ვითომ საინტერესო ცხოვრება (რა მოხდა ლიზას სიკვდილის შემდეგ?)

როგორი საშინელი წარმოსადგენია გაიღვიძო და ცხოვრება თავზე დაგენგრეს? ეს ჩემთვის უკვე წარმოსადგენი აღარაა, რადგან ეს ყველაფერი მეც გამოვცადე. ლიზა, ჩემი ძალიან კარგი მეგობარი იყო და არა მარტო მეგობარი ის ადამიანი ვისთანაც თავისუფლად შემეძლო

მე გელოდი...

მე გელოდი... მწამდა რომ ისევ ჩამოხვიდოდი, კვლავ ჩამოანათებდი გარსს ცეცხლისფერს ზეციდან, არ მოხვედი.. არადა მე გელოდე.. ვიცოდი.. და ეგ შენი სიმართლე, მოვისმინო მეც მინდა..

ჩვენ "არავინ ვართ" (პირველი ძარცვა) ნაწილი 5

ყოველი მცდელობა გაექცე მარტოობის შეგრძნებას განწრილურია დამარცხებისთვის, ეს აზრი თავად სიცოცხლის არსის საწინააღმდეგოა. ის კი არაა საჭირო, რომ მარტოობას გაექცე, არამდეს ის, რომ გააცნობიერო შენი მარტობა. ეს ისეთი მშვენიერი გამოცდილებაა, აცნობიერებდე

ეკიპაჟი (თავი 9)

- უნდა გაიგო.. არ ვარ პატარა ბიჭი რომელსაც არ შეუძლია თავის შეკავება.! ამას ასე ვერ გავაკათებ.! ასე ვერ მოგექცევი! მიუხედავად იმისა რომ საოცრად მინდა შენი მოფერება. ამას ასე ვერ გავაკეთებ.!-ახსნას ცდილობდა, მაგრამ საკუთარი გულისცემის გარდა არაფერი

გავრცელებული სახელი {1}

კისრისტეხით გარბოდა მაღალსართულიანი, მოცისფრო შეფერილობის შენობისკენ. გზად ვერაფერს ამჩნევდა, მხოლოდ იმ სართულის, იმ კაბინეტის ფანჯარას უყურებდა, სადაც მუშაობდა. ნაბიჯები ელვის სისწრაფით ცვლიდნენ ერთმანეთს და წარმოიდგინეთ გოგონას გაოცება მაშინ,

მისის ბ... ს

"სველ, ნაზ, ბნელს მიაპობს უწვრთნელი მერანი", ამბორს გყოფ ლავიწთან, განდეგილ ვენაზე, ორგაზმად ვადინე კალმის წვერს მელანი, ლექსის სიზმრის არხში დავეც შენს ვნებაზე,

მინდა,შენს თვალებში სიყვარულს ვხედავდე...

მინდა,შენს თვალებში სიყვარულს ვხედავდე კვლავ შენთან მოსვლას და სიცოცხლეს ვბედავდე გათენდა და დავრჩი დღესაც კვლავ უძილო წინ მიდგას ეგ შენი თვალები უძირო...

წამის მეასედში შემიყვარდი...(თავი 11)

-ნაზიიიიიიიიი, ნორმალურად ილაპარაკე ჩემს შეყვარებულზეე, არმოგცემ უფლებას მასზე ისე ილაპარაკო როგორც ბ**ზე, მე ლიზი მიყვარს და მორჩა ახლა კი წაეთრიეთ აქედან და დაბადების დღე მაინცცცც შემარგეთ-ეს თქვა და კარი ცხვირწინ მიუკეტა, შემდეგ კი

მთებს აქეთ

ნისლში გახვეული იდგა მამაკაცი, განიერ ბეჭებზე იარაღ ასხმული, შორს, მაღლა მთებში, ახლოს ღრუბლებთან რაღაცას გაჰყურებდა თითქოს განაბული.

ტანგოს ეფექტი (სრულად)

ნელი ნაბიჯებით,ქალური,ნაზი მიმოხრით მიაბიჯებდა მთვარით განათებულ ქუჩაში და ფიქრობდა ყველანაირ ამაოებაზე...სტკიოდა,როგორ გახადა ცხოვრებამ გამოუსწორებელი ნიჰილისტი და როგორ შეაჩვია სიმარტოვეს.კაბის გრძელი კალთები მოხდენილად ეშვებოდა მის ლამაზ