მენატრებოდი, მაგონდებოდი, ნეტავი, შენ თუ გაგონდებოდი.

ჩვენი ამბავი (თავი VI)

როგორც იქნა მომზადება დავიწყეთ,რა თქმა უნდა ქეთიმ დრესკოდი დაგვიწესა და მოგვთხოვა კაბები ჩაგვეცა ნუ სხვა გზა არ მქონდა ამიტომ კარადიდან ერთადერთი კრემისფერი თხელი მუხლამდე კაბა ავარჩიე ,თმა გავისწორე,ფეხზე კი თეთრი all star-ები მოვირგე,ზემოდან კი

ბებო-ბაბუ

დღეებს ითვლიდა, ცოტაც და ჩემს გოგოს ვნახავო, მაგრამ სიკვდილმა შეგვიშალა ხელი... ყოველი ჩამოსვლისას თითოეული მოგონება თვალწინ გადამეშლება, ყოველი წამი ისევ თავიდან ცოცხლდება... და სადღაც გულის სიღრმეში ჩამარხული უთქმელი ტკივილი, თითქოს საცეცებს

პოეტის ცხოვრება

აი ისევ მორიგი ნერვიული შეტევა, მაგრამ მაინც ვპოულობ სასიცოცხლო მიზეზებს, რადგან ბედნიერება ერთ გოგოში ეტევა, რადგან ღმერთი ბოლომდე არასდროს არ მიმეტებს.

ცივი სინათლე-(ეძღვნება თორნიკე ინატაშვილის ხსოვნას)

ბაკურიანში მივლინებით ჩასული ახალგაზრდა ბიჭი,რომელსაც სახლში ცოლი ელოდება,ახლა დგას ერთ-ერთი შენობის სახურავზე და ღიღინით ასრულებს თავის სამუშაოს.ყველაფერი ჩვეულებრივად მიდის,რომ უცებ,ერღვევა წონასწორობა და...დრო ჩერდება.იქ,სადღაც,თბილისის ერთ-ერთ