განთიადი (მეათე თავი)

დასწვდა მამაკაცის ტუჩებს, ყველა ნაკვთი დაუკოცნა სახეზე. თვალები მიენაბა ლუკას. კარგავდა გონებას. არსაიდან გამოჩნდა ნაცნობი მერსედესი, პირველად რომ მტრობას უქადდა გასაჭირში მყოფთ. იმედი იყო, თუ უიმედობა, ვერ მიხვდა დეკა, თედოს დანახვისას.

ბიჭი წარსულიდან (3თავი)

-ანამარია ,-ცოტა ხანი გაჩუმდა.-მოკლედ რამდენიმე დღით ისევ თბილისში მიწევს დაბრუნდება, მე კიდევ შენი დატოვება მიწევს. -არაუშავს მაქს, რამდენიმე დღეში დაბრუნდები ჩემზე არ ინერვიულო რა,-ვიცოდი უჭირდა საუბრის გაგრძელება და გავაწყვეტინე. -გპირდები მარია

სიმართლის ტრიუმფი. (სრულად)

ეს ცხოვრება უბრალოდ და უაზროდ გატარებული დღეების, სათების და წუთების გრძელი ჯაჭვი არაა, ცხოვრება თავად გვიბიძგებს გავყვეთ ამ ჯაჭვს რომ სწორი გზითდან არ გადაუხვიოთ და არ გადავარდეთ გზიდან.

სიმართლის ტრიუმფი.

ეს ცხოვრება უბრალოდ და უაზროდ გატარებული დღეების, სათების და წუთების გრძელი ჯაჭვი არაა, ცხოვრება თავად გვიბიძგებს გავყვეთ ამ ჯაჭვს რომ სწორი გზითდან არ გადაუხვიოთ და არ გადავარდეთ გზიდან.

ბიზნეს გარიგება : W (თავი 1)

მის პირისპირ მდგომი ქალი ვერასდროს წარმოიდგენდა, რომ ოდესმე მისი ყოფილი საქმროს, ბავშვობის მეგობრის კაბინეტში ამ წინადადების შესათავაზებლად მოუწევდა შესვლა. - გთავაზობ, რომ ვიქორწინოთ

პითეკანთროპი(9)

-მარიამ? -ჰმ..-მარიამმა ნახევრად ნამძინარებმა უპასუხა. -ხო გითხარი 2 კვირაზე ნაკლები დამჭირდება რომ დილით ჩემს გვერდით გაიღვიძო თქო.

ზოგჯერ წინ გვყავს ის ვისაც მთელი ცხოვრებაა ველით(11)

– აქ აპირებ დარჩენას?- მკითხა ლაშამ. _ პატარა საქმეები მაქვს მოსაგვარებელი და როგორც კი მოვაგვარებ სოფელში დავბრუმდები. – სოფელში რისთვის?- გაიკვირვა ლაშამ. – დეას გამო.. - ამოვთქვი – დეა, იქ არის? _ კი, ძმაო არ მომჩვენებია, იმ დღეს და რაც არ უნდა

ოიზისი VI

მარიტა უღიმოდა და გრძნობდა სხეულში სიმშვიდე როგორ ბუდდებოდა. ირაკლისთან ყოფნა თითქოს სამყაროსა და ყველა ტკივილს ავიწყებდა. მერე უცბად მარიტას რაღაც ახსენდება, საწოლზე ჯდება და ირაკლის რომელიც ზურგზე წვება, ზემოდან დაჰყურებს.

არა'ჩვეულებრივი{სრულად}

-ახლა დედას ჩავკიდოთ ყველამ ხელები და სანამ არ ჩამოვალთ ჩავეხუტოთ კარგი?- ბავშვები დახტოდნენ, ხედებს უყურებდნენ და აღფრთოვანებას გამოხატავდნენ, საკუთარი სახლი იპოვნეს გახარებულები კისკისებდნენ. თადა კი ევას ეხვეოდა და წლების შემდეგაც ისევ ფანტავდა

განთიადი (მეცხრე თავი)

-მადლობა, რომ ხარ ჩემთან ლუკა. -კოცნის შემდეგ, მადლობა გაგახსენდა მხოლოდ? -კარგი რა… მორიდებულად გაიხედა გვერდით გოგონამ, ვერ გაუსწორა თვალი, გულით საყვარელს. -შენ თვალს მარიდებ გოგო? არ თქვა, რომ შეგრცხვა. -არ ვიტყვი. -რა ლამაზი ხარ, დეკა.