ბედნიერება სვანურად (3)

ლილემ, მაქსიმეს მოტანილი პროდუქტები სამზარეულოში დაალაგა. თითქმის მთელი თვის მარაგი მოუტანა. გულში იმდენ მადლობას უხდიდა მაქსიმეს , უკვე ვეღარც ითვლიდა. როდესაც ისაუზმა, იქაურობა მიალაგა და გადაწყვიტა სახლიც მიელაგებინა. დიდი ხნით არ აპირებდა აქ

ეჰ..... ეგეც უკვე დაგვიწყებია

ეჰ.... ეგეც უკვე დაგვიწყებია სიკვდილამდე ერთად ვიქნებითო და არასდროს მომწყინდება შენთანო შენ კი უკვე მოგბეზრებივარ კიდევ ერთი სულიგაქ სიგარეტი ჩაიწვას და ვთქვა ნახვამდის კარს დამიკეტავ განა არ ვიცი რომ კართანვე ჩაიკეცები და ტირილს დაიწყებ ვერც

საუკეთესო ჩემში (თავი 9)

-არც ვეჭვიანობ..ხელი ვკარი და დავტოვე ადგილი ეჭვიანობა? ყველაზე აუტანელი გრძნობაა,არ მინდოდა შემემჩნია ეს ვაჩესთან,მაგრამ ვერ გამომივიდა..მას რას გამოაპარებ..ძალიან ბევრი ვიფიქრე,ნუთუ არ ეშვებოდა სხვებთან სიარულს და მე მატყუებდა..ეს ფიქრები ბოლოს

მეტი ვიდრე სიყვარული(სრულად)

სკოლიდან სახლში ვბრუნდებოდი ჩემს საუკეთესო მეგობართან,ელენესთან ერთად,თან უკუსვლით მივდიოდი და რაღაცას ვუყვებოდი,ისე ვიყავით ორივე ლაპარაკში გართული არავის და არაფერს ვაქცევდით ყურადღებას მანამ სანამ რაღაცას არ შევეჯახე.ეს რაღაც ჩემზე მაღალი

თეთრი ვარდი

გოგონები საუკეთესო მეგობრები არიან უკვე ორი წელია. ცირა კახეთიდანაა. თბილი, მოსიყვარულე, პირმოცინარი და საყვარელი გოგოა. აქ მას შემდეგ გადმოვიდა, რაც მშობლებს შორის უთანხმოება გაჩნდა და დედამ შვილები თბილისში წამოიყვანა ახალი ცხოვრების დასაწყებად.

მარადიული მონატრება ხარ მისი ნეკნის. (თავი 3)

კმაყოფილი ვიყავი საკუთარი თავით, დავითს მივუახლოვდი. -საოცრება ხარ..- ჩემი ხელი ტუჩებთან მიიტანა და ნაზად მაკოცა -დავით -ნაზი ხმით ვუთხარი-დიდი მადლობა შენც ძალიან გიხდება ფრაკი-მიმტანს ორი ჭიქა სასმელი გამოართვა და ერთი მე მომაწოდა.

მდუმარე სასტუმრო - ნიშნები (თავი 13)

ელი მიხვდა, რომ "სიზმრების დამჭერის" ბადეში ლათინური ასოები იყო გაბნეული - ზოგი თავდაყირა, ზოგიც სარკისებურად იყო შეტრიალებული. სულ ექვსი ასო იყო. ელი სასწრაფოდ თავისი ოთახისაკენ გაემართა. "სიზმრების დამჭერი" საწოლთან ჩამოკიდა და ლეიბიდან მეთის

გარდაცვალება გულისა

ჩემი ანთებული თვალები,რომელითაც მხოლოდ შენ გიყურებ არაფერს ამბობს? ნუთუ არ გაინტერესებს,როგორ ძლიერ მიყვარხარ.იქნებ გავრისკოთ და ვუთხრათ ერთმანეთს.ნეტავ ზუსტად ვიცოდე,რომ გძულვარ.ნეტავ ღმერთო.მაშინ ვეცდებოდი,რომ დამევიწყებინე.მაგრამ ამდენი წელი ხომ

საკუთარი ბედნიერება(მეორე თავი)

უეცრად მათ წინ თეთრი მანქანა გაჩერდა და ბექა გადმოვიდა.ხო მართლა აქამდე არ მითქვამს ბექა მათი კურსელია,ყველასგან გამორჩეული,თეთრი ტანმაღალი ბიჭი,შავი თმითა და თვალებით.ჩაცმის სტილიც დიდი მონდომებით ჰქონდა შერჩეული ყოველთვის.

წვიმა?! სულ ნუ მოვა...

ჩემში ნურასოდეს ნაკლს ნუ გამოძებნი, ცოცხლებს წინასწარ ხომ საფლავს არ უთხრიან, ასე სულღაღლილი ვერსად გამოვჩნდები და თუ ვერ მიმიღებ ჭირსაც წაუღია - ჩემი იმედებით მოვრთავ სასაფლაოს, ბილიკს ოცნებებით ვუქსოვ ძვირფას ფარჩას, მინდა ეს ცხოვრება ერთად