რეალობის სისასტიკე (4 თავი)

-სხეულის ცალ მხარეს ვერ ვგრძნობ_წარბები შეჭმუხნა ბიჭმა და წამოდგომა სცადა. მარიამმა წამოდგომაც ვერ გაბედა ფეხი იმდენად სტკიოდა და გადაწყვიტა უბრალოდ მეგობარს დალოდებოდა. -მომეხმარე ადამიანო, ამაყენე_გვერდულად გადმოხედა გეგიმ.

უცნობი ქალი

მიტოვებული გადაგდებული მივწყებული დაგადამთიელი გადაკარგული უცხო მხარეში უცხო კალამით ხელში გული ტკივლით დარდით სავსე დააბიჯებდა მძიმე სხეულით ჩამოჯდებოდა დაიწყებდა წერას ახსენდებოდა წარსული მწარე ფიქრებში სულ მთლად გადაკარგული კარგდავდა დროის

ღამისფერი (სრულად)

-ისიც ღამისფერი იქნება? - საოცრად იღიმოდა ალფაიძე, თაფლისფერები წყლიანი ჰქონდა , თითებს ქეთოს მუცელზე დაატარებდა და ბავშვების ხმაურს სრულიად მოწყვეტილი უყურებდა მის ღამისფერ სილამაზეს -ამჯერად თაფლისფერი გამეფდება !

High school love!!!

ძალიან დაგაინტერესებთთ ეს ისტორია,მოქმედება ხდება ბრიტანეთში,მაგრამ აქ ჩართულია რეალური მომენტებიც.ისტორია მირაზეა რომელიც ყურებამდეა შეყვარებული ბიჭზე რომელსაც მან ციფრი 23 დაარქვა.

წყდებიან.ქრებიან.მიდიან.

საერთოდ არაფერს აკეთებენ წასვლის გარდა. მათი წასვლის შემდეგ კი ისე ხდება,რომ შენი გულის,რომელიღაც ყრუ ძაფი წყდება. ძაფი,რომელზეც თითქოს დანარჩენი ძაფები იყო დამოკიდებული

მოპარული კოცნა (2 თავი)

-აქ სანახაობა აიწევა დედა შვილს კი არა ვერავინ ვერავის ვერ აიყვანს ხელში- გადაიკისკისა ელენამ -ხო ვიძახდი პოპკორნი უნდა წამოვიღოთთქო მაგრამ ვინ დამიჯერა - დანანებით ჩაილაპარაკა ნიკამ და ელენას სიცილში მხარი აუბა -მზად ხარ წაგებისთვის - გადმომხედა

დადიანი და გირგვლიანი ?!

-შენმა მამიდაშვილმა თავი რამეს ხომ არ მიარტყა?! შოკში ვარ, ვერააა ეგ თავის მატორზე, გავაფრენ, თავი ვინ ჰგონია, პროსტა ნახე?! ნახე?! რა გააკეთააა... ხო იცი როგორ არ მიყვარს სიახლეეები და როგორი ცუდად ვხდები არა?! გაფიცებ, გაფიცებ გავაფრენ, კიდვ

მე მაინც ვარჩევ უკვდავებას

მე კარზე სიკვდილმა მომიკაკუნა დარჩა სულ რაღაც წუთები ვემშვიდობები ჩემს ოჯახს ცოლ-შვილს და-ძმას დედას და მამას

ბოლო იმედი

გათენდა მზის გამჭოლი მზერა და შენი თვალები ერთმანეთს შეერწყა,ნაზად მოიფშვნიტე თვალები ირგვლივ მიმოიხედე და ისევ იგივე სცენარი დაგხვდა სიცარიელე, საწოლიდან წამოდექი და შენი ნატიფი სხეული მიანდე მზის სხივებს,

იყალთოელი ბიჭები ,,გვირაბი'' (ნაწილი 15)

ბროწეულების მხრიდან ჭოტმა სამჯერ დაიძახა. ლენამ თავი ასწია და ოთახი მოათვალიერა. დეიდა კედლისაკენ გადაბრუნებულიყო და ისე ეძინა, ხოლო საბანქვეშ არხეინად გაშოტილი პაპა მადიანად ხვრინავდა. გოგომ, როგორც გოგიამ ასწავლა, ტახტიდან მუთაქა აიღო და, თავის