გაზაფხულის სურნელი (1)

ელენემ გაუღიმა და მასთან ახლოს მისულმა ლოყაზე მიუალერსა.წამებში ჩამოისხა ღვინო და ჰაერში შემართული ღვინის ჭიქით ომახიანად წამოიძახა -მაშასადამე გაუმარჯოს ამ ქალბატონს, რომელიც ვინ იცის იქნებ გაზაფხულის სურნელსაც თან მოაყოლებს თავის ჩამოსვლას.

შემდეგ ჰელოუინამდე [1ლი ნაწილი]

უკვე ბინდდებოდა, როცა უნივერსიტეტიდან გამოვედი და მთავარ ქუჩაზე ჩასასვლელ გზას დავადექი. _ ელენე _ მომესმა ჩემი ჯგუფელის ხმა. _ ელენე _ კიდევ ერთხელ გავიგონე ჩემი სახელი, მაგრამ არ შევიმჩნიე, თავზე უზარმაზარი ჟაკეტის ქუდი წამოვიმხე და ქუჩას

კაფანდრა [25]

25_ე თავი როგორც კი თარაშმა ტელეფონი გათიშა ლოლამ უინტერესო გამომეტყველება მიიღო და ტელევიზორის ეკრანს მიაშტერდა. მერლანი ნელი ნაბიჯებით მიუახლოვდა დივანს. ოთახში გამეფებული დუმილით შეწუხებულმა ხმამაღლა ამოიხვნეშა და ცალი თვალი ჩუმად გააპარა

ეკიპაჟი! (თავი 3.)

-ნუ გეშინია არაფერს ისეთს არ ვაპირებ-ნეტა შენ თვალეზე გავგიჯებულიყავი ლაშა, ნეტა შენ ყოფილიყავი ჩემი ფორიაქის მიზეზი.. გულდაწყვეტილი ვფიქროდი. კოცნა დამიტოვა ღიმილის კუთხეში და ოთახში შემაცილა, ვერც შევეწინააღმდეგე, გაქვავებული ვიდექი და საკუთარ

" სიყავრული და შემთხვევითობა " ( 7 თავი )

ამბავი , რომელშიც ყველაფერი რეალურია : სახელები , პერსონაჟები , ისტორია , მოქმედება ... ამბავი , რომელიც გვაჩვენებს , რომ ცხოვრება ვარდისფერ ფერებში არაა მოწყობილი და , თითოეულ ნაბიჯზე რაღაც ხდება . რაღაც ისეთი , რომელიც რაღაცას გვასწავლის და

როშკის ბილიკზე

ბილიკზე მიმავალი მგზავრი ცხენის ფლოქვების თქარუნმა გამოაფხიზლა, უკან მოიხედა და ბილიკიდა გადახტა: თეთრ ცხენზე მჯდომმა ქალიშვილმა შურდულივით ჩაუქროლა და როშის ბოლოში ტყეს მიეფარა.მგზავრი ბილიკზე ამოვიდა და გზა განაგრძო.

დეკემბრის ცა'მეტი {8}

ვეჭვიანობ , უნდა ვეჭვიანობდე? _აბა რა გჭირს ... აშკარად არ ხარ კარგად _არაფერია ... ჩვენ ურთიერთობას არ ეხება _ მისკენ მიიწია ხელი მოხვია და ფეხზე დაისვა. _ დაემშვიდობა და სწრაფად წავიდა. სახლში მისვლამდე მაღაზიებში გაიარა როგორც იქნა იპოვნა რაც

მე მხოლოდ სიმღერა მინდოდა...

რა?! იქნებ შეწყვიტო ღვინის სმა.. იქნებ შეგეძლოს იმის თქმა, ჰო, ჩემო ჯადო თილისმავ.. რომ.. ჩვენ.. ვეღარ ვიქნებით ერთად ჩვენ, მოვენატრები დედაშენს, ბედი არაფერს შეგვარჩენს, და მარტოობას შეგვაჩვევს, ჩვენ.. დიახ ორივეს, მე და შენ, ახლა უცხოთ, და მაშინ

გთხოვ გააკეთე რამე

ვეღარ ვდგამ ნაბიჯს შენკენ, ამომეწურა სვლები. გულს ისევ შენთან უნდა მაგრამ ვერ ვბედავ, ვკვდები.

ვითომ საინტერესო ცხოვრება(ნაწილი 1)

ცხოვრებაში ვერასდროს მიხვდები ვინ ხარ შენ, თუ საკუთარი ისტორია არ გაგაჩნია. ეს ისტორია მოგვითხრობს იმის შესახებ, რომ უბრალო დღეც შესაძლებელია შენთვის მნიშვნელოვანი და საინტერესო გახდეს. რა მოხდება იმ შემთხვევაში თუ ბიჭს მოეწონე და შენ მისგან შორს