დავდარდიანი

დავდარდიანი... მშფოთვარე ფიქრებს ეულად ვებრძვი, ჩემი მეგზური საკუთარ დარდებს ჩემგამ შორისან ჩემსასაც ჰმატებს.

მომკიდე ხელი - თავი მეთექვსმეტე

31 დეკემბრის დილა სხვაგვარი სიხარულითა და მოლოდი- ნითაა აღსავსე. თაფლისა და ნიგვზის ტკბილი სურნელი, მადასა და დაღამების უსაზღვრო სურვილს რომ აღძრავს, ცხვირს სასიამოვნოდ ელამუნება და წამში გავიწყებს ყოველივე ავს. წელიწადის არცერთი ბოლო დილა არ

პირველად დავწერე

ჰეი ვაჟკაცნო მგლის ჯიშისავ. რად ჩამოჰყარე ყურები? რად ხრი თავ-მუხლსა წინაშე, ტურებს ცბიერსა მშიშარსა?! ადექ აიღიე ხმალიო აკებ-დაკეპე ხროვაი რომელიც გართმევს მგლის ჯიშსა თორო გახდები მონაი მტრისა და შენი შიშისა

იღბლის კერა ნანგრევებში(5)

„ერთი სიყვარული ათასჯერ სიკვდილს ნიშნავს“– გამიარა თავში წლების წინ მოსმენილი მუსიკის ტექსტმა. მუხლებზე ხელი შემოვიხვიე და გავირნიდე. აღარ მინდოდა, მინდოდა მორჩენილიყო, დასრულებულიყო, ამომესუნთქა, აღარ მყვარებოდა.

მისი ქალიშვილი (მეშვიდე)

_ხედავ ლუ? იქნებ ამის გამოც ღირდა თქვენი მანდ დატოვება, ჰა? ჩემმა გოგომ უნდა იცოდეს ვინაა მამამისი, არ გეშინია, რომ გაიზრდება, ერთ დღეს სიმართლეს გაიგებს და ორივეს შეგვიძულებს ლუუ?

გატეხილი თოჯინა

მე სწორედ ასე მჯეროდა მაშინ, რომ ადამიანს შესაძლოა სიყვარულის სახელითაც სცემდნენ, ისევე როგორც მამა დედას.

სამოთხის მინდვრები (სრულად)

ჩემს უკან კი ცეცხლი ეკიდა სამოთხის მინდვრებს და ცეცხლში ბრიალებდა მთელი ჩემი სიმშვიდის ნიღაბს ამოფარებული ბინძური სამყაროც.

მიშგუ დოშდულ

სიყვარული რთულია,სიყვარული მოულოდნელია,სიყვარული არის ყველაფერი რასაც ვფიქრობდი რომ იყო და არა მხოლოდ. მის მიმართ გრძნობები ისე გაჩნდა როგორც ძილი მოდის,ნელა და შემდეგ ერთდროულად. მე ვიცი რომ სასწაულები ხდება მაშინ,როცა ამას ყველაზე ნაკლებად

მდინარეში ნაპოვნი სიყვარული (თავი 3)

-კარგით ნათია დეიდა, მაგრამ იცი წლის ხომ აღარ ვარ არა?! ამ დროს გამოვიდა საძინებლიდან გოგო და ამ წინადადების გამო გადაწყვიტა კომპიუტერში შეეხედა. -რას უწუნებს შენ იცი წელს? გილოცავ ბატონო იუბილარო. ყველაფერს საუკეთესოს გისურვებ, ჯანმრთელობას,

შუა ღამე

როცა ცაზე ვარსკვლავი აღარ მოსჩანს და ღრუბელი გადაეკვრის როგორც ნისლი როცა ღამით უკანასკნელ ღერს ვეწევი ფიქრი შენსკენ კვლავ მოფრინავს