შემოდგომის გოგო და ზამთრის ბიჭი (თავი 4)

-მომენატრა ბებო შენთან ლაპარაკი. - ვუთხარი დახშული ხმით. -არ შემეძლო.. არ შემეძლო ამხელა წნეხის ქვეშ ვყოფილიყავი და შენ გამემხნევებინე, საკუთარი თავი ვამჯობინე შენ თავს და ჩავიკეტე, ენა ჩავყლაპე. ბოდიში

დაკარგული დრო /3/

ვარ და შემიძლია უპრობლემოდ გამოგასალმო სიცოცხლეს შენც და ყველა სხვაც _კარგი გეყოფა..არ მეგონა ასე თუ გავიშხლართებოდი უბრალოდ წინ გადმოჭრა და შენი გაჩერება მინდოდა , მაგრამ ისე მიქროდი სხვანაირად გამოვიდა. გრძნობებს რაც შეეხება სამჯერ მნახე მგონი სულ

დევიდ სმიტის იდუმალი საქმე /2/

- ყოველთვის ყველაფერს კარგად აკეთებდა, მაგრამ ბოლოს ცუდად მოიქცა. დააშავა და დაუბრუნდა კიდეც. ის მაინც თუ იცი დედაშენს რა სჭირს? ოჰ, ის შესანიშნავი ქალი იყო. სანამ იმას არ გააკეთებდა რაც არუნდა გაეკეთებინა! - დედაჩემი ავარიაში მოყვა! მას ამ

"სინანული" (სრულად)

"მშვიდობით, გეგი", მხოლოდ თვალებით. განა ყოველთვის ასეთი ლამაზი თვალები ჰქონდა კატოს? ღრმა, სევდიანი ტკივილით აღსავსე. "მშვიდობით, კატო", პასუხი თვალებით. განა ყოველთვის ასეთი უძირო თვალები ჰქონდა გეგის? მარტოსული, მიტოვებული და უიმედო.

მიენდე გრძნობებს...თავი 2

ერთ კვირაში დაინიშნა ქორწილი.ან რატომ უნდა გადაედოთ?მიზეზს ვერ ხედავდნენ. ამ დღის მერე ნიკოლა აღარ უნახავს,არც ტელეფონზე შეხმიანებია. უნივერსიტეტში ჩვეულებრივად დადიოდა.იქ ბეჭედს იხსნიდა და ჩანთაში ინახავდა.მალე ისედაც ყველა ყველაფერს გაიგებდა და

აბა, დამეხმარე! მთელი გულით გელოდები!

მოკლედ, 21 წლის ვარ. და მგონი, აღარ ვარ პატარა...ჩემი აზრით, ერთი ჩვეულებრივი, რთული ხასიათების გოგოს წარმოვადგენ . ამ უკანასკნელში იმას არ ვგულისხმობ, რომ ჩაკეტილი ვარ და ჰაი ჰუი.... მაგრამ!!! დიდი მაგრამ!!! უბრალოდ, არ ვარ მარტივი "საურთიერთობო"

ასე ძლიერად ჯერ არასოდეს მყვარებია

ნუცა პირველად, როდის გავიცანი არ მახსოვს, მაშინ პატარა ბავშვები ვიყავით. გავიდა წლები და დიდი ხნის შემდეგ ნუცას კიდევ ერთხელ შევხვდი ახლა ნუცა უკვე 17 წლისაა. პირველად დავინახე ამდენი წლის შემდეგ და პირველი რაც გავიფიქრე ის იყო რომ ნუცა ძალიან

შენს გვერდით გული ადამიანობს (დასასრული)

ამ თავში საბოლოოდ გაირკვევა ყველაფერი, ელენა ბოლოსდაბოლოს შეასრულებს თავის დანაპირებს, ასევე მისი დამსახურებით გაიგებს ყველა რომ სანი ორსულადაა. ისტორია კი ხელის თხოვნით სრულდება

ჩანახატი

წვიმიანი,ცივი ღამეა…ყველგან სევდამ დაიდო ბინა და შორს სადღაც სულის სიღრმეში ანთილ ტკივილებს უმოწყალოდ ვეცოტავები..წვიმს,განუწყვეტლივ წვიმს…მიყვარს წვიმა,წვეთების ამბოხი,უთავბოლო ღელვა მიყვარს და თმენა მიყვარს,სიცივისა და წვიმისეული სიმარტოვის

ყველაფერი ყველა ფერი გაუფერულდა!!

ყველაფერი ყველა ფერი გაუფერულდა, ცხოვრება დუნედ მიედინება და შენც მიედინები მასთან ერთად. არაფრის სურვილი გაქვს, არაფრის კეთება და არავინ გინდა, გინდა მხოლოდ მარტოობა.. ან იქნებ არ არის ასე..