მოგონებებით დაჭრილი

თუმცა, ადამიანო, რამდენ ისარს გაუძლებს შენი მკერდი. ამბობენ, მოგონებები არ კლავს ადამიანსო, მაგრამ ეს ფიზიკურად..სულიერად ხომ განადგურებს?! და რა არის ადამიანი სულის გარეშე? რა არის ადამიანი უმწეო

იყალთოელი ბიჭები ,,საპატიო დავალება'' (ნაწილი 20)

მრელაშვილს სამასწავლებლოში გამოუძახეს. გაკვირვებულმა და შეშფოთებულმა ვახტანგმა მეგობრების ჯგუფი გაარღვია და მეორე სართულზე ასასვლელი კიბისაკენ გაემართა.ბიჭები სახტად დარჩნენ.-ნეტავ რატომ

მარწყვი და ნიკოტინი. 1

მისი "ახალი ძმა" იზაბელმა თავიდანვე ცივად მიიღო. გოგონა ეჭვიანობდა, რადგან მშობლები ზოგჯერ, ბიჭს უფრო მეტ ყურადღებას აქცევდნენ ვიდრე თავის მშობლიურ შვილებს. მან გადაწყვიტა, ბიჭზე ფიქრი შეეწყვიტა და სწავლისთვის მიეხედა, რათა მშობლების საამაყო

მოსახდენი უნდა მოხდეს (თავი I)

-როგორ არის?-აჩქარებული და ათრთოლებული ხმით იკითხა, მამამ ჩემი მდგომარეობა. -კარგად იქნება,ნუ ღელავთ ბატონო დემეტრე. მერე კარგი სურნელი მეტაკა სახეზე,დედას სურნელი იყო.

საქართველოში ხდება ***-ობა

საქართველოში ხდება ***-ობა, გამოქლიავდა მთლიანად ერი. ვერ მიხვდა ჩვენი მოსახლეობა, ხელისუფლება არს მათი მტერი. საქართველოში ხდება ***-ობა და ჩვენ ერთმანეთს ვაგინებთ ყველა. ყველამ დავკარგეთ ჩვენი მეობა და კვლავ წავიდა ცხოვრება ნელა.საქართველოში ხდება

ვნების სურნელი.! #3

-ის სუნამოც შენ გამომიგზავნე? -ხო.. ასეთი სურნელი გქონდა მაშინ.. იმდენად მიმიზიდა, იმდენად მომინდა შენი სხეულის არომატი მთლიენად შემეგრძნო თავი არ შევიკავე და მთლიანად ჩემი გაგხადე! შემეძლო.! შემეძლო უბრალოდ სახლში მიმეყვანე და წამოვსულიყავი მაგრამ

ყველაფერი "გუშინად" დარჩა (ნაწილი V)

გადიოდა დღეები, ყველა ქორწილის სამზადისში იყო. ყოველ საღამოს ადიოდნენ ელესთან ბავშვები, მაგრამ დემეტრე არ ჩანდა. მაჩაბელი უკვე გიჟს გავდა. მონატრებისგან სტკიოდა კიდეც, პრინციპებს არ ღალატობდა და დემეტრეს არ ურეკავდა.

ხვალ შეიძლება მოვკვდე... ????

სანამ მოვკვდები გნახავ? მარტო ფიქრებში გსახავ ძლიერ რომ შემიყვარდი გულში ჩამყვება დარდი...

ცვლილება (თავი 3)

ჩემი გახდა, შემდეგ შიშველ სხეულზე მკოცნიდა, ყველაზე მეტად ის მომენტი მიყვარს ყელს რომ უახლოვდება ხოლმე... ისევ ისეთი სასიამოვნო იყო როგორც ყოველთვის, ყოველ ჯერზე უფრო მეტად უკეთესი ხდებოდა ეს

ანტონი (სრულად)

გავედი გარეთ ავიხედე ზევით,ცაში, რომელიც ულამაზესი იყო, არასოდეს არ დავკვირვებულვარ მის წმინდა ლურჯფერს, პატარა შავი ღრუბელიც კი არ იყო, არადა რამდენიმე საათია რაც გათენდა,მათრობდა გაზაფხულის ნათება და სურნელი...სულ ერთი იყო სად