შავი ანგელოზი 19

გავხდე,მისი შეხება ალერსი მწყურია არ ვფიქრობ ხვალინდელ დღეზე.-ნია გავჩერდეთ თორე,თავს ვეღარ შევიკავებ და აქვე შემოგახევ ყველაფერ და ჩემი გახდები-მეუბნევა რატი და ჩერდება.მე ყურთან მიმაქ ტუჩები და ვნებიანი

მომავალი ბედნიერება {10 თავი}

ალექსი მთლიანად სისხლში იყო დაფარული. ტყვია მუცელში მოხვდა რითაც საშინელი ტკივილის შედეგად გონება დაეკარგა.გეგამ უეცრად დრო იხელთა, ალექსი მანქანამდე მიიყვანა და შიგნით ჩააჯინა.მალევე კი სხვებიც ჩასხდნენ

ჩვენ შევქმენით ჩვენი ბედნიერი მომავალი (10)

...ზოგჯერ ჩვენს ცხოვრებაში ისეთი რაღაცეები ხდება,რასაც ვერასდროს წარმოვიდგენთ.სწორედ ამიტომ იყო ჩემი ცხოვრება იდუმალებით მოცული,ყოველთვის საჭირო ადგილზე საჭირო მომენტი დგებოდა......გონების დაკარგვამდე

ერთხელ სოხუმში...

-ჩტო ბუდეშ დელატ? სიცილს რომ მოვრჩი სერიოზულდება და კითხვას მისვამს.-არ მინდა აქაურობა დავტოვო.-სმატრი! ხელს მკიდებს და ფანჯარასთან მივყავარ -ეს... ეს... წარმოუდგენელია...-ეტა ჯე სოხუმ, მაია ლუბიმაია.

პაპასკირი და ბაბუციძე 13

კატოსთვის შეიძლება მართლაც დახურული ამბავი იყო მაგრამ აი დუდუსთვის დ აბაბუცასთვის ნამდვილად არ იყო. არცერთ სუფიქრია იმ ამბის ისე დატოვება, უბრალოდ ძალების აღდგენას და კატოს დამშვიდებას ცდილობდნენ.

ჰმმ...სიყვარული?...იყოსს!

რა მშვენიერია ცხოვრება განსაკუთრებით მაშინ ფიქრობ ასე როცა ბედნიერი ხარ. გვერდში გყავს საყვარელი ადამიანები, მაგრამ მაინც გაკლია ის ''რაღაც'' რაც სრულყოფილს გხდის. ფიქრობ, ფიქრობ და ვერ გაგიგია რა არის ეს ''რაღაც'' შემდეკ კი ის თვითონ მოვა, სრულიად

ბედნიერება სვანურად (3)

ლილემ, მაქსიმეს მოტანილი პროდუქტები სამზარეულოში დაალაგა. თითქმის მთელი თვის მარაგი მოუტანა. გულში იმდენ მადლობას უხდიდა მაქსიმეს , უკვე ვეღარც ითვლიდა. როდესაც ისაუზმა, იქაურობა მიალაგა და გადაწყვიტა სახლიც მიელაგებინა. დიდი ხნით არ აპირებდა აქ

ეჰ..... ეგეც უკვე დაგვიწყებია

ეჰ.... ეგეც უკვე დაგვიწყებია სიკვდილამდე ერთად ვიქნებითო და არასდროს მომწყინდება შენთანო შენ კი უკვე მოგბეზრებივარ კიდევ ერთი სულიგაქ სიგარეტი ჩაიწვას და ვთქვა ნახვამდის კარს დამიკეტავ განა არ ვიცი რომ კართანვე ჩაიკეცები და ტირილს დაიწყებ ვერც

საუკეთესო ჩემში (თავი 9)

-არც ვეჭვიანობ..ხელი ვკარი და დავტოვე ადგილი ეჭვიანობა? ყველაზე აუტანელი გრძნობაა,არ მინდოდა შემემჩნია ეს ვაჩესთან,მაგრამ ვერ გამომივიდა..მას რას გამოაპარებ..ძალიან ბევრი ვიფიქრე,ნუთუ არ ეშვებოდა სხვებთან სიარულს და მე მატყუებდა..ეს ფიქრები ბოლოს

მეტი ვიდრე სიყვარული(სრულად)

სკოლიდან სახლში ვბრუნდებოდი ჩემს საუკეთესო მეგობართან,ელენესთან ერთად,თან უკუსვლით მივდიოდი და რაღაცას ვუყვებოდი,ისე ვიყავით ორივე ლაპარაკში გართული არავის და არაფერს ვაქცევდით ყურადღებას მანამ სანამ რაღაცას არ შევეჯახე.ეს რაღაც ჩემზე მაღალი