ქალბატონი ადვოკატი (თავი 1) საცდელი

- ეს ასე არ დამთავრდება ქალბატონო ადვოკატო, თვქენს ადგილას კიდევ რამდენიმე საათით დავტკბებოდი დაკავებული თანამდებობით ან ღმერთისგან ბოძებული სიცოცხლით, რა დასანანია, რომ თქვენნაირი ლამაზი ქალი მოაკლდება ჩემს თვალთახედვას

ბედნიერება სვანურად (11)

მოქნეული ხელი დაუჭირა მაქსიმემ. -უსინდისო, უნამუსო და უსირცხვილო კაცი ხარ! -კარგი რა ლილე იმ კახპაზე იეჭვიანე? -გაეცინა მაქსიმეს. -კარგი რა ნუ მაცინებ! ასი წელი არავისზე ვიეჭვიანებ

შემთხვევითი სამსახური თავი 4

-კატერინა ყენია გეფიცები შენი სკამზე დაბმა რომ დამჭირდეს მაინც არ მოგცემ მაგ სახლში მუშაობის უფლებას-უკვე ყვირილზე გადავიდა ნატო და ნერვიულად მოისვა ხელი დაოფლილ შუბლზე. -აი რატო ნატო რატო? მიდი ამიხსენი! არც მე ჩამოვრჩი და ოთახში ბოლთის ცემას

ალექსანდრა (1)

უნივერსიტეტის კიბეები ქოშინით აირბინა და საგამოცდო აუდიტორიაში შევარდა, დამკვირვებელს ბოდიში მოუხადა და თავის ადგილი დაიკავა, საგამოცდო ფურცლებს რომ ჰკიდა თვალი მიხვდა, რომ ეს საკითხები იცოდა და კმაყოფილმა გაიღიმა. კალამი აიღო და წერას შეუდგა, 20

სამუდამო სიყვარული

ყოველთვის მინდაოდა გვერდში მყოლოდა ისეთ ადამიანი როგორიც ეხა მყავს ყოველთვის მინდოდა ვყვრებოდი ვინმეს ყველაზე ძალიან სიყვარული მინდოდა აქამდე ყვეალა ჩემი უღთეირთობები სერილზული მეგონა მეგონა მაღთალა მიყვარდნენ მაგრამ არა ახლა 16 წლის ვარ საკამოდ

უ'საზღვროდ /11/

-იმედია სახლში ხარ და შენი ძებნა არ დამჭირდება , ისევ ვინმემ არ მოგიტაცა და ან სადმე გაქცევა არ გადაწყვიტე და არ მანერვიულებ. ყავას მომიდუღებ და მერე ჩამეხუტები თორე გავაფრენ იცოდე სოფიაა - დერეფნიდანვე ისმოდა გიგის ხმა . აშკარად საკუთარ თავს უფრო

მივხვდი

და უცბად მივხვდი... ძალიან უცბად ბევრი ფიქრის შემდეგ მივხვდი ერთ რაღაცას. არავის ისე არასდროს არ ეყვარები,როგორც უყვარხარ შენს ოჯახს.არავინ ისე არ ინერვიულებს შენზე,როგორც ოჯახი.

ღამის აჩრდილი

იცი,ფიქრები შენზე მე არ მანებებს თავს. დავბოდიალებ ღამით,რომ დაგინახო კვლავ. უძილო ღამის აჩრდილო, სიზმარშიც გხედავ,მკლავ

გაზაფხულის წვიმა (ნაწილი 15)

თავი დავუქნიე. მეტლახის იატაკისთვის გამეშტერებინა თვალი და ვფიქრობდი. ისეთ ღრმა ფიქრებში ვიყავი ჩაძირული, ტიტანიკს უფრო ადვილად ამოათრევდნენ ატლანტის ოკეანედან, ვიდრე მე- ჩემივე ილუზიიდან. "გაზაფხულის ყვავილზე" მეფიქრებოდა. და გაზაფხულის წვიმა ანდრო

როცა მოვკვდი (თავი მეცხრე)

თავადაც გაოცებული ვიყავი ვერც კი გავაცნობიერე რა ვუთხარი “მამაჩემს” სებასტიანს ვუყურებდი და გული მიკვდებოდა, საყვარელ ადამიანს ასე გულს ვინ ტკენს ?! როგორც ჩანს მე ასეთი ვიყავი, როგორც ჩანს პირველ ადგილას საკუთარ თავს ვაყენებდი.