იდიოტი [ნაწილი 2]

ჩემი ბიოგრაფია იმით გამოირცევა,რომ საგვარეულოს წარმომავლობის ოჯახიდან ვარ. მამაჩემი სულხან ბაგრატიონი ორასი წლის წინ გარდაიცვალა,შავი ჭირით. ტახტი მე გადმომცეს. მართვა არ გამჭირვებია,რადგან მუდამ ახალგაზრდად დავრჩები,

სევდათა მუზეუმი[ნაწილი 1]

-თქვენ აქ რას აკეთებთ? -სევდას ვაგროვებთ,სევდას.. -კი მაგრამ,ქალბატონო,სევდას მოგროვება რად უნდა? -სევდას თუ არ ეძებ, ჩემო ბატონო, ის ყოველთვის შენთანაა და სულს გიხუთავს, უნდა ეძებო,რომ არ გაგეკაროს და დაგივიწყოს.

სულის ტკივილი დამიტოვე მარიამ.თავი 37

ტელეფონი ამოიღო და ლუკას დაურეკა რამოდენიმეჯერ მაგრამ ლუკამ არ გამოეპასუხა,შემდეგ ვახოს,მაგრამ არც ვახომ უპასუხა და ამაზე ლამის კივილი მორთო.ძლივს მიაღწია ბექასთან და გაგიჟებულმა დასცხო კარებს ხელები,შიშისაგან ცახცახებდა.

ცის არტ ყელა (ნაწილი 12)

როგორი იყო ვაკო ჯაყელი.. არვიცი. უამრავი ფერი იყო მასში. უამრავი ემოცია.. ტკივილის, სიხარულის, სევდის, ვნების, სიყვარულის თავშესაფარი იყო. ბიჭი რომელიც ყველას უყვარდა, მაგრამ თავად აშინებდა სიყვარული. ამბობდა რომ ვუყვარდი, ამტკიცებდა,

*სისხლიანი პაემანი* (თავი 7)

კარებზე ბრახუნი არ წყდებოდა,გოგონა ძლივს გამოფხიზლდა,საათს დახედა და თვალები დაქაჩა,უკვე საღამო იყო,კარებზე ბრახუნი კი არა და არ წყდებოდა. ხალათი შემოიცვა და გულგახეთქილი მივარდა კარებს,გააღო თუარა გაცეცხლებული დემეტრე შემოვარდა,რომელიც ბრაზისგან

თბილისის ცის ქვეშ... დასასრული

განადგურებული გამოვედი საავადმყოფოდან.ექიმის სიტყვები ჩემთვის განაჩენი იყო და გასაჩივრრბას არ ექვემდებარებოდა.აუცილებლელი და გარდაუვალი.ფეხარეული მივაბიჯებდი სამყაროსგან გათიშული ტელეფონი კი რეკავდა და არ ჩერდებოდა.მათე იყო აბა სხვა არავინ მყავდა ამ

ხევსურეთი III

თვალები გაახილა და ოთახი მოათვალიერა.აშკარად არ ეცნობოდა,არც ის არ ახსოვს,თუ რა მოხდა.მხოლოდ ის ახსოვს,რომ ფესტივალზე იყო და თავსხმა წვიმასთან ერთად საშინელი ქარიშხალი ამოვარდა.მიხვდა,რომ ლოგინში იწვა,მაგრამ ვის ლოგინში?თავი ასწია ბალიშიდან და ოთახი

ჩემშივე სახლობ (4 თავი)

კაფეში იჯდა თავის საყვარელ ლატეს მიირთმევდა და სკაიპით მეგობრებს ელაპარაკებოდა. გვერდით მაგიდასთან მჯდომი ახალგაზრდა მამაკაცი უცნაურად უმზერდა. არც თაიას დარჩენია ეს შეუმჩნეველი. კაფის დატოვებას აპირებდა უცნობი ახალგაზრდა, რომ გადაუდგა წინ.. 

ჩემი ადამიანი 4

სიმართლე გითხრათ ძალიან დაღლილი ვიყავი და ავეჯის ყიდვის თავი არ მქონდა. მაგრამ როგორც კი სახელი ნატა გავიგე, იმწამსვე დავთანხმდი წასვლას ლილისთან ერთად. ჩემი ბიძიაშვილი ძალიან ლამაზი და სათნოა. მაღალი,კურნოსა,ქერა თმით,მწვანე თვალებით და დიდი

სურვილი რომელიც მკლავს...(თავი 6)

შენ ის ერთადერთი სურვილი ხარ რომელიც არ ამისრულდება. და ის ერთადერთი ვინც არ დამავიწყდება.-შუბლი შუბლზე მომადო.-ელენე შენ საოცრება ხარ, მაპატიე რო მე უღირსი ვიყავი შენს გვერდით. მაპატიე რომ, ასეთი შაჩუქარი ბედნისგან არ დავაფასე..-ნაზად მაკოცა და