პელუზა (ეძღვნება შორენას)

მისი დილა ნამდვილად არ იწყება აღმოსავლეთ კედელში დატანებული ფანჯრიდან შემომავალი მზის სხივების თვალებში მინათებით, პატარა, უფანჯრო ოთახში ცხოვრობს აგერ უკვე წლებია ოთახს ერთობ პოეტური რომანტიულობით ამშვენებს ერთი ზამბარებიანი საწოლი, უხეირო

პარანორმალური. 3

ჩარლი დედასთან ერთად , მამის სახლში გადადის საცხოვრებლად. მისთვის არ არის რთული ახალი მეგობრების გაჩენა. მეზობელსაც კი, რომლის ფანჯარაც მეტრის დაშორებითაა უკვე მიეჩვია მიუხედავად ბიჭის ხანდახან აუტანელი ხასიათისა. თუმცა პრობლემები იწყება, როცა

,,თამუნა ცერცვაძეს''მე მაინც მიყვარხარ

დაიძინე გიდარაჯებ მთელი ღამე მე ხომ უკვე უშენობით დავიღალე ჩაგეძინა ერთი კოცნა მოვიპარე აი ასე ვიქურდებ მე მთელი ღამე

სიყვარული აისიდან დაისამდე (1)

-1862წელი იყო ჩემი ოჯახი წარმოშობით ინგლისითან მდებარე პატარა ქალაქიდან იყო რომლის შესახებაც შესაძლოა ბევრმა არ იცის მეინვილი მშვენიერი ადგილი იყო საცხოვრებლად აქაური პეიზაჟები დაუვიწყარი იყო ჩვენ ვაინჰაუსები ამ ქალაქის დამმარსებლებთა გვარების

მგონი შემიყვარდა (თავი 2)

გოგონას გული გამალებით უცემს, ფიქრობს ირაკლიზე რომელსაც რაღაცის თქმა სურს და ვერ მიმხვდარა რა შეიძლება უთხრას მან. დიდ დასვენებამდე 2 გაკვეთილი დარჩა ის კი მოუთმენლად ელის

ნაცნობი ფრაგმენტები

რამდენჯერ გითქვამს შენი თავისთვის “გამოფხიზლდი?” “ყველასთვის კარგი ნუ იქნები..” “ყველა არაა ისეთი როგორიც ჩანს” “ყველა რაღაც როლს თამაშობს”

ჩემი თვალები ისევ მოგელის!

შენს მოლოდინში მე შენზე ვფიქრობ და თითქოს გხედავ ვფიქრობ და ისევ დღეა მზიანი ძვირფასო მოსვლა რად გაგიძნელდა, ძვირფასო რისთვის დაიგვიანე. ახლა ეს გრძნობა უფრო მეტია, ახლა ქარები არხევენ ტირიფს,

***

*** შენი გული, ჩემი გული, ჯაჭვით არის გადაბმული არ გაინძრე! გაწყდება, ორივეს გული დაგვწყდება.

უკანასკნელი ნატვრა (4თავი)

-გიჟი ხარ! მეუბნება სიცილით და მოტოციკლეტისკენ მანიშნებს. მეც ჩემდა უნებურად მისკენ მივდივარ ჩაფხუტს მაწვდის ვიფარებ და მის მოტოციკლეტზე თვალისდაუხამხამებლად ვჯდები.

ვამპირთა საძმო /7/

ათ წუთში კიბეები ავიარე და გარეთ სუფთა ჰაერით ფილტვები გავისუფთავე. ქუჩას დავუყევი რიმელიც ჩაბნელებულიყო და ლამპები საცოდავად ანათებდა. წვიმის წვეთებმა სახე დამინამა, ოთხად მოვიკეცი და ხმამაღლა ტირილი დავიწყე - რატომ მე? - ვეკითხებოდი ჩენს თავს და