ცხოვრება მშვენიერია ?! (დასასრული )

ხუთი წლის შემდეგ ვიდექით მე და ლექსანდრე სვანეთში , ჩახუტებულები იქვე ჩვენი ბავშვები თამაშობდნენ და მათ ვაქცევდით ყურადღებას , მოულოდნელად ალექსანდრემ თავისკენ შემაბრუნა და მაკოცა

მუდმივ ხმაურში.... 1 თავი

-ბიჭებო თქვენი შეკვეთა_ნაცნობ ხუთ ბიჭს მიადგა და დამახსოვრებული სასმელები ჩამოურიგა. -აუ მიმი, საღოლ შენ მეხსიერებას რა, შენ თუ ასე იმახსოვრებ ყველას შეკვეთას. -კაი რა, ორი წელია ერთი და იმავეს მიკვეთავთ_გაეცინა გოგოს შენიშვნაზე.

მე შენამდე თავი9

სასწაულად შემეშინდა,მეგონა რაიმეს დამიშავებდა მისნაერი გიჟისგან არარის გასაკვირი ადამიანის მოკვლა ან დაზიანება ის ადამიანია ვისგამოც2წელი შიშის ქვეშ ვიყავი მკითხველო!ის ყველაფერს გააკეთებს იმისთვის რომ მომკლას!

ჩემშივე სახლობ (5 თავი)

გამთენიისას, გადაღლილი გამოვიდა შენობიდან და სიგარეტს გაუკიდა. ბოლომდე ჩამწვარი ღერი მოისროლა და მანქანაში ჩაჯდა. ერთი კვირის წინანდელი ამბავი ჯერაც ვერ ამოიგდო გონებიდან.

ბავშვი ვიყავი სიყვარული კოცნა მეგონა

ბავშვი ვიყავი,სიყვარული კოცნა მეგონა, მუხუც ბაბუას დამჭკნარ სახეს დავუკოცნიდი, სადღაც წასული მონატრებულს უნდა მეპოვნა, ჩემთვის ბაბუა კაცი იყო მუდამ მოცლილი. მაკოცებდა და მეტყოდა რომ მომირჩებოდა, თუ კი სულელი უნებლიედ წავიქცეოდი...

სულის ტკივილი დამიტოვე მარიამ.თავი 39

-სად უნდა ვიყო,ერთი ადამიანი გადავარჩინეთ სიკვდილს დღეს გითხარი მჭირდებითქო და არ მოხვედი,უშენოდაც მოვაგვარეთ საქმე უჟმურების მეფევ. -მარიამ ნუ თამაშობ ჩემს ნერვებზე თორემ ვერც ლუკა და ვერც ნათლია ვერ გიშველის.

პაპასკირი და ბაბუციძე 21

ისე ახლოს იყვნენ ერთმანეთთან , სუნთქვაც კი უჭირდათ უკვე , საოცარი ვნებით უყურებდნენ ერთმანეთის ტუჩებს და მომენტს ელოდებოდნენ , მომენტს რომ ორივეს თავისი წილი სიმართლე მიეღო.

ხევსურეთი VI

-მეშინია ელენე,მეშინია - შეაწყვეტინა ნიკომ - მეშინია,რომ შენც დაგკარგავ.ქვეცნობიერში ყოველთვის ამ 5 დღეს ველოდი,რომ შენ შეგხვედროდი.რა მოხდება მერე,როცა წახვალ? ისევ მარტო დავრჩები

უშანსოდ მტოვებ?! (3)

ემთვისაც სასიამოვნოა... სიმწრის ღიმილით ვპასუხობ, უკანაკსნელ ძალებს ვიკრებ რომ თავი შევიკავო სესილის და ნიკოლოზის ხათრით.. –ალექსანდრე რა მიმართვაა? თვალები უბრიალა სესილიმ –უბრალოდ მომეცით

ბოლო რეისი - მეოთხე თავი-უფრო ახლოს

კარადის კარი ნელა გაიღო.ქალმა სახეზე საბანი აიფარა და ადგილზე გაიყინა,არ იცოდა რა ექნა.კარადიდან კი ჩურჩული და შემდეგ ხმადაბალი სიცილი მოესმა,საბანი ოდნავ ჩამოწია და ტელეფონი კარადას მიანათა,არავინ იყო