არ გაჩვეულებრივდე რა..

ზუსტად ვიცი, თითქმის დარწმუნებული ვარ რომ ზამთარში შემიყვარდი, ზამთრის ნაცრისფერ და საშინლად ცივ დღეებს სიცილში, რომ ვატარებდით, არასდროს მიფიქრია, რომ შეიძლება ზამთარში ვინმე შემყვარებოდა, ერთ ცივ და თოვლიან დილას გავიღვიძე და მივხვდი, რომ

დეკემბრის ცა'მეტი {6}

დამეცავი _სახე დაუკოცნა და გაყინული თითები მკლავებზე მოხვია _ ნეტავ შემძლებოდა შენთვის ყველაფრის მოშორება _ნუ მეუბნები მაგას... პატიებას რისთვის მთხოვ. შენ რა შუაში ხარ... ახლა უკვე არაფერი ვიცი ისიც არ ვიცი დამნაშავე ვინაა და არის თუ არა საერთოდ

შიში პატივისცემა და სიყვარუილი {ნაწილი 2/2}

წასვლამდე ისეთი სიტყვა დაუტოვა ლაშამ.. -მაგრამ ირაკლის ეჩქარება და ეს იცოდე! მხარზე ხელი დაადო ისე უთხრა და გაეცალა..

ეკიპაჟი! (თავი 2)

დილით მშობლებმა დიდი ცერემონიით გამაცილეს აეროპორტისკენ. დედას ერთი-ორი ცრემლიც ჩამოუგორდა. აეროპორტში მისულმა მთელი რიგი პროცედურები გავიარე და როგორც იქნა ნატალიასთან ერთად აეროდრომზე გავედი. იქვე იდგა ჩვენი სილამაზეც და საწვავით ივსებოდა.

სამიზნე (10 თავი)

ყიფიანის მორიგეობის დრო იყო გამთენიის ექვსზე ტელეფონის ხმა რომ გაისმა და ყიფიანიც ცოცხლად წამოხტა ფეხზე. ფრთხილი ძილი უკვე სისხლში ქონდა გამჯდარი. -ანდრიაა?

გიჟი ხარ და მეც გამაგიჟე... (თავი 9)

ვერც კი წარმოიდგენთ რა საოცარი გრძნობაა სიყვარული... სიყვარული არის რაღაც ამოუცნობი... სასიამოვნო... საოცრება... სიგიჟე...ბედნიერება... ტკივილი... სიხარული...მონატრება... და კიდევ ბევრი რამ რაც შეგიძლია მიუწერო სყვარულით განცდილ გრძნობებს...

ჩვენ ? არა, მე და შენ!

მე ჩემი თავი ფუჭად ვაწამე, შენზე ფიქრებში დრო, რომ დავკარგე, ის წაღლეტილი წლები იკმარე, მე შენში როცა გადავიკარგე.წარსულის წაშლა კი უკვე ვითავე! კარგო შენ ჩემში გარდაიცვალე,და ახლა, როცა - ეს ვაღიარე

წარსულის კვალდაკვალ თავი 20

და ცრემლი მოერია. -გთხოვ გაუძელი ჩემო გოგო.გთხოოვ. მაპატიე,რომ დამაგვიანდა,ვერ მოგისწარი.მაპატიე.ჩემი მამაცი გოგო.ეს რა დაგმართა,ეს რა გიქნა იმ არაკაცმა.შენი ყველა წრილობა მტკივა,ისევე მტკივა,როგორც შენც.ჩემო გოგო.-პირველად იტირა თავის ცხოვრების

მოგიტაცებდი, როგორც პატარას VII

ვიცოდი რაოდენ მტკივნეული საყვარელი მამაკაცის დაკარგვა.შემეცოდა,მაგრამ მისი თანაგრძნობა ჩემთვისაც კი ზედმეტი იქნებოდა. უბრალოდ თვალი ავარიდე და შეთეს გავხედე,რომელიც ასევე ტასოს უყურებდ..

ედელვაისი 4

ყველაფერი ისევ ჩვეულებრივ რითმს დაუბრუნდა,ევას ნიუ-იორკის აპარტამენტებში.ახლა იმედიც აღარ ჰქონდა ახალი და უფრო საინტერესო ცხოვრების დაწყების.ევა ისე მუშაობდა როგორც არასდროს ,მაგრამ ბედნიერება მასაც არ მოჰქონდა.ის საოცარი ადგილი კი საიდანაც ერთი