მაინც ჩემი იქნები(7თავი)

იმ დღეს კარგად გავერთეთ,სიმართლე და მოქმედებაც ვითმაშეთ,ვითამაშეთ რა მათ ითამაშეს, მე თამაშიდან გამომაძევეს,რადგან ამ თამაშში ყოველთვის ვჭინჭყლობ,როდესაც არმინდა ამა თუ იმ მოქმედების შესრულება უამრავ მიზეზს ვიგონებ,მოკლედ დიდხანს არ გავჩერებულვართ

მეორე სახე (დასასრული)

- ყველაფრისთვის დიდი მადლობა თომა.. - რას ამბობ, პირიქით.. გმადლობ, რომ წამოხვედი - გაიცინა თომამ.. შემდეგ ელენეს ჩამოყრილი თმა ყურზე გადაუტანა და ისევ აკოცა ტუჩებზე.. მხოლოდ ეს კოცნა სულ სხვანაირი იყო.. უფრო მეტი ვნებით და სიყვარულით სავსე..

პაპასკირი და ბაბუციძე 5

გიორგი მანქნაიდან გადმოვიდა და კატოსკენ გაემართა . კატომ ჯერ იფიქრა შევალ შიგნიტ იქ ვერაფერს გააკეთებსო მაგრამ მერე გაახსენდა რომ გიორგისთვის ადგილს და დროს მნიშვნელობა არასდროს ჰქონია, არც იქ მყოფნი ადარდებდა , აზრი არ ჰქონდა გაქცევას ამიტომ

უსათაურო

-გოგონა, გოგონა, მგონი ეს თქვენ დაგივარდათ! ახლაღა გამოვფხიზლდი. უკან მივიხედე, ახალგაზრდა მამაკაცი სულელური ღიმილით მომშტერებოდა და ხელში ჩემი კუბოკრული შარფი მაგრად ჩაებღაუჭა. ყველაზე მეტად მამრთა მოდგმაში სულელური და არაფრის მთქმელი ღიმილი

ემიგრანტებს (სრულიად)

ლიანდაგების გასწვრივ ალვის ხეები ჩემწკრივებულან, ალბათ შემოქმედს ასე დაუწესებიაო. მაცხოვრებელი ბევრია აქ, მაგრამ არავის ახსოვს მათი ისტორია. გაზაფხულია ქარი ქრის. ქარს თავის ჭკუაზე მოუხრია ალვის ხეები. არც მინდვრებს და იქვე მიწაზე ამოსულ ნარცისებს

ერთჯერადი სტუმარი 18+ (თავი 6)

ყველაფერი პირველი კურსიდან დაიწყო, პირველივე დღეს გავიცანი გაგა, თავიდანვე არ მომეწონა, რაღაცნაირი უხეში იყო და საოცრად ცივი თვალები ქონდა. ეტყობოდა ყურადღება რომ მომაქცია, მაგრამ რაში მაინტერესებდა, მაშინ ჩემთვის პრიორიტეტს კარგი სწავლა და მომავალი

ბუნების ცვლილება

არღარ ვიცი რავქნა, როგორ დავაღწიო თავი არც ალეგიერი ვარ რომ გამოვცადო მისი ყოველი სართული იქნება ბედად მექცა, იქნებ ეს არის ჩემი ცხოვრების უმთავრესი თავი დროც უცებ გარბის როცა ამ ფიქრებში ვარ გახლართული,

მოურჯულებელი თავი 13

გოგომ თავი მხარზე ჩამოადო, ბიჭმა კი წელზე მოხვია ხელი და თქვა:-ტასო, გაიცანი, ეს კესოა. კესო, ეს კი ტასოა, ჩემი ტასო. კესოს გულზე მოხვდა „ჩემი ტასო“ და თვალებმა უცნაურად გაილევეს. ტასოს მხოლოდ

ზღვარი (თავი მეორე)

ხალხი,რომელსაც არასდროს შეუგრძვნია ის,რასაც ჩვენ ვგრძნობთ ვერ აღიქვამს სწორად იმას,რაც ჩვენს,ანუ ე.წ. გიჟების ან ‘’არანორმალურების’’ თავს ხდება.ყოველთვის,ყველას,განსაკუთრებით კი ნათესავებს და ახლობლებს აქვთ იმედი,რომ გამოჯანმრთელდები,ისევ ნორმალური

შეპყრობილი /9/

-მოხვედი... -მოვედი ან სიზმარი ვარ -შეიძლება- ჩაიცინა და კაბა სრულიად მოაშორა სხეულიდან- უფრო ცხადს გავხარ -როგორ ვერ ვიტან დათმობაზე წასვლას -ისე გავაკეთებ რომ არ ინანო- თვალებამღვრეული უყურებდა და კოცნას არ წყვეტდდა. -დალიე?- თავი წამით ააწევინა